Blame it on the bolds …!

Δοκιμαστικό ποστ όπου μπορείτε να μεταφερθείτε εσείς και τα μπαγκάζια σας καλοί μου αναγνώστες , μπας και λυθεί το πρόβλημα της Πόρσε με τα μπόλντια🙂

ΥΓ Επισυνάπτεται εικαστικό για άτομα με ειδικές ανάγκες😉

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

61 απαντήσεις στο Blame it on the bolds …!

  1. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    ένα δύο , ένα δύο, ε!! α!!

  2. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Ορέα έπιασε!!
    Τώρα μου περνάει η ιδέα να δοκιμάσω και με bold, να δω αν κλείνουνε, αλλά μπα…

  3. Ο/Η Left G700 λέει:

    Товариш Яков Федотович Павлов,

    Όταν γράφεις ΥΓ Επισυνάπτεται εικαστικό για άτομα με ειδικές ανάγκες😉 , εννοείς ότι όσοι μπουν και δουν θα μετατραπούν αυτομάτως σε άτομα με ειδικές ανάγκες; Γιατί εμείς (τουλάχιστον εγώ) αυτό πάθαμε!🙂

    Καλά εμείς, πες ότι λόγω ηλικίας αντέχουμε (λέμε τώρα). Τους μεγαλύτερους σε ηλικία δεν τους σκέφτεσαι; Είναι καιροί για εμφράγματα (ή διαζύγια);

    Увидимся

  4. Ο/Η papoylis λέει:

    Κλείνουνε Αναγνώστα , κλείνουνε τα μπόλντια. Οι Λέφτηδες που είναι τολμηρά παλληκάρια το δοκίμασαν πρώτοι.

    Να δηλώσω εδώ ότι δεν πρόκειται να μπαλταδιάσω τίποτε τελικά από τα ορέα χθεσινά. Βαρέθηκα……….
    και αυτή η τελευταία μονολεκτική μου δήλωση ας ληφθεί παρακαλώ σοβαρά υπόψιν…!

  5. Ο/Η Left G700 λέει:

    και αυτή η τελευταία μονολεκτική μου δήλωση ας ληφθεί παρακαλώ σοβαρά υπόψιν…!

    Товариш Яков Федотович Павлов, να μας συμπαθάς, αλλά εμείς ούτε καν τη διαβάσαμε!:mrgreen: [***]

    Увидимся

    [***]😉🙂

  6. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Ορέα!!!
    Μια ωραία κυρία είχαμε εδώ μέσα και τώρα μείναμε με τη …φωτογραφία!
    Μα καλά τόσο ………….. είμαστε;😕

  7. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    1. Δεν ήταν μία, ήταν και οι φίλες της και παρόλη την ιδιέτερη εκτίμηση στην ..εν λόγω δεν μπορώ να μην υποσημειώσω και τις άλλες, κάτι που και οι ίδια το σημείωνε πρώτη και σε κάθε ευκαιρία , άσχετα ότι τις ..κράταγε μακριά🙂 .
    2. Σε αυτή την …συνομοταξία δεν παίζει το έργο κάτι τους έκαναν και φύγανε, είναι επιλογή και μάλιστα υποχρεωτικά σεβαστή, χωρίς αιτήσεις επεξήγησης για όποιον έχει τη στοιχειώδη δυνατότητα ανάγνωσης της πραγματικότητας. Ρώτα και κάποιον που ξέρει από ελεύθερες σχέσεις (στο internet όπου η σχέση ορίζεται και περιορίζεται στην ανταλλαγή απόψεων και στο κουβεντολόι ..τσικ του τσικ🙂 ).
    3. αν κάτι χαρακτηρίζει τους ………. σε αυτήν τη ζωή είναι ότι θεωρούν αδιανόητο ότι μπορεί να έκαναν ….κιες. Αυτοί που αναρωτιούνται μπας και την έκανα δεν είναι ………. Προσπαθώ να ανήκω στην τελευταία κατηγορία, άρα καλά το πας , σε νοιώθω (εδώ δεν έχει φατσούλα, το λέω σοβαρά).
    5. Δεν αναφέρομαι σε άλλους, διότι είσαι ικανός να μου προσάψεις ότι ..θυληκοφέρνω 🙂

    Προς το παρόν δεν έχουμε κάντιτ κουέστιο, αλλά δεν υπάρχει και η δυνατότητα ..απολογισμού, φοβάμαι από κανέναν.
    Άρα η ζωή θα δείξει , που λένε και οι …κομμουνιστές (οι ορθόδοξοι συνήθως)🙂

  8. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Δεν ξέρω ορέ Αναγνώστη τι θα δείξει η ζωή αλλά σήμερα φοβάμαι θα κοπανήσω κανέναν άσχημα και δεν θα ξέρω και τι θα φταίει ,κατάλαβες;
    άστο καλύτερα…

  9. Ο/Η papoylis λέει:

    Λέφτηδες

    η παρατήρηση που έκανα στο πρόσφατα …αποχωρήσαντα για τα γιουτούμπια ισχύει για όλους και επομένως και για σας😉

    Νικάλφα

    όταν οι φουκαράδες πεζοναύτες στο βιετνάμ έβλεπαν τους συναδέλφους τους να κομματιάζονται και τους στρατηγούς ( βλέπε Γουέστμόρλαντ ) να λένε παπαριές , έλεγαν μεατξύ τους

    Dont mean nothing brother😉

    Αναγνώστα

    Σοφά τα λες όπως πάντα….

  10. Ο/Η Left G700 λέει:

    Товариш Яков Федотович Павлов,

    Ok, (penalty) point taken!😉 Αν και το περιεχόμενο έχει πάντα μια σχετική αυτονομία και δεν μπαίνει στο ίδιο τσουβάλι μόνο και μόνο εξ αιτία τυχόν όμοιων φορμών (μη φαινόμεθα και ζντανοφικοί!😉 )

    Μια και σε πιάσαν τα ‘‘πολεμικά’’ σου —όπως βλέπουμε να γράφεις στον Νικάλφα—, τσάκο κι ένα ποιηματάκι που σκάρωσα για πάρτη σου. Άδεται στο γνωστό ρυθμό του τραγουδιού που συνηθίζεται στα αμερικανικά κέντρα εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων. Μια αμερικανιά δηλαδή, που την οικειοποιηθήκαμε όμως στην ψύχρα! —καθ’ ό,τι άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ. Εννοείται ότι μόλις φύγω από εδώ, θα πάω γραμμή στην Κάργια να το ποστάρω κι εκεί, διότι είναι διαμάντι, για να τα λέμε όλα!😉

    Увидимся

    Sergeant Yakov’s song

    —Sergeant Yakov knos a lot
    (—Sergeant Yakov knos a lot)
    —He’s your mother and your dad
    (—He’s your mother and your dad)

    —When the bastards give us hell
    (—When the bastards give us hell)
    —What to do he gonna tell!
    (—What to do he gonna tell!)

    —Sergeant Yakov is a dog
    (—Sergeant Yakov is a dog)
    —Ugly bites and beats them all!
    (—Ugly bites and beats them all!)

    —When the wolves attack on us
    (—When the wolves attack on us)
    —Lisn him and save your ass!
    (—Lisn him and save your ass!)

  11. Ο/Η Left G700 λέει:

    Ξαφνικά, εκεί που τελείωνε τη μπύρα του, εκεί που χάζευε μια ζαλισμένη μύγα να χτυπιέται στο παράθυρο του δωματίου του, τού ήρθε στο νου η φράση it takes two to tango. Τι μυστήρια πράγματα που είναι αυτά τα παιχνίδια τού μυαλού, σκέφτηκε. Και μετά πήγε να βάλει φρέσκο καφέ στην καφετιέρα να γίνεται. Να χτύπαγε τηλέφωνο για καμιά πόκα άραγε;

  12. Ο/Η Left G700 λέει:

    Όχι. Θυμήθηκε ότι σήμερα παίζει ο Ολυμπιακός. Με μείον δύο παίχτες, τι πόκα να στηθεί;

  13. Ο/Η Left G700 λέει:

    Κατάστημααα!🙂

  14. Ο/Η kapetanios λέει:

    Αξιοι.Για ότι έχουν και για ότι πρόκειται να αποκτήσουν.
    http://ermippos.blogspot.com/2012/03/blog-post_09.html

    Μετά από δυόμιση χρόνια σύγχυσης, αβεβαιότητας και αγωνίας, διάστημα στο οποίο κάποιοι είδαν την ζωή τους να απειλείται, κάποιοι να χειροτερεύει αισθητά και κάποιοι άλλοι να καταστρέφεται ολοσχερώς, τα πράγματα αρχίζουν να αποκτούν ένα πιο συγκεκριμένο σχήμα. Γεγονός που μας επιτρέπει να προσμετρήσουμε τα κέρδη και τις απώλειες των εμπλεκομένων μερών και να επιχειρήσουμε τις εκτιμήσεις μας σε σχετικά ασφαλέστερο έδαφος. Και το αβίαστο συμπέρασμα είναι ένα. Η πρώτη κρίσιμη μάχη, στον κηρυγμένο πόλεμο του πολιτικού συστήματος κατά της κοινωνίας, έληξε. Με καθαρή νίκη στα σημεία του πρώτου.

    Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος, αλλά, όπως όλα πλέον δείχνουν, η χώρα βαδίζει πλησίστια προς εκλογές. Οι τόνοι της μελάνης που χύθηκαν για την ανάγκη αλλαγών, με πρώτη από όλες την ανανέωση, έστω και σε κάποιο μικρό βαθμό, του πολιτικού προσωπικού των δύο μεγάλων κομμάτων, απέδωσαν τόσο όσο το επέβαλε η μηδενική ειλικρίνεια αυτών που ανέπεμπαν τις ψεύτικες ευχετικές προτροπές. Δηλαδή, καθόλου.

    Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί χωρίς καμία αφαίρεση ή προσθήκη τον βασικό σκληρό πυρήνα του στελεχιακού της δυναμικού. Τα επί τρεις και πλέον δεκαετίες πεπραγμένα της θεωρούνται ως μηδέποτε συμβεβηκότα και το κόμμα αυτό ετοιμάζεται να κριθεί με βάση τις αόριστες και αφελείς ωραιοποιήσεις που θα εκπέμψει προς το τηλεοπτικό κοινό τις αμέσως επόμενες εβδομάδες. Η πρόσφατη καταστροφική 5ετής της διακυβέρνηση κείται βυθισμένη στην άχλη του απώτατου παρελθόντος, μακράν οιασδήποτε κριτικής. Ακόμη και αυτός ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής, ο μοιραίος πρώην αρχηγός της και μέχρι πρότινος πρωθυπουργός της χώρας, έχει καταχωρηθεί στην ασθενή μνήμη των ιθαγενών ως πρόσωπο μυθικό, που θρυλείται μεν ότι υπήρξε και έδρασε κάποτε, αλλά σε μια εποχή πολύ παλιά και, σε κάθε περίπτωση, έξω από τα όρια των γνωστών, ιστορικών χρόνων. Για τον μέσο σημερινό Έλληνα, αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας ήταν από πάντα, από τότε που ξεκίνησε η επίσημη καταγραφή της ιστορίας, ο Αντώνης Σαμαράς.

    Στο ΠΑΣΟΚ η κατάσταση είναι ακριβώς η ίδια. Το κόμμα που έκτισε την μεταπολίτευση ετοιμάζεται, με ύμνους, τιμές και συγκίνηση να αποχαιρετίσει τον Γιώργο Παπανδρέου, έναν πολιτικό με τεράστια προσφορά στο έθνος, που εγκαταλείπει λόγω κόπωσης το τιμόνι. Και να προχωρήσει στην εκ βάθρων ανανέωση του, στο πρόσωπο νέων και άφθαρτων ανθρώπων όπως ο Χρήστος Παπουτσής ή ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Όλα σχεδόν τα «ιστορικά» στελέχη του, του εκσυγχρονιστικού ή του βαθέος, παραμένουν αμετακίνητα στους θώκους τους, έτοιμα και ανυπόμονα να αναλάβουν νέους ρόλους προσφοράς προς την χειμαζόμενη πατρίδα.

    Τα κουρέλια της αριστεράς είναι και αυτά εκεί, σε πλήρη σύνθεση και πιστά στον παραδοσιακό τους ρόλο. Που δεν είναι άλλος από την υπενθύμιση προς τους ψοφοδεείς μικροαστούς ότι πέρα από την συντεταγμένη υποταγή και δουλεία η μόνη υπαρκτή ρεαλιστική επιλογή είναι το ευτράπελο χάος των εφηβικών ονειρώξεων.

    Το πολιτικό σύστημα νοιάζεται πολύ λίγο αν η νέα παράδοση των κλειδιών της χώρας στα άπληστα χέρια του γίνει με τα συντριπτικά ποσοστά του πάλαι ποτέ κραταιού δικομματισμού ή με τα ράκη και τα μαζέματα που θα εξασφαλισθούν από τον γενναιόδωρο εκλογικό νόμο και την αμυντική συνένωση των μέχρι χθες δήθεν αντιπάλων μερών του ή ακόμη και κάποιων πρόθυμων, νέων τυχοδιωκτών. Η με κάθε τρόπο κατοχή της κρατικής σφραγίδας, η ιδιοκτησία της νομοκατασκευαστικής παράγκας της βουλής και ο πλήρης έλεγχος της απευθυνόμενης στις ευρείες αποβλακωμένες μάζες πληροφόρησης, φτάνουν και περισσεύουν για την διασφάλιση της μελλοντικής του κυριαρχίας.

    Το γεγονός ότι τα αναγνωρίσιμα μέλη του δεν θα μπορούν να κυκλοφορήσουν μέρα μεσημέρι στους δρόμους είναι επίσης μικρής σημασίας. Οι όμορφες ευρωπαϊκές πόλεις και τα αλπικά θέρετρα προσφέρουν επαρκή ασφάλεια, διαθέτοντας μάλιστα το πλεονέκτημα της εγγύτητας με τα θησαυροφυλάκια των αξιόπιστων τραπεζών. Ήδη οι πιο παρατηρητικοί θα έχουν προσέξει ότι ο πρώην πρωθυπουργός Καραμανλής περνάει από καιρό τα long weekends του και εκπαιδεύει αισθητικά τους βλαστούς του στα όμορφα περίχωρα της Βιέννης ή στους υπέροχους δασωμένους λόφους, που απλώνονται γύρω από την λίμνη Κόμο. Και ότι από την Ραφήνα μέχρι το αεροδρόμιο, απόσταση ούτως ή άλλως πολύ μικρή, η στοργική πατρίδα φροντίζει να διαθέτει έναν ικανό αριθμό ετοιμοπόλεμων διμοιριών για την προστασία του.

    Ο Βενιζέλος λοιπόν έσωσε την πατρίδα από μια άτακτη χρεοκοπία, φέρνοντας εις πέρας ένα έργο απίστευτης πολυπλοκότητας και πρωτοφανούς έκτασης (το δήλωσε ο ίδιος). Ο Σαμαράς μπορεί να συμμετείχε ελάχιστα σε αυτό το τιτάνιο έργο αλλά το στήριξε ασμένως. Και παραμένει χρήσιμος μια και είναι ο μόνος που έχει στενά πάρε δώσε με τον Πούτιν, ξέρει από πού θα προμηθευτούμε σε καλές τιμές την πολυπόθητη ανάπτυξη και, άμα λάχει, έχει και την Ελλάδα στην ψυχή του (μας το δηλώνει επίσης ο ίδιος, με κάθε ευκαιρία). Οι δυο αυτοί ηγέτες, μαζί πλέον, μπορούν να εγγυηθούν ότι η πατρίδα θα αποφύγει και τον επόμενο μεγάλο κίνδυνο που καραδοκεί. Την επέλαση του κομμουνισμού και των εν γένει ανεύθυνων λαϊκίστικων άκρων.

    Το πολύ μέχρι το τέλος της χρονιάς οι μισθοί και οι συντάξεις της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού των λωτοφάγων θα έχουν προσεγγίσει τους μισθούς και τις συντάξεις των υπηκόων των κρατικών μορφωμάτων της υπόλοιπης Βαλκανικής. Στο μεταξύ ένα μέρος της υπαλληλίας και κάποια από τα άλλα βασικά εξαρτήματα του πολιτικού συστήματος θα λαμβάνουν σταδιακά και με υπόγειες διαδικασίες την αναπλήρωση των προσωρινά χαμένων προνομίων τους.

    Όσοι πιστεύουν το αντίθετο είναι βαθιά νυχτωμένοι. Τώρα που σωθήκαμε από την χρεοκοπία και με το καλό, χάρη στην εθνική συνεννόηση των «αστικών» κομμάτων, θα σωθούμε και από τα κοφτερά δόντια της Παπαρήγα και του Μαντρέκα και από την ανοησία του Τσίπρα, το τσουνάμι της διαφάνειας, που μας άφηνε όλο αυτό τον καιρό άφωνους, με τις ζουμερές αποκαλύψεις των παραμυθένιων μισθών και των επιδομάτων των παιδιών του κομματικού κράτους, θα υποχωρήσει. Σωσμένοι, όπως είμαστε, και απαλλαγμένοι από τα άγχη μιας επικείμενης καταστροφής θα επιστρέψουμε στην γαλήνη των πρωινάδικων και στην συναρπαστική απόλαυση των τηλεοπτικών καταγραφών των ξέφρενων πάρτυ της Μυκόνου. Τα επιδόματα αναπλήρωσης εισοδημάτων στα στρατεύματα του συστήματος θα χορηγούνται με αφανή διατάγματα, που θα εκδίδονται πάντα μυστικά, προς χάριν του δημοσίου συμφέροντος.

    Λίγους μήνες μετά την πρώτη λήψη του εκκαθαριστικού των 200 ή 300 € ο λαός θα ξεχάσει ολότελα ότι κάποτε έπαιρνε 1.000, 1.500 ή 2.000. Θα θυμάται ότι από πάντα αμοίβονταν με τόσο λίγα. Όπως και ότι από πάντα είχε πρωθυπουργό τον Σαμαρά ή τον Βενιζέλο, που τον έσωζαν από τις καταστροφές. Ο ελληνισμός είχε ανέκαθεν θανάσιμους εχθρούς, αλλά είχε και ήρωες, που τον κρατούσαν ζωντανό στις επάλξεις της ιστορίας.

    Το ελληνικό πολιτικό σύστημα μπορεί να μην ξέρει σχεδόν τίποτε σχετικό με την δημοκρατία, τους θεσμούς, την χρηστή διοίκηση ή την παραγωγή πλούτου. Κατέχει, όμως, πολύ καλά την τέχνη της χυδαίας συναλλαγής και του ανήθικου εκβιασμού. Δύο χρόνια τώρα έπαιξε επιδέξια με τα νεύρα όλης της Ευρώπης, κρατώντας το κοφτερό μαχαίρι στον λαιμό της νομισματικής ένωσης και χρησιμοποιώντας ως εφεδρικό όμηρο το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού. Κέρδισε την παρτίδα και είναι άξιο συγχαρητηρίων.

    Η Ευρώπη θα πληρώσει και αυτήν την δόση, όπως και όλες τις επόμενες που θα χρειαστούν. Το ξέρει ήδη και το αποδέχεται. Η κραταιά Γερμανία επιστράτευσε όλον τον ορθολογισμό της και υποκλίθηκε μπροστά στην μεγαλοσύνη του Βενιζέλου. Και αυτός, ως μη αγνώμων, της προσέφερε ως αποζημίωση και αντάλλαγμα τον λαό του. Όχι πως θα κερδίσουν τίποτε σπουδαίο και υλικό από αυτόν τον αφελή λαό οι καλοί μας σύμμαχοι. Αστεία πράγματα. Μόνο για να φωτογραφίζει την μιζέρια του η Bild θα είναι. Για να δείχνει στις από εκεί χειραγωγούμενες μάζες ότι, τουλάχιστον, δεν πιαστήκανε τελείως κορόιδα.

    Οι Έλληνες θα σηκώσουν κεφάλι μετά από πολλές πολλές δεκαετίες. Με σωσμένη πλέον την πατρίδα από την οικονομική ασφυξία η προσοχή του συστήματος θα μετατεθεί από δω και πέρα στην διαφύλαξη της κοινωνικής ειρήνης και της αποφυγής της οχλοκρατίας. Ο νέος εθνικός στόχος των «αστικών» ελίτ θα είναι η προστασία της ασφαλούς και αδιατάρακτης τηλεθέασης των αθώων μαζών. Στην επόμενη μεγάλη διαδήλωση, η πιθανότητα να διαταχθεί η ένοπλη απώθηση του πλήθους, που θα θέλει να εισβάλλει στην ανανεωμένη από την νωπή ιερή λαϊκή ετυμηγορία βουλή, δεν πρέπει να υποτιμάται. Το κέντρο των Αθηνών πρέπει επιτέλους να ανασάνει. Ο κόσμος πρέπει να αρχίσει να πηγαίνει στις δουλειές του.

  15. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Καπετάνιε,

    Βουνό με βουνό, που λένε!🙂

    Δύο απορίες που ίσως μπορείς να μας τις λύσεις (αν βέβαια εσύ παρακολουθείς το συγκεκριμένο ιστολόγιο και ξέρεις τις απόψεις του και δεν είσαι σαν κι εμάς (εμένα) που δεν το ξέρουμε):

    1) Τι προσδοκά από την Αριστερά, όταν κάνει λόγο για ρεαλιστικές λύσεις;

    2) Έχεις καμιά ιδέα γιατί βάζει εντός εισαγωγικών τη λέξη «αστικών» όταν αναφέρεται στα συστημικά κόμματα; Υπονοεί πως δεν εκφράζουν αυθεντικά τα αστικά (καλώς εννοούμενα) συμφέροντα; Υπονοεί ότι έχουν εκφυλιστεί σε αντίθεση με την αστική τάξη; Υπονοεί τον εκφυλισμό τής αστικής τάξης συνολικά και μαζί και του πολιτικού προσωπικού της;

    Τα λέμε

  16. Ο/Η kapetanios λέει:

    παίδες, δεν γνωρίζω και δεν μπορώ να απαντήσω εκ μέρους του ermippou.

    Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ όταν χρησιμοποιώ σχετικές λέξεις όπως «αστικά» κόμματα, «αστική» τάξη κλπ χρησιμοποιώ εισαγωγικά για να τονίσω την ευρύτητα του ορισμού.
    Απ την άλλη και τα «συστημικά»(με εισαγωγικά και αυτό καθότι όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα συμμετέχουν στο πολιτικό σύστημα- εκτός εάν μιλάμε για τα κόμματα εξουσίας ) κόμματα, όπως έδειξε η νεκροψία, δεν μπορούμε να πούμε ότι εξυπηρέτησαν εν τέλει( ή απέτυχαν εάν θέλεις να εξυπηρετήσουν) κάποια Ελληνική αστική τάξη παρά μόνο τον ίδιο τους τον εαυτό(και τους αυλοκόλακες τους)

  17. Ο/Η Left G700 λέει:

    Ok, θενξ για τις διευκρινίσεις.

    Μια μόνο παρατήρηση (observation): Νομίζω ότι μόνο με τη στενή πραγματολογική έννοια μπορεί να χαρακτηριστεί συστημικό κάθε κόμμα που μετέχει (ή προσπαθεί να συμμετάσχει) στη Βουλή . Είναι μεν αναγκαία συνθήκη, αλλά όχι και ικανή.

    Τα λέμε

  18. Ο/Η kapetanios λέει:

    παίδες , εδω μας κυβερνάνε οι αντιεξουσιαστές της εξουσίας, στις πραγματολογικές έννοιες θα κολλήσουμε ?! Εξάλλου μιλάμε για έναν τόπο που ότι δηλώσει κανείς (θέλει να)είναι

  19. Ο/Η Left G700 λέει:

    Σωστό κι αυτό!😉

  20. Ο/Η nikiplos λέει:

    καλησπέρα…

    πολύ καλό κι εμπεριστατωμένο το άρθρο του Έρμιππου…
    LeftG700 (αυτό το G700 πρέπει να το μετονομάσετε σε G400 αν αντιστοιχεί σε γενιά και μισθό),
    εγώ προσωπικά συμφωνώ με τα πολλά εισαγωγικά στον όρο «αστικός» όταν αυτός αναφέρεται στη χώρα μας. Για τυπικούς λόγους, αφού όλες ανεξαιρέτως επιχειρήσεις στην χώρα μας, είναι διασπασμένες σε πολλές μικρομεσαίες, επομένως δεν υπάρχουν καν μεσαίες επιχειρήσεις που θα αντιστοιχίζονταν σε μεσαία αστική τάξη
    Αφετέρου για λόγους πραγματολογικούς, αφού τίποτε κοινό δεν έχει η ελληνική «αστική» τάξη με την Ευρωπαϊκή ή γενικά Δυτική ομόλογή της. Η ελληνική «αστική» τάξη, είναι μια ομάδα που έχει όλα τα χαρακτηριστικά που στη Δύση καλούν «μαφία» και σε συνδυασμό με ένα ανύπαρκτο κράτος δικαίου και φυσικά με έναν εκφασισμένο «λαό» μπορούν και διοικούν αρκετά χρόνια τώρα.

  21. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Νίκιπλε, καλησπέρα κι από εμάς.

    Ναι, οι αντιστοιχίες είναι αυτές που μάντεψες. Αλλά τι μετονομασία να κάνουμε; Πάει, μας έμεινε. Μας βγήκε το όνομα, που λένε!😉 (Πάντως, «διόρθωση» στα επεξηγηματικά τού ονόματός μας την έχουμε κάνει στο τσαρδί μας.)

    Αν και καταλαβαίνουμε το σκεπτικό σου, νομίζουμε ότι μάλλον λάθος κάνεις που βάζεις τα εισαγωγικά. Μπορέι η διάρθρωση του ελληνικού κεφαλαίου ως προς τα μεγέθη να είναι διαφορετική από τις χώρες τής Δ. Ευρώπης, ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι απουσιάζουν και οι μεγαλοαστοί και οι μεσαίοι (αναφερόμαστε μόνο σε οικονομικές προσδιοριστικές παραμέτρους). Και βέβαια, μην ξεχνάς και τα διευθυντικά στελέχη τών πολυεθνικών επιχειρήσεων. Μπορεί να μην είναι κάτοχοι μέσων παραγωγής, αλλά από κάθε πλευρά, εντάσσονται με τα τσαρούχια στην αστική τάξη!

    Η δεύτερη αιτία τών εισαγωγικών σου μας βρίσκει ακόμα περισσότερο αντίθετους. Μάλλον κατηγορηματικά, θα έλεγα. Για τους εξής λόγους, συνοπτικά:

    1) Αν το δει κανείς διαχρονικά (και διεθνικά) και συμπεριλάβει στα κατορθώματα της αστικής τάξης και την πρωταρχική συσσώρευση, δεν πρόκειται περί «μαφίας». Πρόκειται περί ληστρικής συμμορίας!

    2) Οι κραχτές ανομίες των δικών μας αφεντών, δεν σημαίνουν ότι στους «πολιτισμένους» λαούς οι αντίστοιχοι δικοί τους είναι άγγελοι. Δεν είναι εύκολο να βρεις αγγέλους σε ένα εκμεταλλευτικό από τη φύση του σύστημα.

    3) Όπως είναι φυσικό, ξέρουμε πολύ περισσότερα για τα δικά μας παρά για τα όσα συμβαίνουν αλλού. Το γεγονός ότι ξέρουμε λιγότερα δεν σημαίνει ότι συμβαίνουν μόνο αυτά που ξέρουμε και άρα είναι και λιγότερα.

    4) Πολλές από τις ανομίες που συμβαίνουν εδώ, αλλού είναι νομιμοποιημένες. Π.χ. η επίσημη καθιέρωση χρηματισμού των πολιτικών στο Στέιτς. Ή η νόμιμη λειτουργία μεσαζόντων μεταξύ κράτους και επιχειρηματιών, πάλι στο Στέιτς (λόμπυ). Ή ακόμα και το νόμιμο πάγωμα των μισθών και η ελαστικοποίηση (μέχρι να γίνει λάστιχο) της εργασίας στη Γερμανία. (Όταν ο μισθός είναι της πλάκας, το κίνητρο για μαύρη εργασία είναι μικρότερο.)

    Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι εξισώνουμε τα πάντα. Αλλά τις όποιες διαφορές καλό είναι να τις έχουμε στο μυαλό μας σε σύνδεση με τους όρους ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους, με τις ιδιομορφίες τής οικονομικής (καπιταλιστικής) ανάπτυξης εδώ, με τις πολιτισμικές αναπηρίες σε σύγκριση με τις χώρες τής Δ. Ευρώπης, κ.λπ., κ.λπ.

    Σε τελική ανάλυση και για τα δικά μας τα μυαλά τουλάχιστον, όλοι οι αστοί κακοί είναι! Οι μόνοι καλοί είναι όσοι βρίσκονται στη …φυλακή!😉

    Τα λέμε

    Καλός αστός είναι ο αστός που έχει χάσει

  22. Ο/Η Left G700 λέει:

    «Καλός αστός είναι ο αστός που έχει χάσει»

    Αυτό το έχωσε στο σχόλιο με το έτσι θέλω ο #%$@# ο δαίμονας του κόπι πέιστ. Παρακαλούμε να αγνοηθεί.

  23. Ο/Η kapetanios λέει:

    ε εντάξει, εάν προσθέσουμε ΚΑΙ τα διευθυντικά στελέχη των πολυεθνικών επιχειρήσεων θα φτιάξουμε μια αστική τάξη μην σε πω ίσα με το 1%-1,5% του πληθυσμού, οπότε ναι θα συμφωνήσουμε υπάρχει αστική τάξη στην Ελλάδα .
    Ρε παιδιά , ποια αστική τάξη ναμαστε σοβαροί , μια κάστα είναι . Εάν θέλουμε να ερμηνεύσουμε/χαρακτηρίσουμε με όρους οικονομικοπολιτικούς την διαστρωμάτωση της ελληνικής κοινωνίας πρέπει να προσπαθήσουμε ολίγον τι περισσότερο (αφήνοντας στην άκρη τους κλασικούς διαχωρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στις δικές μας συνθήκες )
    Κι αν τα 2 «σηστημικά» κόμματα στηρίζουν την πολιτική τους παρουσία σε ένα πελατειακό σύστημα σε μια σχέση του δούναι και λαβείν(οπότε και σταρχίδια τους οι τάξεις) η αριστερά έχοντας ως μοναδικό όπλο τον πολιτικό της λόγο οφείλει να αφουγκραστεί προσεκτικά τις ανάγκες της κοινωνίας μας εάν θέλει να παίξει κάποτες τον πρωταγωνιστικό ρόλο που από πάντα επιθυμούσε
    υγ
    ρε σεις, εάν καταλάβετε δλδ ότι είμαι κι εγώ μεσοαστός (με τζιπ και σκάφος) θα με κλείσετε στην φυλακή?! 🙂

  24. Ο/Η nikiplos λέει:

    Αγαπητοί LeftG700
    Με δεδομένη την παγκοσμιοποίηση που επιτρέπει την μετανάστευση (χωρίς περιοριστικούς όρους και προβλήματα «χαρτιών» κλπ) των κεφαλαίων προκειμένου να μην φορολογηθούν υπάρχει αρκετή αλήθεια στα γραφόμενά σας. Η μόνη μου αντίρρηση είναι (και δεν εκπορεύεται από το γεγονός αν έχω ζήσει έξω ή όχι) ότι εδώ η εγχώρια αστική τάξη με ή χωρίς εισαγωγικά είναι αρκετά αυθαίρετη. Δλδ δεν βασίζεται σε καμία παραγωγική διαδικασία ή σε ένα καθεστώς fair play. Κοινώς, μπορεί μια επιχείρηση ελληνική (ξαναθυμίζω ότι θα είναι υποχρεωτικά μικρομεσαία δλδ δεν θα απασχολεί τυπικά άνω των 100 ατόμων-αν απασχολεί περισσότερους σπάζει λογιστικά σε μικρές των 100 ατόμων):
    -Να λειτουργεί χωρίς την αναγκαία εκπλήρωση της πραγματικής κατοχής κεφαλαίων: πχ κάθε επιχείρηση λογιστικά πρέπει να περιέχει το κεφάλαιο αποζημίωσης των εργαζομένων της. Αν δεν το έχει και σε ασφαλές σημείο, τότε πρέπει να φάει ακαριαία πάγο, να δεσμευτούν οι λογαριασμοί των μετόχων, και φυσικά τα περιουσιακά στοιχεία των ιδιοκτητών. Αυτό γίνεται σχεδόν παντού. Εδώ όχι… το κεφάλαιο αυτό είναι καθαρά τυπικό, και ουσιαστικά πάντοτε υπεξαιρείται όταν μια επιχείρηση χρεωκοπεί.
    -Να παράγει κάτι… Στην Ελλάδα δεν απαιτείται να καταφέρει κανείς να πωλεί κάτι. Υπάρχει το Ελληνιο Δημόσιο που αγοράζει το προϊόν άνευ εγγυήσεων και φυσικά πληρώνει με διευκολύνσεις πχ ακόμη κι αν οι υποχρεώσεις των επιχειρήσεων στα ταμεία, ασφάλιση κλπ δεν είναι εκπληρωμένες
    -Να πληρώνει φόρους. Εκείνους που υποχρεούται τουλάχιστον. Μπορεί το καρκίνωμα της Ελλάδας να είναι η εγκληματική απαλλαγή φόρων των εχόντων και κατεχόντων, ακόμη και αυτοί οι λίγοι φόροι όμως δεν εισπράττονται.
    -να λειτουργεί ανταγωνιστικά, δλδ να βελτιώνει το προϊόν της σε βάθος χρόνου, αντίστοιχα με την ανταγωνιστικότητα της αγοράς. Επίσης να υποβάλλεται το προϊόν της σε ελέγχους και αν δεν πληροί τα αναγκαία η τιμωρία να είναι παραδειγματική… Ένεκα επαγγέλματος έχω κάνει διαιτησίες σε περιπτώσεις που το ελληνικό δημόσιο εξαπατήθηκε από διάσημες ελληνικές εταιρίες. Τα προϊόντα ήταν τελείως σκάρτα. Εντούτοις, οποτεδήποτε για λόγους ηθικής προσπάθησα να βοηθήσω το δημόσιο να αναλάβει τις ευθύνες του και να καταλογίσει επιτέλους ευθύνες έφαγα λάσπη, δικαστικά προσκώμματα, μηνύσεις που σε εξαντλούν οικονομικά και απηύδησα με το πόσο διευρυνμένη είναι η ανομία…

    Να προσθέσω ότι στις Φυλακές της επικράτειας του Στέϊτ, υπάρχουν άφθονοι επιχειρηματίες που έπαιξαν και έχασαν… επίσης υπάρχουν 8πλάσιοι, άλλοι που είχαν περιουσίες, επιχειρήσεις και τις έχασαν… σε μερικές πολιτείες χάνεις το 75% από την κληρονομούμενη περιουσία αν αυτή δεν είναι επενδυμένη σε επιχειρήσεις (πράγμα που εξηγεί γιατί οι αδελφές Χιλτον, δεν έχουν την περιουσία τους στο στέιτ)…
    Στην Ελλάδα γνωριζω αρκετούς επιχειρηματίες που έχουν χρεωκοπήσει εδώ και 20 χρόνια και εξακολουθούν να αγοράζουν πανάκριβα προϊόντα (πόρσε, τζιπ, σκάφη, υπηρεσίες ασφαλείας, ενόπλους ρώσους κοκ)

  25. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Καπετάνιε,

    Εντάξει, η Ελλάδα είναι μια χώρα κυρίως μικροαστών, δεν το αμφισβητούμε. Αλλά, έτσι όπως μας το πας εσύ, θα πιστέψουμε ότι δεν έχουμε καπιταλιστικό σύστημα, αλλά κάτι τελείως ιδιόμορφο. Ας πούμε τον …ελληνικό τρόπο παραγωγής (κατά το ασιατικός τρόπος παραγωγής)!

    Ένα μόνο στοιχείο (από την «Αυγή»):

    Ένα από τα τυπικά και εμφανή εκ πρώτης όψεως γνωρίσματα της ελληνικής οικονομίας είναι ο πολυκερματισμός της ίδιας της οικονομικής δραστηριότητας σε ένα πλήθος μικρών επιχειρηματικών μονάδων. Έτσι, από ένα σύνολο 950.000 επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα, οι μικρές επιχειρήσεις –όσες, δηλαδή, απασχολούν από 0 έως 10 άτομα– είναι το 97% περίπου. Στις επιχειρήσεις αυτές συγκεντρώνεται το 57% της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, ενώ παράγονται τα δύο τρίτα περίπου της συνολικής προστιθέμενης αξίας. Τα στοιχεία αυτά, ωστόσο, διαβάζονται και αντίστροφα. Υπάρχει, με άλλα λόγια, ένα 3% από επιχειρηματικές μονάδες μεσαίου και μεγάλου μεγέθους, στις οποίες συγκεντρώνεται το 43% της απασχόλησης και παράγεται το ένα τρίτο περίπου της συνολικής προστιθέμενης αξίας.

    Όπως καταλαβαίνεις, ο καθένας είναι ελεύθερος να ρίξει τον φακό εκεί που επιλέγει. Στο 97% ή στο 3%. Πρέπει όμως να έχει υπ’ όψη του πάντα ότι το βάρος τού 3% είναι δυσανάλογα μεγαλύτερο του μεγέθους του. Κι ας μην ξεχνάμε ότι η άντληση υπεραξίας, ως διαδικασία, σε μία επιχείρηση που απασχολεί 8 μισθωτούς, δεν έχει καμία ουσιαστική διαφορά σε σύγκριση με ό,τι συμβαίνει σε μία επιχείρηση των 50, 150 ή 550 απασχολούμενων.

    Να σε κλείσουμε στη φυλακή επειδή έχεις τζιπ και σκάφος;[***] Ούτε λόγος! Και γιατί νομίζεις ότι μας βγαίνει η γλώσσα να κολλάμε αφίσες; Για ν’ αλλάξουν τα πράγματα και να ‘χουμε κι εμείς τζιπ και σκάφος!😉

    Τα λέμε

    [***] Μη φαντασιώνεσαι ότι είσαι μεσοαστός επειδή έχεις ένα τζιπ κι ένα σκάφος.😉 Να σου λείπουν αυτά!😉 Έχεις μπίζνα που απασχολεί από 50 – 249 μισθωτούς; Εκεί είναι το ζουμί!😉 Εντάξει, να μη πάρουμε κόπι πέιστ τον παππού Κάρολο. Όχι όμως να ξεχνάμε και τα βασικά!😉

  26. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Νίκιπλε,

    Παίρνουμε το λόγο μόνο για ένα αστείο (θα επανέλθουμε αργότερα επί τής ουσίας). Λοιπόν, το αστείο(;):

    Θα μάς επιτρέψεις να σου δώσουμε μία φιλική συμβουλή; Για το καλό σου, μη ξαναγράψεις εδώ Αγαπητοί LeftG700. Θα σε τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί και δεν θα ‘χεις καλό τέλος!😉

    Τα λέμε

  27. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Νίκιπλε,

    Δεν θα αμφισβητήσουμε τίποτε από όσα γράφεις. Εξ άλλου κάνα-δυο από εμάς έχουν βιώσει πολύ καλά τι θα πει μικρομεσαίο αφεντικό…

    Εκείνο που θέλαμε να κάνουμε σαφές από το προηγούμενο σχόλιό μας είναι το εξής:

    Με δεδομένο ότι μιλάμε από αριστερή και ταξική πλευρά προσπαθήσαμε να διαχωριστούμε από όσους επιδιώκουν να περιορίσουν τα αιτήματα των εργαζομένων σε μία εξυγίανση ή εκσυγχρονισμό τού ελληνικού »ιδιόμορφου» καπιταλισμού. Θα πεις, ίσως: ρε παιδιά, δηλαδή σας αφήνει αδιάφορους η ανομία, την οποία μάλιστα λέτε ότι ήδη την έχετε βιώσει;

    Όχι, καθόλου! Δεν μπορούμε όμως να προσυπογράψουμε την παραίτηση που στην πράξη έχει «υπογράψει» (όχι στα λόγια, στα λόγια η επανάσταση δίνει και παίρνει!) ένα σημαντικό τμήμα τής Αριστεράς σε σχέση με το όραμα μιας κοινωνίας ισότητας και δικαιοσύνης. Και μία εστίαση στις δυσλειτουργίες και ανομίες τού καπιταλισμού εν Ελλάδι στην πράξη λειτουργεί ως μία τέτοια παραίτηση.

    Για την αποδιάρθρωση της παραγωγής τώρα, και χωρίς να διαφωνούμε να θυμήσουμε απλώς κάτι που δεν πρέπει να ξεχνιέται. Για να τα λέμε όλα, το ελληνικό κεφάλαιο, διαχρονικά, δεν ήταν ιδιαίτερα προσανατολισμένο στη βιομηχανική παραγωγή. Πάντα προτιμούσε να βολεύεται στο εμπόριο και στις μεταφορές (ναυτιλία). Κάτι κουτσοκατάφερνε στις κατασκευές και στην υφαντουργία, αλλά τον καιρό τού …τσάρου όλ’ αυτά…😉 Φυσικά, τώρα το πρόβλημα έχει χτυπήσει κόκκινο. Και πάει για το μπαμ…

    Ταύτα και μένω μεθ’ υπολήψεως, φίλε Νίκιπλε, ευχόμενος καλό Σαββατόβραδο. Αύριο είναι μια άλλη μέρα!🙂

    Τα λέμε

  28. Ο/Η kapetanios λέει:

    μπορεί η άντληση υπεραξίας, ως διαδικασία, παίδες σε μία μικρή και πολύ μικρή(ή και οικογενειακή) επιχείρηση να είναι ίδια με μια μεγάλη αλλά οι ποσοτικές διαφορές είναι τέτοιες που καθιστούν ατυχή κάθε σύγκριση μεταξύ τους. Πολύ διαφορετικές επίσης είναι και οι εργασιακές συνθήκες όπως και τα προβλήματα που προκύπτουν μέσα από αυτές, προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει /ρυθμίσει μια πολιτική πρόταση.
    Και δεν νομίζω πλέον να υπάρχουν σήμερα 950 χιλιάδες επιχειρήσεις οπότε άν μη τι άλλο χρειάζεται να διαφοροποιηθεί και η όποια πρόταση της αριστεράς για το κενό που άφησαν αυτές.
    υγ
    εντάξει μωρε δεν φαντασιώνομαι ότι είμαι και μικροαστός με μια βαρκούλα για ψάρεμα και ένα 4χ4 αγροτικό που χω αλλά είναι που έχει φοβηθεί το μάτι μου με τα τεκμαρτά εισοδήματα (παρότι 3 χρόνια άνεργος) που μου χρεώνουν από δαύτα . δλδ είναι που το ίδιο το κράτος με αντιμετωπίζει οικονομικά ως αστό(έτοιμο για όλα) και λέω να φέρω το Τσιπρόπουλο στα πράματα μήπως και γλυτώσω (θέλω να ελπίζω δλδ ότι δεν θα θελήσει κι αυτός να με κρεμάσει στην κεντρική πλατεία για παραδειγματισμό θεωρώντας με εφοπλιστικό κεφάλαιο🙂 )

  29. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Καπετάνιε, εκτός από το Τσιπρόπουλο, ούτε από εμάς έχεις να φοβηθείς τίποτε!🙂

  30. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Νίκιπλε,

    Ξέχασα μία (ισχυρή) ένσταση, σχετικά με μία διατύπωσή σου. Αυτήν περί εκφασισμένου »λαού». Να την καταθέσω τώρα. Αν έχει ειπωθεί με τη συγγνωστή ευκολία τού λόγου, που πολύ συχνά δεν ακριβολογεί, έχει καλώς. Αν όμως το υποστηρίζεις στα σοβαρά, είναι απαραίτητη η προσκόμιση κάποιων στοιχείων δικαιολόγησης μιας τέτοιας βαριάς κουβέντας.

    Τα λέμε

  31. Ο/Η nikiplos λέει:

    Αγαπητοί LeftG700,
    (βλέπετε επιμένω…😉 )

    Σαφώς οι γενικεύσεις εμπεριέχουν την ευκολία, άρα τον κίνδυνο να εκπέσουν σε τσιτάτα και να χάσουν την ουσία… Δλδ είναι εκ φύσεως αποτέλεσμα ευκολίας.
    τον όρο «εκφασισμός» λοιπόν τον εννοώ ως αποτέλεσμα μιας αποδομημένης κοινωνίας, με ελάχιστους ομαδικούς κοινωνικούς δεσμούς πέραν της παρέας (της δομιμασμένης) ή της οικογένειας.
    Ας πούμε η καθημερινή αγένεια, περιχαράκωση, απάθεια, για μένα είναι δείγματα (δήγματα) τέτοιας συμπεριφοράς.. σαφώς δεν είναι φασιστικής με την ένοια των χαρακτηριστικών ενός συγκεκριμένου ιδεολογικού κινήματος που ανδρώθηκε στο μεσοπόλεμο…

    Κοντολογίς, δεν ξέρω αν πρέπει να ακριβολογώ το άρωμα όμως της έννοιας ενυπάρχει, και σε μένα τουλάχιστον έγινε αυτοστιγμή κατανοητό:
    -από το καφριλίκι, γιουχάϊσμα κλπ του αντίπαλλου στις φοιτητικές συνελεύσεις που μόνο διάλογος δεν υπήρξε.
    -από τη σύγκριση που έκανα με τους υποτιθέμενους αντιεξουσιαστές των ευρωπαϊκών χωρών εκεί πίσω στα 80ς που γύρισα με interail, οι οποίοι ήταν πολύ φιλικοί, συνεργάσιμοι και σκίζονταν για μένα τον «ξένο», τον υποανάπτυκτο, τον «αιρετικό» κλπ.
    σε σχέση με τους εδώ, που ήταν ξενόφοβοι (με την έννοια του διαφορετικού), αυταρχικοί ώστε να επιβάλλουν το δικό τους διαφορετικό, και γενικά αγενείς και ανυπόφοροι εν πολλοίς
    (χωρίς να θέτω καθόλου την προσήλωσή τους και μόνο στα σημειωλογικά χαρακτηριστικά πχ μακριά μαλλιά, ντύσιμο κλπ)

    αυτά… χαιρετώ, καλό βράδυ και καλό ΣΚ σε όλους

  32. Ο/Η nikiplos λέει:

    παρατήρησα ένα άλμα στο συλλογισμό μου… αν θέλω να πω, ήταν τέτοια (ξενόφοβη και αυταρχική) η κοινωνική συπεριφορά στους φερόμενους ως «αντιεξουσιαστικούς» χώρους, πόσω μάλλον στους υπόλοιπους που δήλωναν και εξουσιαστικοί… κάπως έτσι…

  33. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Νίκιπλε
    τι περιμένεις;
    Ακόμη και οι συλλογισμοί …άλματα ονειρεύονται με τα …συνοδευτικά που έβαλε ο Παπούλης στο ποστ!😉🙂

  34. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    να κοιτάξεις να επικεντρωθείς στα άλματα που μας έκαναν υπερήφανους ως Έλληνες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, διότι μόνον έτσι (με την ..εκγύμναση) θα φύγει το μυαλό από τα συνοδευτικά, δηλαδή δια της απασχόλησεως.
    Έτσι κάνουμε και εμείς και έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο και μια πληρότητα (μαζί με μια πραότητα) να μας διακρίνει.

  35. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Αναγνώστη
    τελείωσες (έγινες τέλειος) με τη …γράμμωση των κοιλιακών και άρχισες τώρα τα …βουδιστικά;
    Πραότητα ποιος διαθέτει περισσότερη από μένα βρε ;🙂

  36. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Νίκιπλε,

    Ok, μετά τις διευκρινίσεις σου έγινες κατανοητός. Μια μόνο ένσταση για την καταφυγή στην ευκολία τού λόγου: Αν μορφωμένοι και ευαίσθητοι άνθρωποι όπως εσύ (έχουμε διαβάσει μερικά κείμενα στο τσαρδί σου και αυτό με την καϊκίσια βόλτα με τους φίλους σου μας ενυπωσίασε…), αν λοιπόν αυτοί υποκύπτουν, πώς θα βοηθηθούν οι λιγότερο «εξοπλισμένοι»;🙂

    Τα λέμε

    ΥΓ Ναι, επιμένεις, το βλέπω. Αλλά εμείς σε έχουμε προειδοποιήσει, οπότε αμαρτία ουκ έχουμε!😉

  37. Ο/Η Left G700 λέει:

    – Τάσσεστε υπέρ μιας επαναδιαπραγμάτευσης του συνόλου της σύμβασης;
    Μια επαναδιαπραγμάτευση με την έννοια της αναθεώρησης ρυθμίσεων της δανειακής σύμβασης, διότι στο πλαίσιο του πολιτικού ρεαλισμού αντιλαμβάνομαι ότι μια συνολική διαπραγμάτευση έχει εξαιρετικά μεγάλες δυσκολίες. Αλλά δυνατότητα αναδιαπραγμάτευσης και αναθεώρησης ρυθμίσεων της δανειακής σύμβασης είναι δυνατό να υπάρξει. Με κύρια αναφορά στην περαιτέρω δανειακή στήριξη της χώρας και με έμφαση στο πλαίσιο ενός πενταετούς αναπτυξιακού προγράμματος, που οφείλει η χώρα άμεσα να δρομολογήσει. Θα επαναλάβω ότι τα μέτρα δεν είναι μόνο άνισα, δεν είναι μόνο άδικα αλλά και κοινωνικά ανήθικα και αναποτελεσματικά.
    – Σε περίπτωση διερεύνησης της δυνατότητας προγραμματικής σύγκλισης, θα είστε απόλυτοι στο προγραμματικό σας πλαίσιο ή θα υπάρχει δυνατότητα διαπραγμάτευσης;
    – Υπάρχουν ζητήματα που για μας είναι εκ των ων ουκ άνευ. Γιατί τα θεωρούμε βασικά στοιχεία μιας πολιτικής που πρέπει να υπάρξει και θα αλλάξει την πολιτική που έχει ασκηθεί μέχρι τώρα. Θα έλεγα ότι χωρίς την ύπαρξη αυτών των στοιχείων δεν είναι δυνατόν να προσέλθουμε.
    – Οι κόκκινες γραμμές;
    – Τα ζητήματα της Ευρώπης, η συγκεκριμένη δανειακή σύμβαση και η αλλαγή των μέτρων ώστε να ανασάνει η ελληνική κοινωνία.

    *****

    Από τη συνέντευξη του Φ. Κουβέλη στην «Καθημερινή» της Κυριακής. Τα bold δικά μας. Τα συμπεράσματα δικά σας.😉

  38. Ο/Η papoylis λέει:

    Προφανώς ο κυρ φώτης , όταν τα έλεγε αυτά σκεφτόταν τη Πάμελα. Δεν ήξερα ότι τον είχα εδώ πελάτη🙂

  39. Ο/Η Left G700 λέει:

    Товариш Яков Федотович Павлов,

    Δεν κατάλαβα Χριστό! Ποια είναι η Πάμελα; Και τι εννοείς ότι τον έχεις πελάτη; Το γεγονός ότι ποστάραμε το απόσπασμα; Το κάναμε μπας και χάσει μερικούς πελάτες.😉 Οπότε, μάλλον δεν θα του άρεσε μια τέτοια δημοσιότητα και δεν θα ήθελε να έχει πατήσει το πόδι του στο τσαρδί σου…🙂

    Увидимся

  40. Ο/Η Left G700 λέει:

    ΟΙ ΛΕΦΤΗΔΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ…

    ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ…

    Κ Α Ι ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ,…

    ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΛΟΓΚΌΣΦΑΙΡΑ,…

    ЖΟЖΟЖΟЖΟЖ

    ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΝΤΙ-ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ, ΑΝΤΙ-ΣΟΒΙΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙ-ΚΚΕ ΑΝΕΚΔΟΤΩΝ!!!

    ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ: Ένα αυθεντικό Μόσκοβιτς τού 1958!!!

    ΣΠΕΥΣΑΤΕ, ΣΠΕΥΣΑΤΕ, ΣΠΕΥΣΑΤΕ!!! (Οι καιροί ου μενετοί!…)

  41. Ο/Η Left G700 λέει:

    Σε εφαρμογή και επιβεβαίωση της παροιμίας «Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει», και επειδή καθόλου λίγο δεν θα μας έπεφτε το Μόσκοβιτς τού 1958, εγκαινιάζουμε τον διαγωνισμό με το ακόλουθο ανέκδοτο, το οποίο, (θέλετε το πιστεύετε, θέλετε όχι —ή θέλετε να μας πείτε προβοκάτορες ή, αντίθετα, προμόσιον έιτζεντς του ΚΚΕ), το ακούσαμε σε …κουκουεδοπαρέα!!! Λοιπόν:

    Είναι άνοιξη του 1937. Ο Ιωσήφ, στο γραφείο του στο Κρεμλίνο, παλεύει με ένα δοκίμιο περί γλωσσολογίας, που θέλει να το δώσει για εκτύπωση πριν τις καλοκαιρινές διακοπές. Κάποια στιγμή, θολωμένος, σηκώνεται να ξεμουδιάσει. Πηγαίνει προς το παράθυρο, που βλέπει, φυσικά, στην Κόκκινη Πλατεία. Το ανοίγει. Ο ανοιξιάτικος αέρας μπαίνει στο δωμάτιο. Μια ευφορία τον καταλαμβάνει. Βγάζει από το τσεπάκι του το πακέτο με τα τσιγάρα και καπνίζει με βαθιές ρουφηξιές. (Παρά τη γενική εντύπωση, ο Ιωσήφ κάπνιζε και τσιγαράκια, όχι μόνο τσιμπούκι.) Λίγο πριν του κάψει τα δάχτυλα το άφιλτρο, αποφασίζει πως είναι ώρα να επιστρέψει στο γραφείο του.

    Όμως, περίεργο. Το μολύβι με το οποίο έγραφε έχει γίνει άφαντο. Διάολε, σκέφτεται. Πού στο διάβολο πήγε; Σηκώνει βιβλία και σημειώσεις, μελανοδοχεία και σφραγιδοθήκες, τασάκια, φακέλους,… τίποτε! Κάποια στιγμή απελπίζεται. Ανοίγει το συρτάρι, βγάζει ένα καινούργιο κι αρχίζει να γράφει.

    Γράφει, γράφει, γράφει, έρχεται η ώρα να ξανακάνει διάλειμμα. Σηκώνεται πάλι να καπνίσει το τσιγαράκι του στο ανοιχτό παράθυρο. Μετά, ξανά στη δουλειά.

    Όμως, πάλι τα ίδια! Το μολύβι, το δεύτερο ολοκαίνουργιο μολύβι, άφαντο κι αυτό! Τον ζώνουνε τα φίδια και σηκώνει το τηλέφωνο.

    –Λαυρέντη, το και το. Κάτι γίνεται στο Κρεμλίνο, κάποια νέα συνωμοσία είναι σε εξέλιξη. Κόψε το λαιμό σου, θέλω αποτελέσματα!

    Και γκαπ, κατεβάζει το ακουστικό τσαντισμένος. Ύστερα ξανανοίγει το συρτάρι, βγάζει ένα άλλο, ολοκαίνουργιο μολύβι και ξανασκύβει πάνω στα γραπτά του.

    Κάποια στιγμή, καθώς δεν μπορεί να διατυπώσει μία περίπλοκη ιδέα που έχει στο μυαλό του, κι έχει κολλήσει, και γράφει και σβήνει, σηκώνεται από το γραφείο του, (βάζοντας το μολύβι στο τσεπάκι του αυτή τη φορά, καλού-κακού), κι αρχίζει να κόβει βόλτες, μπας και εμπνευστεί τη σωστή διατύπωση περπατώντας πάνω-κάτω. Κι εκεί, ξαφνικά, ώ του θαύματος! Καθώς η ματιά του πέφτει κάτω από το γραφείο, βλέπει τα δύο χαμένα μολύβια! Φυσικά, δεν του παίρνει πάνω από ελάχιστα δευτερόλεπτα για να καταλάβει τι είχε συμβεί. Προφανώς, το γραφείο είχε κάποια κλίση και τα μολύβια κυλούσαν και έπεφταν στο πάτωμα. Και μετά, θυμάται τον Λαυρέντη. «Να τον ενημερώσω τον σύντροφο, δεν είναι σωστό να τον αφήσω να τρέχει και να μη φτάνει…». Σηκώνει πάλι το τηλέφωνο.

    –Έλα, Λαυρέντη. Άκυρο. Λύθηκε το μυστήριο. Τι συνωμοσίες και κόκκινα άλογα. Το τραπέζι είναι που γέρνει κι έπεφταν τα μολύβια. Άραξε.

    Κι ο Λαυρέντης, μ’ ένα κάποιο παράπονο:

    –Και τώρα μου το λες, σύντροφε; Ήδη έχουν ομολογήσει τρεις! Κι ο ένας μάλιστα μας υπέδειξε πού είχε κρύψει τα μολύβια και τα βρήκαμε!

  42. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Ορέ Λεφτόπουλα
    στον τελευταίο διαγωνισμό πολιτικού χιούμορ στην ΕΣΣΔ επί Στάλιν δόθηκαν τα εξής βραβεία:

    Πρώτο βραβείο: 20 χρόνια φυλακή.
    Δεύτερο βραβείο: 10 χρόνια εξορία σε χωριό της Σιβηρίας.
    Τρίτο βραβείο: 5 χρόνια κατ’ οίκον περιορισμό.
    Και θέλετε ανέκδοτο για τη Λαϊκή σας Δημοκρατία; :mrgreen:
    Επιπροσθέτως είναι γνωστή η ιστορία για τα καλά ανέκδοτα,…τότε!
    – Πόσες φορές μπορούσες να πεις ένα καλό ανέκδοτο στη Σοβιετική Ένωση;
    – Τρεις: Μια φορά σε ένα φίλο, μια φορά στον ανακριτή και μια τρίτη στον συγκρατούμενο!😎

    Από την άλλη όμως πρέπει να σας αναγνωρίσω το …ταλέντο σας να είστε πάντα στην αιχμή της επικαιρότητας !😛
    Με τις εσωκομματικές …εκλογές στο ΠΑΣΟΚ ελπίζω όλοι οι υποψήφιοι ψηφοφόροι να μας …διαβάσουν για να μην επαναληφθεί το γνωστό …λάθος της εποχής των Σοβιέτ , μπροστά στην κάλπη!

    » Την ημέρα των εκλογών, ένας ψηφοφόρος έλαβε το ψηφοδέλτιο του, αλλά αντί να το βάλει στην κάλπη, το άνοιξε και πήγε να διαβάσει το όνομα του …μοναδικού υποψηφίου.
    – Μα τι κάνεις εκεί; Τρελάθηκες; τον ρώτησε ο έφορος.
    – Θέλω απλά να γνωρίζω ποιον ψήφισα.
    – Μα καλά, δε γνωρίζεις πως η ψήφος σου είναι …μυστική; »😯

    Τώρα ξέρουν! Δεν ανοίγεις το φάκελλο με το …ψηφοδέλτιο με …τίποτε! Μπορεί (;) να γράφει …Μπένι! 😀😛

  43. Ο/Η Μαύρο πρόβατο λέει:

    Για ρωσομαθείς
    Встречает Брежнева на аэродроме китайский представитель. Китаец у трапа, подавая руку:
    – Ты хуй.
    – Хуй сам!
    – А где же товарищ Брежнев?

  44. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Ν’ αγιάσει το στόμα σου Μαυροπρόβατε, αλλά για εξήγησέ τα και στους άλλους (μην κοιτάς που εγώ ..καλύφθηκα)🙂

  45. Ο/Η Μαύρο πρόβατο λέει:

    Υπάρχει ηχητικό λογοπαίγνιο στη μέση και δεν τα καταφέρνω σ’αυτά😉

  46. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Μαυροπρόβατε,

    Για βόηθα λίγο με την τελευταία ατάκα. Ο τρανσλάτορας δίνει κάτι μλκς, μια κουτσομέθοδος άνευ διδασκάλου που έχουμε δεν βοηθάει κι ο товариш Яков είναι άφαντος. (Τον Αναγνώστη δεν τον ρωτάμε γιατί θα μας τα πει στα αραμαϊκά!😉 )

    Τα λέμε

  47. Ο/Η nikiplos λέει:

    Δεν κατάλαβα που κολλάει η αναζήτηση του Μπρένζιεφ…
    Καλά τα έλεγαν η σύζυγος Μπρέζνιεβα με τον Κινέζο…😉

  48. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Kαλά, ο Μαυροπρόβατος μέχρι ναρθεί απ΄το Παρίσι ζήσε μαύρε μου… !
    Άιντε Αναγνώστη θα κάνεις τη μετάφραση να καταλάβουμε κι εμείς οι φτωχοί τω πνεύματι, ή θες …αύξηση πάλι;

  49. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Προς το παρόν έχω πολύ φόρτο, γιατί πρέπει να μονοιάσω κάτι αγρότες με κάτι ναφτικούς και δεν προλαβαίνω.
    Άσε που ο Μαυροπρόβατος, γενικώς είναι μπον βιβέρ (κρασά και σπίριτ, αντρέ, αμούζ Μπους και τέτοια) και δεν συνάδουν αυτά που σας είπε με τη δουλειά που έχω αναλάβει (ενότητα του ΛΚ).
    Μα καλά μόνο εγώ ξέρω ρώσσικα εδώ μέσα;;

  50. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Ορέ Αναγνώστη άμα τους μονοιάσεις θα μείνει άνεργος ο …Καψής και η… Όλγα ,δεν τους σκέφτεσαι;
    Εσείς οι κοινωνικοί …κινηματίες μόνο το συμφέρον σας! :mrgreen: 🙂

  51. Ο/Η Left G700 λέει:

    Ο Κουβέλης αδειάζει την Ρεπούση

    Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Επί του Πιεστηρίου» στο Κόντρα, ο Φώτης Κουβέλης αδειάζει το στέλεχος της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση, ενώ παράλληλα αναφέρεται στα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας, στη δύσκολη δουλειά των αστυνομικών και στα ικανά στελέχη που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ.

    Ο Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς είπε ότι η ιστορία της Ρεπούση δεν εκφράζει την επίσημη άποψη του κόμματος, έδειξε κατανόηση για τις αντιδράσεις που προκαλούν οι συνεχής διαδηλώσεις μικρών ομάδων που κλείνουν την Αθήνα και όπως γράφει ο Ελεύθερος Τύπος άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι οι πόρτες του κόμματος είναι ανοιχτές για πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

    Αν υποψιαστούμε ότι κ α ι ο Φώτης προσχώρησε στο εθνοκουμμουνιστικό ρεύμα, θα …πηδηχτούμε από το παράθυρο!😉

  52. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:
  53. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Αναγνώστη,

    Και δεν μας το ΄λεγες τόσο καιρό ότι έχεις φυτείες με πρώιμα κηπευτικά στην Κρήτη; (πώς αλλιώς να εξηγήσουμε τα …χοροπηδητά σου γύρω από την οθόνη για τη λήξε τής απεργίας;).😉

    Ε ρε ξύλα που έχεις να κόψεις με σουγιά στο Καϊμακτσαλάν, όταν έρθουμε στα πράγματα! Εκτός κι αν προλάβει η Δήμητρα, επειδή ανταγωνίζεσαι τις ντοματούλες της, και σε βάλει να σκάβεις απ’ το πρωί ως το βράδυ στις δικές της φυτείες για ένα ξεροκόματο!😉

  54. Ο/Η Left G700 λέει:

    λήξε = λήξη

  55. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Πάλι μέσα πέσατε!!😉

    ΥΓ. Αυτό με το χοροπηδητό γύρω από την οθόνη, να το κοιτάξετε (το να έχεις τον Η/Υ στη μέση, ώστε να μπορούν πέντε νέοι να χοροπηδούν γύρω του, δεν κάνει καλό ..φενγκ σούι)🙂

  56. Ο/Η Left G700 λέει:

    «Πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων»[***] (Φρανσουά Μιτεράν)

    [***] «Πολιτική είναι και η διαχείριση συμβόλων» (αγνώστου αριστερού)

    ΥΓ Αν μπεις στον πειρασμό να χρησιμοποιήσεις κι εσύ μπολντ, πλάγια, κ.λπ., κ.λπ., μη παραλείψεις να τα «κλείσεις». Γιατί, όπως έχει πάρει το μάτι μας (τα μπολντ και μίαν …Καλύβην😉 ), κοντεύεις να εξελιχτείς σε καταστροφέας αναρτήσεων!😉

  57. Ο/Η Left G700 λέει:

    κοντεύεις να εξελιχτείς σε καταστροφέας = κοντεύεις να εξελιχτείς σε καταστροφέα

    (Mea culpa)

  58. Ο/Η Left G700 λέει:

    Παραγγελιά. Για να σηκωθούν και να ρίξουν μια ζεμπεκιά όλοι οι παλιοί αριστεροί που έμειναν αριστεροί. Δίχως κέρδος, αλλά και δίχως κέρατα…

    Πίσω ρεεε!!! Παραγγελιά ρεεε!!!

    ΣΗΜ. Ενας ιστορικός δίσκος (ντοκουμέντο) από τις δύο συναυλίες που έγιναν στις 20 και 22 Μαρτίου 1961 στο Θέατρο ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ με την ορχήστρα του ΕΙΡ. Διευθυντής ορχήστρας ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης και συμμετείχε φιλικά σε δύο κομμάτια ο Μάνος Χατζιδάκις παίζοντας πιάνο. Σολίστ στο μπουζούκι ήταν ο Μανώλης Χιώτης και τραγουδιστές ο Γρ. Μπιθικώτσης, ο Στέλιος Καζαντζίδης με την Μαρινέλλα και η Μαίρη Λίντα. Επίσης σε πρώτη εμφάνιση ο Τέρης Χρυσός. Ηταν η πρώτη φορά που το ελληνικό κοινό θα έβλεπε τον Μ.Θεοδωράκη και τον Μ.Χατζιδάκι μαζί στη σκηνή, και η πρώτη φορά που αυτοί οι λαϊκοί τραγουδιστές θα αντιμετώπιζαν ένα διαφορετικό κοινό σ’ ένα τετοιο χώρο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s