Ο πους της Καθέτου

UPDATE  06/03/2013  Η νέα  εμπλουτισμένη  έκδοση του  κωμικοτραγικού αφηγήματος όπως δημοσιεύεται ( συνέχεια 1η )  και στη Καλύβα :

Με το μάτι  καρφωμένο στο κούλε που δέσποζε στο λιμάνι της Τύνιδας  από τη γέφυρα της φρεγάτας του Yildirim , ο μαυριδερός και αεικίνητος  καπιτάν Χουσεΐν Παsha Ισιντόρογλου χάιδευε με το αριστερό του χέρι  το μυτερό του μούσι . Στο δεξί χέρι κρατούσε το κανοκυάλι που είχε πάρει λάφυρο από τα χέρια ενός Γάλλου πλοιάρχου , που είχε σκοτώσει ο ίδιος με τη σπάθα του πριν από πολλά χρόνια σε ένα ρεσάλτο.

 

Ζύγιζε  με προσοχή το καιρό . Γύρναγε πότε σε γραίγο και πότε σε γραιγολεβάντε  που είναι οι πιό δύσκολοι καιροί σαν θέλει κανείς να μπεί στο λιμάνι της Τύνιδας. Με όλους τους άλλους καιρούς ,  αν φτάσεις μέχρι τη μπούκα του κόλπου και καβατζάρεις , τα υπόλοιπα είναι παιχνίδι για αρχάριους. Με το γραίγο και ακόμα περισσότερο με το γραιγολεβάντε όμως  μπορείς να καβατζάρεις , αλλά ο καιρός μετά σε σπρώχνει  αλύπητα προς τη ξέρα   και προς τα βράχια του Χερρεντίν .  Έτσι ο καπιτάν Ισιντόρογλου  καθόνταν σε αναμμένα κάρβουνα. Ήταν η πρώτη φορά που είχε σαλπάρει με το Yildirim για κούρσος , μια φρεγάτα ναυπηγημένη στο Αλγέρι και αρματωμένη με τετράγωνα πανιά από Ολλανδούς τυχοδιώκτες , που πούλαγαν τη γνώση και την εμπειρία τους σε καθένα που είχε τα μέσα και την εξουσία για να επωφεληθεί.  Και ο Ισιντόρογλου διέθετε πιά και μέσα και πλούτο και επιρροή και εξουσία.

 

Αυτό που ακόμα δεν διέθετε ήταν η κατάλληλη εμπειρία με αυτά τα ταχύτατα πλεούμενα , τα σεϊτάν καΐκ , και  την ιδιότυπη δυτικόφερτη ιστιοστοιχία τους. Ευτυχώς είχε προνοήσει να πάρει πάλι μαζί του στο ταξίδι ναύκληρο το μονόφθαλμο  Jack Ward , ένα εγγλέζο λιποτάκτη του Βασιλικού Ναυτικού και παλιό μπουκανιέρο , ένα σκυλί μαύρο  της θάλασσας … καρά κιοπέκ, με κομμένο το ένα αυτί  …  που γνώριζε καλά το χειρισμό ενός τέτοιου ιδιότροπου μπάρκου. Τον παρατηρούσε με προσοχή σε όλη τη διάρκεια της πειρατικής εκστρατείας , κοντά τέσσερα φεγγάρια ,  και μάθαινε συνεχώς… ρώταγε … απορούσε ….. ξαναρώταγε …. Η ακόρεστα περίεργη για κάθε τι νέο φύση του , αλλά και η αποδεδειγμένη υπεροχή αυτού του τύπου ιστιοφόρου , τον έσπρωχναν να προσπαθεί συνεχώς να κατακτήσει  όλο και περισσότερη γνώση για το χειρισμό και τις ιδιαιτερότητες μιας φρεγάτας . Βρισκόμαστε στην αρχή του 17ου αιώνα , τότε ακριβώς  που οι πειρατές της Βόρειας Αφρικής άρχισαν να χρησιμοποιούν το νέο τύπο πλεούμενου , εγκαταλείπωντας πλέον τις  κωπήλατες γαλέρες και τα γαλλιόνια με τα τριγωνικά πανιά. Τα νέου σχήματος ιστία , εφεύρεση των Ολλανδών θαλασσοπόρων , προσέδιδαν μεγάλη ταχύτητα και ευελιξία , αλλά απαιτούσαν  τεχνολογία και τεχνογνωσία που μεταφέρθηκε από Άγγλους και Ολλανδούς εξωμότες  στους Αλγερίνους πειρατές ,  τη περίοδο που οι Κάτω Χώρες αγωνιζόντουσαν για την ανεξαρτησία τους απέναντι στον Αψβούργο Ισπανό Βασιλιά.

 

Το σλέπι του λιμάν πασά  – του λιμενάρχη – πλησίασε τη φρεγάτα από σοφράνο και ο Ισιντόρογλου Παsha έδωσε εντολή να ανεβάσουν στον ιστό τη παντιέρα του θριάμβου. Πράσινη στο χρώμα του Προφήτη με τρία λευκά γιαταγάνια να κυματίζει.. Ανέβηκε στη γέφυρα και ο Jack , ο άπιστος σκύλος , για να δώσει τις τελευταίες οδηγίες στο πλήρωμα και το τιμόνι.

 

Όλα πήγαν καλά και σε λίγο το Yildirim   πέρναγε κάτω από το κούλε που τους χαιρέτισε με πέντε κανονιές.  Ήταν μεγάλος ο θρίαμβος του Χουσεΐν Ισιντόρογλου  . Πλήθος κόσμου ήταν συγκεντρωμένο στην αποβάθρα και ανέμιζε σημαίες του Ισλάμ . Αυτή τη φορά δεν τους ενδιέφερε τόσο  να δουν τους σκλάβους  , ούτε τα πλούτη που κουβάλαγε στο αμπάρι. Είχε φτάσει πιό πριν η είδηση ότι ο ευσεβής Παshας Ισιντόρογλου , έφερνε το πολυπόθητο λάφυρο , το ιερό λείψανο που επί αιώνες  άλλαζε χέρια πιστών και απίστων , που το βάραινε μακρά ιστορία και παράδοση από την εποχή των σταυροφοριών , που ήταν συνδεδεμένο με θαύματα  απίστευτα , δόξα απαράμιλλη και περιπέτειες ανείπωτες. Η δόξα της Ανατολής επέστρεφε επιτέλους στα χέρια των πιστών του Ισλάμ μετά από 400 χρόνια.

 

Και αυτός ήταν ο τροπαιούχος και ο νικητής , αυτός ο ασήμαντος , ο ελάχιστος δούλος του  Θεού  που σαράντα τόσα χρόνια πριν , στα δώδεκα του , τον είχε πάρει σκλάβο ο μέγας  μπεηλέρμπεης Χαϊρεντίν από το χωριουδάκι του στο Γκότζο…..

 

 

Όσο ακόμα διαρκούσαν οι χειρισμοί για να δέσει το Yildirim στη προκυμαία  και ενώ το συγκεντρωμένο πλήθος παραληρούσε και επευφημούσε μέσα σε έκσταση , ο Χουσεΐν  ακουμπισμένος στο παραπέτο της γέφυρας απολάμβανε σιωπηλός το θρίαμβο και την αποθέωση. Αναπολούσε μέσα του  τη πορεία που από το μικρό  και ασήμαντο ψαροχώρι στο Γκότζο μέχρι αυτή τη στιγμή του υπέρτατου ζενίθ . Γιατί γνώριζε καλά ότι η τωρινή του πειρατική λεία  θα τον οδηγούσε σε ακόμα υψηλότερα αξιώματα , ίσως και στο ανώτατο του μπέη της Τύνιδας.

 

Στην αντικρυνή προκυμαία βρισκόταν αραγμένο  το μεγάλο γαλλιόνι του  μπεηλέρμπεη του Αλγεριού  , του τοποτηρητή των συμφερόντων της Υψηλής Πύλης σε όλο το Μαχρέμπ ,  από Τρίπολη μέχρι τον Ατλαντικό .  Και το μπεηλίκι της Τύνιδας  , υποτελές στο Αλγέρι , χήρευε εδώ και μερικούς μήνες. Ο μέγας  μπεηλέρμπεης Χασάν είχε έρθει εδώ πριν ένα φεγγάρι για να ρυθμίσει το ζήτημα της διαδοχής και ο Χουσεΐν Ισιντόρογλου δεν θα άφηνε μια τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη .

 

Στη διαπάλη για τη τοπική εξουσία μέσα και γύρω από το σαράι  εμπλέκονταν πολλοί παράγοντες : οι ουλεμάδες , οι τοπικοί αριστοκράτες και οικονομικοί παράγοντες ,  οι διάφοροι πασάδες και καπεταναίοι , οι ευνούχοι και τα μέλη της γραφειοκρατίας . Αλλά ενδιαφέρον υπήρχε έκδηλο και στο Αλγέρι  και στη Πόλη. Ο Καπουδάν Πασάς , προωθούσε ήδη το δικό του υποψήφιο. Ο ευνούχος Ρασίντ το προστατευόμενο του Τζαφάρ …Ο Χουσεΐν ,  αναμφισβήτητα ο πιό άξιος για τη θέση , δεν διέθετε  όμως τα κατάλληλα πλεονεκτήματα και διασυνδέσεις : άνθρωπος της θάλασσας και της δράσης δεν είχε αρκετές και αξιόπιστες επαφές στον εσωτερικό εκείνο κύκλο διαπλεκομένων  , γραφειοκρατών  , θρησκευτικών και οικονομικών παραγόντων που τελικά θα επηρέαζαν αποφασιστικά για τη διαδοχή . Ήταν επίσης  από ταπεινή και αλλόπιστη καταγωγή , είχε πολλές επαφές με  χριστιανούς σατανάδες , πνεύμα ατίθασο , βίο άμεμπτο χωρίς εμπλοκές σε δολιχοδρομίες ,  ραδιουργίες και σκάνδαλα. Μοναδικό του πλεονέκτημα το μπαρουτοκαπνισμένο και θαλασσοδαρμένο ιστορικό του ,  ο εκούσιος ασπασμός του Ισλάμ και το γεγονός που τον προώθησε μέχρις εδώ : η σωτηρία της ζωής του μεγάλου Μπεηλέρμπεη Χαϊρεντίν πριν από εικοσιπέντε χρόνια περίπου σε μια ναυμαχία ανοιχτά της Σικελίας.

 

Αλλά τώρα έφτανε  η στιγμή όπου , κατά πως το είχε σχεδιάσει , όλα αυτά  δεν θα είχαν πλέον σημασία. Γιατί ο θρίαμβος του ο σημερινός , το πολύτιμο τρόπαιο που θα παρουσίαζε αργότερα στο Σαράι , του έδιναν  την ευκαιρία να παραμερίσει κάθε άλλο διεκδικητή , να  εξαφανίσει κάθε  απειλή και ραδιουργία και ελέω παραληρούντος λαού να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο.

 

Ξαφνικά φάνηκε το πλήθος να κόβεται στη μέση , σχεδόν με το μαχαίρι. Μια ίλη σιπαχήδων έφτασε στη προκυμαία  με τις λόγχες υψωμένες σχηματίζοντας ένα διάδρομο. Θα συνόδευε το Χουσεΐν και το τρόπαιο του ψηλά μέχρι το λόφο  όπου δέσποζε το Σαράι. Με τα άτια τους όρθωναν ένα περήφανο και απροσπέλαστο τείχος και πίσω από αυτό το πλήθος συνέχιζε να παραληρεί , να καλεί τον Αλλάχ , να  φωνάζει ευχές και προσευχές , κατάρες στους άπιστους  που τόσα χρόνια κρατούσαν στα βδελυρά τους χέρια το ιερό λείψανο.

 

Ξεμπάρκαρε μέσα σε ουρανομήκεις ιαχές και προπορεύτηκε ελάχιστα μέχρι οι έξη σκλάβοι να κατεβάσουν το χρυσοποίκιλτο κουβούκλιο  που μέσα του έκλεινε  το μέγα τρόπαιο. Ευθύς  το πλήθος των πιστών γονάτισε αναπέμπωντας ευχαριστίες στον Αλλάχ και το Προφήτη που έκαναν  και πάλι το θαύμα τους και στη συνέχεια η πομπή του θριάμβου ξεκίνησε  περιτριγυρισμένη από τους ιππείς και ακολουθούμενη από το μέγα πλήθος  με το μέγα πάθος  το μακρύ  και ανηφορικό δρόμο για το Σαράι.  Πίσω στο πλοίο απέμεινε το πλήρωμα να ξεφορτώνει σκλάβους και χρυσάφια , τόπια μετάξι και ασημικά και ό,τι άλλο είχε αποφέρει σαν κούρσος η εκστρατεία. Συνήθως το αγοραίο ενδιαφέρον για τη λεία κάθε εκστρατείας του Ισιντόρογλου ήταν έντονο , αλλά όχι σήμερα. Το σκλαβοπάζαρο και η αγορά τούτη τη ξεχωριστή μέρα θα έμεναν άδεια.

 

Καθώς ανέβαιναν αργά προς το λόφο ο Χουσεΐν διατηρούσε  ένα αργό και σχεδόν θεατρικό βηματισμό και σχηματίστηκε έτσι μια πομπή , κάτι μεταξύ παράτας και λιτανείας. Ο ίδιος έμενε σοβαρός και αμίλητος ,  με τη στιβαρή κορμοστασιά του μετρούσε τα βήματα , με τα μάτια στυλωμένα στο σαράι  αγνοούσε φωνές , ιαχές και επικλήσεις του πλήθους . Πίσω του ο αράπης Μεχμέτ , ο μπαϊρακτάρης του ,  κυμάτιζε το πράσινο σύμβολο με τα τρία γιαταγάνια , τη προσωπική του επισείουσα  που την έτρεμαν οι άπιστοι σε όλη τη Μεσόγειο και παραπίσω οι σκλάβοι με το ιερό κουβούκλιο ίδρωναν στον ανήφορο. Σε όλη τη διάρκεια της πορείας αναπολούσε το πολυτάραχο βίο του :

 

Από οικογένεια Μυτιληνιών με παράδοση στο εμπόριο και τη ναυτιλία που εξορίστηκε όταν οι Γενοβέζοι πήραν το νησί… και αφού περιπλανήθηκαν κατέληξαν πάμπτωχοι υπό τη προστασία των Ιπποτών στη Μάλτα το δέκατο πέμπτο αιώνα… Εκεί εγκαταστάθηκαν τελικά στο  Γκότζο και ασχολήθηκαν με την αλιεία και το μικρεμπόριο , γενιές τέσσερεις μέχρι και το πατέρα του τον Ισίδωρο .

 

….Από μάνα μαλτέζα την Ιρέν , ξεπεσμένη αρχόντισσα που αγάπησε παράφορα το αετίσιο βλέμμα και τη καλοχτισμένη κορμοστασιά του Ισίδωρου. Ένα μικρό σκάνδαλο ξέσπασε όταν το ζευγάρι κλέφτηκε και η Ειρήνη  εγκαταστάθηκε στο Γκότζο . Ο γάμος τους δεν έμελλε να ευλογηθεί από καμμία εκκλησία. ….Η φαμίλια του Ισίδωρου τηρούσε ως ένα βαθμό τα ήθη και τα έθιμα της ορθοδοξίας , δακτυλοδεικτούμενη και περιφρονημένη στο μικρό νησί , αλλά τα έβγαζε πέρα με τη σκληρή δουλειά και την εξυπνάδα και όπου χρειαζόταν με τη φυσική ρώμη που διέκρινε το σόι. Έτσι είχαν  κατακτήσει ένα ιδιότυπο σεβασμό και την αναγκαστική ανοχή των  κατοίκων. Στις δουλειές και τις δοσοληψίες τους ήσαν άψογοι και όποτε χρειάστηκε μπάρκαραν και πολέμησαν  γενναία τους αγαρηνούς με το στόλο του Μεγάλου Μάγιστρου. …. Και η Ιρέν , καθολική ,  ξεπεσμένη όπως είπαμε αριστοκράτισσα , από οικογένεια μεγάλη του νησιού , βρέθηκε εκούσια και αφιερωμένη στο χαμόσπιτο του Γκότζο να αναλάβει το νοικοκυριό και τη φροντίδα του Ισίδωρου και να του αραδιάσει επτά στη σειρά παιδιά.

 

Αγαπημένο ζευγάρι μέχρι τέλους αλλά άτυχο. Με την επιδημία της πανούκλας που θέρισε το σύμπλεγμα των δύο νησιών , λίγο πριν τα μέσα του δέκατου έκτου αιώνα , ο μαύρος χάρος θέρισε με το δρεπάνι του τα έξη από τα παιδιά , δύο αγόρια και τέσσερα κορίτσια και απέμεινε μόνο το στερνοπούλι τους που σαν από θαύμα γλύτωσε , ίσως επειδή ήταν ακόμα βρέφος , και το ονόμασαν Αλέξανδρο με προτροπή της μάνας , γιατί τότε Πάπας ήταν ο Αλέξανδρος ο Ε’ .

 

Ο ίδιος ο Ισίδωρος τη γλύτωσε φτηνά από  τη πανούκλα. Δυό βδομάδες παιδευόταν με την Ιρέν στο προσκεφάλι του σκύλα και στο ρωγοβύζι το βρέφος , όλοι νομίζαν ότι θα παραδώσει , αλλά εκείνος συνήλθε  για να γίνει “μόρτης” . Ένας τίτλος σεβαστός από όλους που όμως  τον υποχρέωνε σε ένα  βαρύ καθήκον : έχωντας αποκτήσει ανοσία , σε κάθε εκδήλωση της επιδημίας αναλάμβανε να φροντίζει τους ετοιμοθάνατους , να καθαρίζει τα σπίτια από τους νεκρούς ,  να καίει τις σορούς  και τα ρούχα τους  και να απολυμαίνει με σπίρτο και φωτιά τα σπίτια που έπληξε η πανούκλα……

 

.. Πέρασαν τα χρόνια και το στερνοπούλι μεγάλωνε . Με μοναδική αφοσίωση η Ιρέν φρόντιζε το παιδί που της είχε απομείνει και ο πατέρας Ισίδωρος το μάθαινε από μικρό τη ναυτική τέχνη και τη πατρώα γλώσσα. Έτσι ο μικρός Αλέξανδρος μεγάλωσε και έδεσε το κορμί του. Η μαύρη χαίτη του ανέμιζε όταν ανέβαινε στο κατάρτι σαν  φλάμπουρο προμηνύωντας ίσως το μέλλον του.  Στα δώδεκα του μπορούσε άνετα να κυβερνήσει το οικογενειακό σκαρί , μιλούσε ρωμέικα , μαλτέζικα , αράπικα και ιταλικά , έπαιζε το μαχαίρι στα δάχτυλα και με το αετίσιο μάτι του ξεχώριζε εύκολα τα καράβια , τις σημαίες και την αξία των εμπορευμάτων.

 

Καθημερινά με το πατέρα του στο πλεούμενο  είχε μάθει καλά όλα τα νερά και τους καιρούς. Είχε φτάσει μέχρι τη Κορσική και μέχρι τη Σαρδηνία , είχε φέρει γύρο τη Σικελία , είχε αντικρύσει τις Τυρρηνικές ακτές και γνώριζε όλα τα μικρά νησιά , τα απάνεμα λιμάνια , τα σημάδια του καιρού. Γιατί ο Ισίδωρος το ψάρεμα το είχε  μόνο ως δεύτερη  και περιστασιακή ασχολία.  Το εμπόριο και το κοντραμπάντο ήταν το στοιχείο του και η πηγή των εσόδων του . Μη φανταστεί κανείς πλούτη και χρυσάφια : με τη ψυχή στο στόμα , με το κίνδυνο των πειρατών , κόντρα στη μανιασμένη θάλασσα , με το ένα μάτι στη πλάτη για τους φορατζήδες και τους πράκτορες του Μεγάλου Μάγιστρου έβγαινε ιδρωμένο το μεροκάματο.

 

Όταν ο μικρός έκλεισε τα δώδεκα του χρόνια ξεκινούσε μια νέα εκστρατεία της χριστιανοσύνης  . Ο Πάπας , οι δόγηδες , ο βασιλιάς της Νάπολης και  αυτός της Ισπανίας μαζί με τους ιππότες της Μάλτας  σκάρωσαν μια νέα συμμαχία με στόχο να ανακτήσουν τον έλεγχο της Δυτικής Μεσογείου από τους Οθωμανούς και τους πειρατές. Για την Ανατολική Μεσόγειο  , τον Αίμο , τη Μέση Ανατολή , τη Ρούμελη και το Μωριά ούτε λόγος . Μετά το τέλος των ιπποτών του Αγίου Ιωάννη στη Ρόδο μόνο η Κρήτη απέμενε κυκλωμένη στα χέρια των Ενετών.

 

Ο πατέρας Ισίδωρος μπαρκάρησε στα 4 γαλλιόνια  που διέθεσε ο Μάγιστρος  στο ναύαρχο Αντρέα Ντόρια. Φεύγωντας ο μόρτης μίλησε για λίγο  με το γιό του , αγκάλιασε την Ιρέν την άτυπη συμβία του που είχε αναλυθεί σε λυγμούς…. Δεν θα τον ξανάβλεπαν ποτέ …

 

Ο Χαϊρεντίν παγίδεψε το χριστιανικό στόλο έξω από τις ακτές της Ηπείρου. Τα πλοία των ιπποτών   χύμηξαν στη φωτιά , γιατί ήταν παροιμιώδες το θάρρος ,  η πίστη και η αφοσίωση μέχρι αυτοθυσίας των ιπποτών στο σταυρό. Από τους γενναίους ιππότες με επικεφαλής το Ζώρζ ντε Μολέ , τους σερτζέντους , τους στρατιώτες και τα πληρώματα δεν επέζησε κανείς….

 

Όσο ο Χουσεΐν αναπολούσε όλα αυτά τα γεγονότα της ζωής του ανάμεσα στο πλήθος που παραληρούσε  η πομπή πλησίαζε στο Σαράι. Ο αράπης Μεχμέτ ανέμιζε το πράσινο λάβαρο φωνάζοντας Αλλάχου άκμπαρ , οι σιπαχήδες κράδαιναν τις λόγχες τους που έλαμπαν στον απογευματινό ήλιο και οι έξη σκλάβοι αγκομαχούσαν στην ανηφόρα μεταφέρωντας το  βαρύ κουβούκλιο.

 

Είχαν φτάσει στη περιοχή με τις επαύλεις των  αρχόντων και των καπετανέων . Όμορφα κτίρια με χαγιάτια , εσωτερικούς κήπους και αίθρια , στολισμένα με επιγραφές για τη δόξα του Αλλάχ και αραβουργήματα και από τις δύο μεριές του δρόμου. Η πομπή σταμάτησε μπροστά στο σπίτι του Ισιντόρογλου Παshά που δέσποζε σε μια μικρή πλατεία. Από την εμπασιά βγήκαν οι υπηρέτες και οι μπιστικοί του καπετάνιου ζητωκραυγάζωντας και αμέσως μετά ο δρόμος γέμισε φως.

 

Στα σκαλοπάτια εμφανίστηκε εκείνη. Με ένα αραχνοΰφαντο σάλι να σκεπάζει το πρόσωπο της κρατούσε μια χρυσή κούπα με νερό για να το προσφέρει στο  νικητή αλλά κουρασμένο  Χουσεΐν…  Ήταν η Λαίδη… !

 

Όπως εκείνη προχωρούσε  προς τη κεφαλή της πομπής το πλήθος , σιωπηλό τώρα , παραμέριζε  θαυμάζωντας  την αρχοντική κορμοστασιά , το αγέρωχο περπάτημα ,  το ξανθό θύσανο που ξεχώριζε λίγο μέσα από το σάλι. Όλοι τη γνώριζαν , όλοι τη ποθούσαν , οι περισσότεροι μέσα τους τη καταριόνταν. Εκείνη , μιά άπιστη που είχε  κατακτήσει τη καρδιά του μεγάλου πολεμιστή , που τον είχε μαγέψει με τα κάλλη και  τη λαλιά της  ,  όταν πριν από πολλά χρόνια τη πήρε σκλάβα από ένα  εγγλέζικο καράβι που πήγαινε στη Νάπολη .

 

Εκείνη η σκύλα που δεν απαρνήθηκε  και ακόμα επιμένει να κρατά τη θρησκεία της , που  τον ξελόγιασε το Χουσεΐν και από σκλάβα του  έγινε η αφέντρα  , η μπας χανούμ . Εκείνη όμως που κανείς δε μπορούσε να τη κατηγορήσει , να τη κακολογήσει  ανοιχτά γιατί το σπαθί του Παshά , το είχαν ξαναδεί στο παρελθόν ,  δεν θα είχε έλεος.

 

Η Λαίδη πλησίασε στα ακροδάχτυλα το Χουσεΐν που  την αγνάντευε σα μαγεμένος  όσο εκείνη ερχόταν ,  έσκυψε και τον προσκύνησε και μετά τον φίλησε στο μάγουλο ψιθυρίζοντας του το καλωσόρισμα :

 

” Ευχαριστώ το Θεό που σε έφερε πάλι κοντά μου και θριαμβευτή ” του είπε και του πρόσφερε με τα ατλαζένια χέρια της τη κούπα.

 

Ο Χουσεΐν ήπιε , σκούπισε το μυτερό του γένι , έσκυψε στο αυτί της και της είπε σιγανά αλλά επιτακτικά :

 

” Πρέπει οπωσδήποτε να μιλήσουμε , να με συμβουλέψεις ,  τις επόμενες μέρες παίζεται στο τραπέζι το μπεηλίκι ή το κεφάλι μου .. θα έρθω αργότερα όταν γυρίσω από το Σαράι  στον οντά σου “

 

Γιατί το ήξερε καλά : η ευκαιρία ήταν μεγάλη , αλλά η απόφαση δεν θα παιρνόταν πάνω στο αποκορύφωμα του θριάμβου . Η θέση του ήταν πολύ ισχυρή πλέον , ο λαός ήταν μαζί του , αλλά οι εσωτερικές ισορροπίες καθώς και το θέλημα της Υψηλής Πύλης δεν είχαν ακόμα οριστικοποιηθεί . Και η συμβουλή της πολύπειρης και πανέξυπνης Λαίδης θα ήταν γι αυτόν βάλσαμο και καταφυγή , όπως και η θερμή αγκαλιά της….

 

Από μια πάροδο εμφανίστηκε διασχίζωντας το σιωπηλό πλήθος ο σεΐζαράπης του Παshά   κρατώντας από το χαλινάρι το γυαλιστερό κατάμαυρο φαρί του Ισιντόρογλου . Ένα περήφανο αράπικο άτι που του είχαν χαρίσει πριν λίγα χρόνια στη Τζέρμπα οι βεδουίνοι του Μεντενίν . Τον είχαν σαν θεό τους γιατί με τις ορμήνειες , τη βοήθεια και τα γιατροσόφια του  ο Παshάς τους είχε γλυτώσει από μια επιδημία πανούκλας που συχνά χτυπούσε εκείνα τα χρόνια. Εκείνος , ρίχνωντας μια τελευταία ματιά όλο νόημα στη μπας χανούμ , καβαλλίκεψε με ένα σάλτο  και πριν ξεκινήσει πάλι η πομπή , έριξε ακόμα μια ματιά , αυτή τη φορά σαρώνοντας με το γερακίσιο μάτι του  ένα γύρω . Γιατί πρέπει εδώ να ομολογήσουμε ότι κατά τη διάρκεια της πομπής το δοξασμένο δούλο του Αλλάχ , το δόλιο  Χουσεΐν τον έζωναν και άλλου είδους ανησυχίες  , πέρα από το ζήτημα της διαδοχής στο μπεηλίκι ..

 

Ήξερε ότι πολλοί και ισχυροί παράγοντες ζήλευαν το κατόρθωμα του , να  ανακτήσει για λογαριασμό του Σουλτάνου και όλου του Ισλάμ το ιερό αυτό κειμήλιο . Το κειμήλιο που είχε χαθεί από την εποχή της τρίτης σταυροφορίας και επί 400 χρόνια το μόλυναν με τα βρώμικα χέρια τους οι άπιστοι. Το ιερό λείψανο που συμβόλιζε  την υπεροχή  της μίας και μοναδικής πίστης στα μάτια  των φωτισμένων αρχόντων , του πιό προοδευτικού μέρους του κλήρου αλλά και  του λαού . Το σύμβολο  που έδινε ουσία και υπόσταση στο πολιτισμό , τις επιστήμες  και  τις τέχνες. Το άγιο κειμήλιο που  αναζητούσαν και κανοναρχούσαν στις δεήσεις τους όλοι οι πιστοί από την Ιβηρική και τη Μαυριτανία μέχρι  τα βάθη της  Ασίας  και τις εσχατιές του Σουδάν . Μόνο οι μορφωμένοι μπορούσαν να κατανοήσουν την αξία του , αλλά  ( όπως γίνεται πάντα ) ακόμα και ο τελευταίος φελλάχος λάτρευε  το χαμένο κειμήλιο με την ίδια απαράμιλλη ζέση.

 

Ήξερε  επομένως ο θαλασσοδαρμένος πειρατής , ο πιστός δούλος του πολυχρονεμένου μας Σουλτάνου , ότι υπήρχαν αρκετοί στη Τύνιδα , ικανοί και ισχυροί , που θα ήθελαν να βρεθούν στη δική του θέση και ακόμα περισσότερο να βάλουν στο χέρι το κουβούκλιο με το λείψανο και φοβόταν ότι , όσο θα πλησίαζαν στο Σαράι ,  θα ήταν πιό εύκολο να του στήσουν ενέδρα. Δεν εμπιστευόταν τους σιπαχήδες γιατί οι περισσότεροι από αυτούς  ήταν όργανα  του ευνούχου Ρασίντ  χωρίς μπέσα και πραγματική πολεμική εμπειρία. Ως φρουρά του παλατιού και του εκάστοτε Μπέη έκαναν τα  εύκολα σχετικά καθήκοντα  του σωματοφύλακα , του  χωροφύλακα  , κατέστελαν στάσεις και μικροεξεγέρσεις , λάμβαναν μέρος στις παράτες και τις τελετές , βοηθούσαν στη συλλογή των φόρων και μετείχαν σε κάθε επόμενη ίντριγκα που έστηνε ο Ρασίντ σε αγαστή συνεργασία με τους ουλεμάδες. Όσο θα πλησίαζαν στο Σαράι  ο λαός που τον λάτρευε  θα έμενε  όλο και πιό μακριά ,  πίσω  από το τείχος και τη πύλη του μπούργκου που οδηγούσε  στο παλάτι. . Αλλά ο πιστός δούλος του Προφήτη δεν είχε επιβιώσει μέχρι τώρα  μόνο με τη παλληκαριά του ή την εύνοια του Θεού και της τύχης : η προνοητικότητα  ,  η πρόβλεψη , η πονηριά και η αξιοποίηση πληροφοριών και σχέσεων  ήταν  τα προτερήματα του εκείνα  που , πέρα από την εύνοια του Αλλάχ , είχαν συμβάλλει και αυτά  έστω και κατ’ ελάχιστο  στο να έχει διατηρήσει μέχρι τώρα το κεφάλι του στους ώμους…. Αυτό που διέκρινε με το γερακίσιο του βλέμμα , έστω και φευγαλέα , τον καθησύχασε : Μέσα από το πλήθος ξεχώρισαν και πλησίασαν αρκετοί από το τσούρμο του με τον άπιστο σκύλο επικεφαλής , ενώ στις παρόδους πρόλαβε να ξαμώσει τα  μπλέ σαρίκια των βεδουίνων της Γκάφσα , ένα σώμα ανίκητων  πολεμιστών  που ειδοποιημένοι  έσπευδαν να προστατέψουν διακριτικά  τον άνθρωπο που τους είχε οδηγήσει κάποτε σε νίκες και θριάμβους

 

Ο Χουσεΐν έγνεψε , ο μπαϊρακτάρης σήκωσε το πράσινο  λάβαρο .. Το πλήθος άρχισε πάλι τα ζήτω και τις κραυγές , η Λαίδη επέστρεψε στο σπίτι και η πορεία συνεχίστηκε προς το παλάτι.. Στην ανηφορική διαδρομή αγκομαχούσαν οι βαστάζοι πίσω από το άλογο του Παshά που τρόχαζε περήφανα και η σκέψη του άρχισε πάλι να ταξιδεύει σε εκείνο το απόμακρο παρελθόν , πριν από τέσσερεις δεκαετίες …..

 

…. τότε που τα μαύρα μαντάτα για το χαμό του πατέρα του έφτασαν στο ταπεινό τους  καλύβι . Τότε που  ένας σερτζέντος  ήρθε να  μιλήσει στην Ιρέν  για το γενναίο  Ισίδωρο  και την αυτοθυσία των Ιπποτών που μπορεί να χάθηκαν , αλλά έσωσαν τη τιμή της χριστιανοσύνης . Ο μικρός Αλέξανδρος , ήδη  αρκετά σκληραγωγημένος στη θάλασσα και τη φτώχεια  , είδε τη μητέρα του να καταρρέει , εκείνος όμως δεν λύγισε. Στο μυαλό του δέσποζε η εικόνα του πατέρα του να του λέει εκείνα τα τελευταία του λόγια :

» Να θυμάσαι πάντα ποιός είσαι και από ποιά γενιά κρατάς …Μη ξεχάσεις όσα σου έμαθα για τη θάλασσα  και τους ανθρώπους…»

 

Η δύστυχη ξεπεσμένη αρχόντισσα που είχε χάσει το μοναδικό της στήριγμα  έπεσε σε μελαγχολία ,  οι συγγενείς  απέναντι στη Βαλέττα  δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον για τη τύχη της , ούτε για το εξώγαμο μικρό και εκείνη έσβησε από το καημό της  μέσα σε λίγες μέρες.. Τον επόμενο μήνα  έξω στα ανοικτά εμφανίστηκαν πανιά και  ακούστηκαν κανονιές , ο Αλέξανδρος  βρισκόταν μέσα στη βάρκα και ψάρευε  για τον επιούσιο όταν μια  πειρατική φούστα επιχείρησε να τον πλευρίσει  Ο μικρός για πολλή ώρα κατάφερνε να αποφύγει με ελιγμούς τους πειρατές χειριζόμενος με μαεστρία το πανί και εκμεταλλευόμενος το καιρό και τα νερά . Όταν εκείνοι βαρέθηκαν το  παιχνίδι  τίναξαν τη βαρκούλα με μια  κανονιά…. τότε ο καπετάνιος  , κάποιος ντονμές Σινάν διέταξε να ανεβάσουν το μικρό στο κατάστρωμα και να τον φέρουν μπροστά του.  Θαύμασε το παράστημα , το θάρρος και τη ναυτική τέχνη του σχεδόν αμούστακου παλληκαριού και του  μίλησε αρχικά   σε μια γλώσσα ακατάληπτη ,  αφού βρήκαν μια κοινή γλώσσα  στα ιταλικά  τον ρώτησε από πού είναι  και πού έμαθε  να κουμαντάρει   σε τέτοια ηλικία… Όταν ο μικρός του απάντησε ότι μένει εκεί απέναντι στο Γκότζο αλλά  η γενιά του είναι από τη Μυτιλήνη ο καπετάν Σινάν  συνοφρυώθηκε , χάιδεψε το μούσι του  , έξυσε  το σκουφί του και μετά τον έστειλε αλυσσοδεμένο στο αμπάρι ….  την άλλη μέρα τον παρέδωσε αυτοπροσώπως πεσκέσι στο γαλλιόνι του Καπουδάν Πασά , του Άνθους της Πίστης ,  του μεγάλου Χιζίρ  , του Χαϊρεντίν  Μπαρμπαρόσσα…..

 

Η πορεία προς το μπούργκο και το Σαράι έφθανε  στο τέλος της  όταν ο Χουσεΐν πρόλαβε να διακρίνει  σε μια γωνία μερικούς πράκτορες του Ρασίντ . . Οι σιπαχήδες σταμάτησαν στη διασταύρωση  και έστριψαν τα άλογα  προς το πλήθος , ένα πλήθος λιγώτερο εκδηλωτικό με αλλαγμένη σύνθεση , αφού πλέον βρισκόμαστε στη περιοχή με  τα μέγαρα των αρχόντων . Από μια στέγη είδε τη δούλα του  Σεΐχη  Αλ Καφάρ , μια  πανέμορφη ναπολιτάνα , να του κάνει απεγνωσμένα σήματα με ένα μαντήλι. Είχε αφήσει το πανέμορφο πρόσωπο και το χυμώδες μπούστο της εκτεθειμένο  για να την αναγνωρίσει και κάτι του φώναζε … μάλλον στα Ιταλικά … αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει  μέσα στις φωνές και τη φασαρία του δρόμου. Με τη σκλάβα αυτή ο Παshάς Ισιντόρογλου είχε μια σύντομη αλλά  γεμάτη πάθος περιπέτεια όταν τη μετέφερε – λάφυρο – με τη φούστα του πριν από δέκα χρόνια . Μη έχωντας ακόμα τότε την επιρροή και το κύρος που τώρα απολάμβανε , είχε  αναγκαστεί  , παρά τη θέλησή του , να τη πουλήσει στο σκλαβοπάζαρο . Θα ήθελε πολύ να τη κρατήσει στο δικό του μικρό χαρέμι , ένα χαρέμι που στη πορεία  αυξήθηκε όπως ήταν φυσικό , ξέρωντας ότι  εκείνη ( η Λαίδη ) θα έδειχνε όπως πάντα κατανόηση  , τηρώντας την αξιοπρεπή εκείνη στάση που υπαγόρευε η καταγωγή της . Μια στάση που τήρησε και τηρούσε απαρέγκλιτα μέχρι τώρα. Άλλωστε ο Χουσεΐν  αυτή τη στάση της εκτιμούσε  πολύ , σχεδόν στον ίδιο βαθμό  που εκτιμούσε τη μαγειρική της και διατηρούσε τη Λαίδη στη θέση της μπας χανούμ επί μια εικοσαετία . Μπορεί  με αυτή του την εμμονή να έμπαινε στο μάτι των αρχόντων και των ουλεμάδων αλλά αν συνδυάσουμε και τις επιδόσεις της αχόρταγης και αδίστακτης Λαίδης στον έρωτα και τη διπλωματία , το μειονέκτημα αυτό άξιζε το κόπο και με το παραπάνω….

 

Οι πράκτορες του Ρασίντ , που τώρα ξεφύτρωναν από παντού , όρμησαν σιωπηλοί ανάμεσα από τις γραμμές των σιπαχήδων , που έμεναν απαθείς , προς το κουβούκλιο . Αλλά ο  μπαρουτοκαπνισμένος καπετάνιος , ο γιός της  ξεπεσμένης αρχόντισσας  από τη Βαλέττα  και του Μυτιληνιού  ψαρά  , δεν θα μπορούσε να χάσει τη ψυχραιμία και τη τακτική του δεινότητα.  Διέταξε κοφτά τον άπιστο λοστρόμο Τζάκ να πάρει τους μισούς άνδρες και να πάει πρώτα στο σπίτι του … να πάρει τη Λαίδη , το θησαυρό που συγκέντρωνε τόσα χρόνια και  ένα κιβώτιο με  σημαντικά έγγραφα  και  να πάνε στο λιμάνι … να φορτώσουν  , να σαλπάρουν για το ακρωτήρι Μπον και να τον περιμένουν σε δύο  μέρες κοντά στην Κελίμπια , στη νεκρόπολη του Κερκουάν το μεσονύκτι με τη νέα σελήνη…. αν δεν ερχόταν  να σαλπάρουν μετά για Τζέρμπα …  Όλα αυτά ειπώθηκαν επιτακτικά μέσα σε δευτερόλεπτα , ενώ συγχρόνως ο Παshάς επισκοπούσε με το γερακίσιο του μάτι τη κατάσταση … Ο γέρο Τζάκ  , αν και θα το ήθελε πολύ , ήξερε ότι δεν  υπήρχε ούτε τρόπος ούτε χρόνος να προβάλλει αντιρρήσεις . Μετά από τόσα χρόνια στη δούλεψη του γνώριζε καλά εκείνο το σκοτεινό βλέμμα , τη ζοφερή χροιά της φωνής , το στακάτο ρυθμό των λέξεων , όπως τότε στα ανοιχτά του Κάπρι  , πριν από  δυό δεκαετίες .  Εκεί όπου  αυτού και της Λαίδης τους χάρισε τη ζωή , ενώ έστελνε στο θάνατο  όλους τους αξιωματικούς και τους άρχοντες που  επέβαιναν στο πλοίο. Ανάμεσά τους και τους συγγενείς της τότε νεαρής Λαίδης που την συνόδευαν δώρο στο βασιλιά της Νάπολης . Μόνο ο λοστρόμος τότε προσπάθησε να την υπερασπιστεί και αυτό δεν ξέφυγε από τη προσοχή του πειρατή που αναγνώριζε τη γενναιότητα και την αυτοθυσία ,μπορεί ο Τζάκ να έχασε εκεί το αυτί του αλλά εξασφάλισε τη τιμή και τη ζωή του….

 

Ο άπιστος σκύλος μάζεψε μερικούς άνδρες από το πλήρωμα και έτρεξε  να εκτελέσει τις διαταγές  του Ισιντόρογλου , ενώ οι υπόλοιποι άνδρες συσπειρώθηκαν γύρω από το καπετάνιο τους  με τα γιαταγάνια στο χέρι… Στη πρώτη έφοδο των  ανθρώπων του Ρασίντ  φάνηκε αμέσως  ότι το εγχείρημα τους ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία. Οι έμπειροι άνδρες του Ισιντόρογλου και ο  ίδιος έσφαξαν αρκετούς με ελάχιστες απώλειες…. το πλήθος έφευγε τρομοκρατημένο όταν  από ένα πύργο του μπούργκου υψώθηκε  ένα κίτρινο μπαϊράκι. Ο Παshάς κατάλαβε αμέσως και έδωσε εντολή στο μπαϊρακτάρη του Μεχμέτ  να ανεμίσει τη σημαία τρείς φορές…. Ενώ οι σιπαχήδες με κατεβασμένες τις λόγχες με τη φούντα έστρεφαν τα άλογα τους προς το Χουσεΐν και τους λιγοστούς άνδρες του  και  παράλληλα οι άνδρες του Ρασίντ επιχειρούσαν μια δεύτερη έφοδο , από τα στενά ξεχύθηκαν οι βεδουίνοι και ο τόπος γέμισε με  καμήλες , μπλέ σαρίκια  και  φοβερές ιαχές .  Η μάχη που επακολούθησε  ήταν σύντομη , θα χαρακτηριζόταν καλύτερα ως σφαγή γιατί μέσα σε λίγα λεπτά οι σιπαχήδες έπεσαν μέχρις ενός  και ελάχιστοι από τους ζαπτιέδες του Ρασίντ  γλύτωσαν  τρέχωντας προς το μπούργκο…

 

Ο Παshάς  ήξερε ότι δεν θα είχε πολύ χρόνο στη διάθεση του πριν οι βρωμεροί συνωμότες επιστρέψουν με πολλαπλάσιες δυνάμεις και έδωσε γρήγορα διαταγές … το κουβούκλιο φορτώθηκε στις  καμήλες , μαζί και οι λίγοι άντρες του και  ολόκληρο το σώμα κινήθηκε προς τη νοτιοανατολική πύλη που έφερε περήφανα το όνομα του Ιμάμη Αλ Αρφάτ . Τη πύλη αυτή φύλαγαν παραδοσιακά  μονάδες βεδουίνων και όχι  στρατεύματα Οθωμανών  επειδή  ο Ιμάμης ήταν αυτός που πριν πολλούς αιώνες μεταλαμπάδευσε τη μία και μοναδική πίστη στη φυλή της ερήμου.  Ήταν η μόνη έξοδος  της πόλης που θα ήταν ασφαλής  για  τη διαφυγή τους…. Μετά από μια γρήγορη πορεία στα στενά , σπρώχνοντας και αναποδογυρίζωντας ό,τι εύρισκαν μπροστά τους έφθασαν κοντά στη πύλη , στη συνοικία Ελ Χάφσια και τα σουκ . Από εκεί μπόρεσε να διακρίνει τη φρεγάτα του Yildirim να καβατζάρει  τη μύτη στο Χερρεντίν με όλη την ιστιοφορία ξεδιπλωμένη … Ένιωσε ανακούφιση που ο γέρο Τζάκ τα είχε καταφέρει και έστειλε  αναγνώριση στη πύλη του Ιμάμη … οι βεδουίνοι τα κανόνισαν μεταξύ τους , ένα συνθηματικό γαύγισμα ακούστηκε  και  κινήθηκαν γρήγορα περνώντας τη πύλη προς την ανοικτή ύπαιθρο , παράλληλα προς τις νότιες ακτές της λιμνοθάλασσας …. Ο ήλιος θα έπεφτε σύντομα και είχαν μακρά πορεία μπροστά τους μέχρι το ακρωτήρι  Μπον….  Ο πονηρός πειρατής  , όσο ακόμα υπήρχε φως ,  έδωσε εντολή και το σώμα  τράβηξε νότια προς το Χαμμαμέτ  για να παραπλανήσει τους πιθανούς του διώκτες γιατί το ήξερε πλέον καλά ότι  το μπεηλίκι γι αυτόν είχε χαθεί οριστικά …. θα τον κυνηγούσαν  χωρίς έλεος … ακόμα και εκείνοι που υπολόγιζε στη πόλη ως φίλους ,  αλλά και οι άρχοντες , οι ευνούχοι , οι αντιπρόσωποι της Υψηλής Πύλης , ο Γάλλος πρέσβης , Ακόμα και ο ίδιος ο μπεηλέρμπεης Χασάν από το Αλγέρι , ο γιός του μακαριστού σωτήρα και ευεργέτη του ,  δεν θα  μπορούσε να τον στηρίξει μετά από τη συνωμοσία που έστησε ο πανίσχυρος  ευνούχος .

 

Τώρα το έβλεπε καθαρά :  ο ευνούχος θα ισχυριστεί ότι από την αρχή ο πειρατής σχεδίαζε να μη παραδώσει το ιερό κειμήλιο και να το ιδιοποιηθεί για να εκβιάσει το  τίτλο του μπέη …. θα ισχυριζόταν ότι πρώτος  ο Χουσεΐν επιτέθηκε στους πράκτορες  και τους σιπαχήδες προκειμένου να κλέψει το άγιο λείψανο …. αν είχε νικηθεί εκεί  μπροστά στο μπούργο θα του είχαν ήδη πάρει το κεφάλι …. αν πάλι κατόρθωνε να γλυτώσει  η υπόθεση διαδοχής  θα είχε χαθεί ενώ θα τον κυνηγούσαν  και θα τον έπιαναν σύντομα ,  έτσι έλπιζε ο αχρείος Ρασίντ…. Αλλά τα είχαν λογαριάσει λάθος ..

 

Ο ήλιος είχε πέσει πίσω από τα υψώματα του Μεντέζ ελ Μπάμπ και το σκοτάδι  απλώθηκε στον ασέληνο ουρανό , όταν ο Ισιντόρογλου Παshάς έδωσε την εντολή για αλλαγή πορείας …. η μικρή φάλαγγα  έστριψε βορειοανατολικά …. έλπιζε ότι αυτό θα παραπλανούσε τους διώκτες του.. Όσο  το σώμα των βεδουίνων  κινούνταν γοργά  μέσα στο σκοτάδι προς το ακρωτήρι  , αφήνωντας πίσω τις κατοικημένες περιοχές και τις  καλλιέργειες με τις ελιές , τα μποστάνια και τα σιτηρά , ο Παshάς  είχε μπει σε βαθύ συλλογισμό.  Δεν παρέλειπε ωστόσο  να δίνει εντολές όσο η πορεία συνεχιζόταν προς το οροπέδιο. Είχε ήδη , με το εύστροφο μυαλό του και τη καλή γνώση του εδάφους , καταστρώσει το σχέδιο .  Ολονύκτια πορεία ανατολικά προς τη κατεύθυνση της Ελ Μίλντα  μακρυά από οικισμούς … με το πρώτο φως απόκρυψη και παραμονή στις χαράδρες του Ελ Κουάτταρα … με το δειλινό πορεία βορειοανατολικά προς το δάσος Σίς Νταρ μέχρι το επόμενο πρωϊνό . Στάση και απόκρυψη στο δάσος και το βράδυ πορεία προς Κελίμπια και τη νεκρόπολη όπου θα περίμενε ο εγγλέζος σκύλος με τη  φρεγάτα και τη Λαίδη.

 

Σε τακτά χρονικά διαστήματα έστελνε μπροστά αναγνωρίσεις και άφηνε πίσω του μικρές οπισθοφυλακές για να βεβαιώνεται ότι η πορεία είναι ασφαλής … δεν παρέλειπε κάθε ώρα να διατάσσει στάση  και ξεκούραση ώστε να προλαβαίνουν να επιστρέψουν οι αναγνωρίσεις και  οι οπισθοφυλακές εφαρμόζωντας όσα του είχε διδάξει η εμπειρία του αλλά και η μελέτη του έπους του Αλ Νιζαμί για τον Σικάντερ …άλλωστε πώς να ξεχάσει το όνομα που του δόθηκε από το πατέρα του εκεί στο Γκότζο  , ένα όνομα που έφερε μέχρι  και τα δεκατρία του χρόνια …. τότε που ο μεγάλος μπεηλέρμπεης Χαϊρεντίν τον υποχρέωσε να ασπαστεί το Ισλάμ με το όνομα Χουσεΐν . Όχι βέβαια πως το έφερε βαρέως , αφού ποτέ δεν είχε βαπτιστεί χριστιανός : στο Γκότζο δεν υπήρχε  ορθόδοξη εκκλησία , ούτε ορθόδοξη κοινότητα και ιερέας ενώ ούτε οι συγγενείς της Ιρέν  θα δεχόντουσαν το παιδί να γευτεί την όστια . Ούτε βέβαια στην οικογένεια τηρούσαν κάποιο σαφές θρήσκευμα , κάποια λατρεία , εκτός από αυτήν που έτρεφε η μάνα για τον άντρα και το βλαστάρι της…. Έτσι αποδείχθηκε πολύ εύκολο το βήμα της μετάβασης από ένα καθεστώς ημιπαγανισμού με  χριστιανικές επιδράσεις στο πολύ πιό αυστηρό του προφήτη και του ενός και μοναδικού Αλλάχ…

 

… γιατί όπως αναθυμάται τώρα ο Ισιντόρογλου  , όταν ο Σινάν τον παρουσίασε ως δώρο στο φοβερό Μπαρμπαρόσα , εκείνος γέλασε τρανταχτά και επιτίμησε το καπετάνιο του πως δεν μπορούσε να κάνει ζάφτι ένα παιδαρέλι :

 

» Σε ντρόπιασε ορέ Σινάν τούτο το μαλτέζικο τσογλάνι μπροστά σε όλο το στόλο ..! »

 

Αλλά ο Σινάν πάντα ετοιμόλογος του απάντησε :

 

» Ήταν θέλημα του Αλλάχ Παshά μου…  γιατί  ο μικρός  που σου φέρνω έχει και αυτός καταγωγή από  το νησί σου »

 

Από εκείνη τη μέρα ο μπεηλέρμπεης και Καπουδάν Παshάς τον πήρε υπό τη προσωπική του προστασία και ναύτη στο γαλλιόνι του . Ο μικρός μάθαινε γρήγορα , μεγάλωνε ακόμα πιό γρήγορα και τα βράδυα συχνά ο Χαϊρεντίν  του διηγόταν ιστορίες από το μακρυνό νησί τους , το μυθικό εκείνο που ο μικρός ναύτης δεν είχε ποτέ γνωρίσει : τοπωνύμια , ονόματα οικογενειών, κάστρα ,  εκκλησιές και τζαμιά . Του αφηγούνταν πώς  έφυγε από εκεί … πώς  πολέμησε τους ιππότες του Αγ. Ιωάννη …πώς έσωσε από το γκισντάνι τον αδελφό του τον Αρούζ … τους πολέμους με το Κάρολο , τους Ενετούς , το Πάπα  και τις ναυμαχίες του  , τις νίκες και τις ήττες , τους συμβιβασμούς . Και ο μικρός άκουγε και μάθαινε … υπηρετούσε το γέρο πειρατή με ευσυνειδησία , στο πρόσωπό του έβλεπε τον αντικαταστάτη του πρόωρα χαμένου πατέρα. Αλλά και ο  Μπαρμπαρόσα διέκρινε την εξυπνάδα , την επιδεξιότητα και τη γενναιότητα του νεαρού , καταλάβαινε τις μεγάλες δυνατότητες αυτού του παιδιού και φρόντισε να τον ενθαρρύνει  και να τον βοηθήσει…

 

… έμαθε τα όπλα και τη τακτική στα ρεσάλτα , τις αποβάσεις και τις πολιορκίες …. έμαθε καλά τα αράπικα και τα τούρκικα …. έμαθε πότε να τηρεί επιφυλάξεις και πότε να ορμά σαν λιοντάρι …. πώς να μην αφήνει ίχνη και να χρησιμοποιεί το ανάγλυφο της ακτογραμμής για απόκρυψη ….  έμαθε να σέβεται τους γενναίους αντιπάλους , να μην έχει εμπιστοσύνη στη γραφειοκρατία του Σουλτάνου και των μπέηδων , να αποστρέφεται το χριστιανικό παπαδαριό και να μην εμπιστεύεται  τους ευρωπαίους διπλωμάτες … έμαθε να διαβάζει  τα κείμενα του Προφήτη και των μεγάλων  δασκάλων του Ισλάμ αλλά και βιβλία για τις επιστήμες  …. μελέτησε τους χάρτες των πορτολάνων , τους αστερισμούς και τη χρήση  όλων των οργάνων της ναυσιπλοΐας και τα εφάρμοσε πολλές φορές στη πράξη.

 

Πολλοί από το περιβάλλον του Χαϊρεντίν δεν έβλεπαν με καλό μάτι τη πατρική σχέση  που αναπτυσσόταν μεταξύ του μπεηλέρμπεη και του νεαρού μαθητευόμενου για λόγους που ο καθένας μπορεί εύκολα να καταλάβει . Ελάχιστοι  , ανάμεσά τους και ο Σινάν ,  μπορούσαν να καταλάβουν και να αποδεχθούν το συναισθηματικό κίνητρο του Μπαρμπαρόσα που είχε να κάνει   με τη κοινή καταγωγή και την απώλεια του πατέρα σε σχετικά μικρή ηλικία. Αλλά κανείς δεν τολμούσε να θέσει το ζήτημα στο μπεηλέρμπεη γιατί  έτρεμαν τις εκρήξεις οργής του που συχνά  εξελίσσονταν σε επεισόδια υπέρμετρης βίας . Αν και δούλος του Σουλτάνου ο Χαϊρεντίν  ήταν αδιαφιλονίκητος αφέντης στο στόλο , το στρατό και τους υπηκόους του από το πιό ασήμαντο χωρικό και ψαρά  μέχρι το πιό ισχυρό από τους άρχοντες και τους πολέμαρχους του . Οι μόνοι που διατηρούσαν μια κάποια άνεση κινήσεων και  συμπεριφορών ήταν οι ευνούχοι και οι ουλεμάδες , αλλά πάντα στα περιθώρια που τους επέτρεπε η πληθωρική παρουσία του , το κύρος και η δόξα του , η άριστη και έγκαιρη πληροφόρησή του , η μεταβαλλόμενη διάθεσή του …

 

Ήταν δεν ήταν δεκαπέντε χρονών ο μικρός Χουσεΐν όταν ο στόλος έπλεε στα ανοικτά της Μαγιόρκας , κατακαλόκαιρο , σε μια από τις συχνές επιδρομές του μπεηλέρμπεη προς τις Ιβηρικές ακτές που συνδυάζονταν με στοχευμένες επιχειρήσεις διάσωσης των Μορίσκων.  Η λύσσα των απίστων του βασιλιά της Καστίλλης  της Αραγωνίας  και της Λεόν είχε πάλι ξεσπάσει στους εναπομείναντες  μουσουλμάνους της νότιας Ισπανίας και οι καλόγεροι βάφτιζαν  υποχρεωτικά ακόμα και μωρά παιδιά  με το σταυρό στο ένα χέρι και το σπαθί στο άλλο .

 

Καβατζάρηζαν το νοτιοδυτικό ακρωτήρι Σαν Τέλμο του μεγάλου νησιού  για να πάρουν  πορεία προς τις βορειοαφρικανικές ακτές όταν ένα ξαφνικό μπουρίνι σκόρπισε το στόλο  … μερικά από τα βαρυφορτωμένα με πρόσφυγες  πλοία προσάραξαν σε ένα κοντινό ύφαλο στη Ντραγκονέρα  , ενώ άλλα απομακρύνθηκαν πολύ  προς το Βορρά..  έτσι απέμειναν στο πεδίο μόνο τα δύο γαλλιόνια , η ναυαρχίδα και το γαλλιόνι του Σινάν που προπορεύονταν ….. Από τη μύτη του Ελ Τόρο  πρόβαλλαν τότε από το νοτιά πέντε  φούστες και δύο γαλλιόνια  των  απίστων που ναυλοχούσαν ως φρουρά στη Πάλμα για να εκμεταλλευτούν την απρόσμενη ευκαιρία  , διαπιστώνοντας ότι  μπορούσαν να απομονώσουν το μπεηλέρμπεη . Διέκριναν στο μεσιανό ιστό  του γαλλιονιού το πράσινο μπαϊράκι , την επισείουσα του ναυάρχου με το σαν διαβήτη διπλό σπαθί Τζουλφικάρ και το αστέρι σφραγίδα του Σολομώντα  , το  σύμβολο – φόβητρο του μεγάλου Χιζίρ … ο νοτιάς φούσκωνε τα πανιά των απίστων  και τους προσέδιδε μεγάλη ταχύτητα …

 

Στη  σύντομη μάχη που επακολούθησε οι δύο πειρατές βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση , ειδικά  το γαλλιόνι του ναυάρχου περικυκλώθηκε από τις φούστες  και μετά από σύντομο κανονίδι οι άπιστοι επιχείρησαν ρεσάλτο … ανάμεσα σε καπνούς , κραυγές και ιαχές οι ατρόμητοι πειρατές του Μπαρμπαρόσα στάθηκαν ακλόνητοι …  η σκληρή μάχη συνεχιζόταν για αρκετή ώρα πάνω στα καταστρώματα , τα ρέλια και τα υποφράγματα  όταν  ένα άπιστο σκυλί ύψωσε τη πιστόλα του προς το ναύαρχο. Ο μικρός Χουσεΐν που μαχόταν δίπλα του  όρμηξε μπροστά για να δεχθεί εκούσιος  το πυροβολισμό στον αριστερό ώμο και πέφτωντας πάνω σε κάτι σκοινιά λιποθύμησε…

 

Ευτυχώς για τη ναυαρχίδα και το Μπαρμπαρόσα ο Σινάν με ένα  εξαιρετικής μαεστρίας ελιγμό  είχε αποφύγει τα δύο χριστιανικά γαλλιόνια  και  έπεσε δίπλα στο μακελειό διαλύοντας τις δύο φούστες  που  είχαν προσδεθεί στη ναυαρχίδα από σταβέντο ….. μέχρι να στρίψουν τα δύο εχθρικά γαλλιόνια ,  από τη μύτη του Σαν Τέλμο εμφανίστηκαν ενισχύσεις και σύντομα η μάχη έλαβε νικηφόρο τέλος ….  οι γιατροί έπεσαν πάνω στο πληγωμένο παλληκαράκι με εντολή του Χαϊρεντίν να τον σώσουν  για να μην τους κρεμάσει στο κατάρτι και τελικά τα κατάφεραν… από εκείνη τη μάχη ο Χουσεΐν , ο μικρός Μυτιληνιός που έσωσε το μεγάλο Καπουδάν Παshά , έφερε περήφανα στον αριστερό του ώμο το σημάδι , ανάμεσα σε αρκετές άλλες ουλές που σημάδεψαν με τα χρόνια το  γεροδεμένο του  μαυριδερό κορμί…..

 

Αυτά σκεφτόταν και ξανάφερνε στη μνήμη του κατά τη διάρκεια της νυκτερινής πορείας των βεδουίνων ο Χουσεΐν  Ισιντόρογλου , ένα όνομα πλήρες που μετά τη σωτηρία του ο Καπουδάν του επέτρεπε να φέρει .  Όταν  άρχισε πιά να αχνοφέγγει  έφτασαν στις χαράδρες  του Ελ Κουάτταρα και  εγκαταστάθηκαν στις σπηλιές  μακρυά από κάθε  αδιάκριτο μάτι … η οπισθοφυλακή που επέστρεψε  τους ενημέρωσε ότι  κανείς διώκτης δεν ακολουθούσε , φαίνεται ότι η παραπλάνηση  είχε επιτύχει και ότι ο Τζαφέρ  πορευόταν νότια προς Χαμμαμέτ και Γκάφσα . Ο Παshάς έδωσε εντολές στο Μεχμέτ αράπη να μοιράσει  σκοπιές ,να εξασφαλίσει  τη φύλαξη του ιερού λειψάνου  και αποσύρθηκε στη σπηλιά του για ένα βαθύ και ανήσυχο ύπνο …  Με τη δύση του ηλίου , που τώρα κατάκαιγε το έρημο οροπέδιο ,  η πορεία θα ξεκινούσε πάλι για το δάσος του Σίς Νταρ…..

 

( συνεχίζεται )

 

 

 

This entry was posted in Ιστορικά κακοτράχαλα, Φυσιογνωμίες. Bookmark the permalink.

80 απαντήσεις στο Ο πους της Καθέτου

  1. Ο/Η Προγιαγιά λέει:

    آفرین

  2. Άφεριμ και από μένα (αλλά έτσι σε μικρά-μικρά κομμάτια θα πορευτούμε;)

  3. Ο/Η bernardina λέει:

    Γκεεελ γκεεελ καϊκτσήηηη..

    Να δει, ωρέ, εκείνο το παsha ο Σαραντάκος να σε κάνει με τα κιμαδάκια μιλάμε😆

    Ωραίο ποδαρικό, παπούλη. Όταν συμπληρωθούν τα τεύχη θα το δέσω σε τόμο γιατί όπως λέει ο και ο Δύτης, όλα σου ωραία και καλά, αλλά τόσο καιρό μας είχες στην καρα-πείνα και τώρα μας τα δίνεις με το σταγονόμετρο.
    Κάτι ξέρεις από μάρκετινγκ, μουσίτσα😉

    υγ. εμένα πάλι με τσακίζει ο γαρμπής και τρίζουνε τα γέρικα κόκαλά μου:mrgreen:

  4. Ο/Η sissa ben dahir λέει:

    Χρόνια Πολλά τουλάχιστον σε ΕΝΑΝ εορτάζοντα, αλλά και στους υπόλοιπους εορτάζοντες/ουσες

  5. Μπέρνι, ίσως θα προτιμούσες το «παχιάς» που βρίσκουμε σε κάτι Κρητικούς του πρώιμου 19ου αιώνα (δοκίμασε να το προφέρεις με κρητική προφορά)🙂

  6. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Στην Αστραπή σαλπάρισες, τα κύματα να σκίσεις
    με θρύλους της Ανατολής τις μοίρες θα ορίσεις
    με πειρατές χαλκέντερους, άγριους, αιμοβόρους
    σε μύθους θα βουτήξουμε με τους παλιούς τους όρους
    ρεσάλτα και κουρσέματα για θησαυρούς θα δούμε
    μπέηδων κατορθώματα έκθαμβοι θα ακούμε
    έτσι κι αν όλα χάνονται μες την αχλή του χρόνου
    θα είμαστε απτόητοι σε πείσμα κάθε πόνου
    και σήμερα πούναι γιορτή της ήττας του θανάτου
    σπολλάτη σας ,χρόνια καλά με αύρα …αθανάτου 😉

  7. Ο/Η bernardina λέει:

    Καλά που μου θύμισαν άλλοι ότι σήμερα γιορτάζουν οι Θανάσηδες γιατί η σχέση μου με το εορτολόγιο είναι άσ’ τα να πάνε…
    Λοιπόν, για τον κατεξοχήν αλλά και για όλους τους Αθανάσιους και τις Αθανασίες, με πολλή αγάπη

  8. Ο/Η bernardina λέει:

    Δύτη, και στην ιδιαίτερη πατρίδα μου τα έχουν τα παχιά -σ🙂 Και τα διπλά σύμφωνα γενικά ακούγονται βαριά (φαντάσου κάτι σαν την κυπριακή προφορά). Απλά με πιάνουν τα γέλια όταν τα βλέπω *γραμμένα* σε μικτό αλφάβητο😛

    Θέλω να πει ο τζίτζιρας ο μίτζιρας ο τζιτζιμιτζιχότζιρας ανέβηκε στη τζιτζιριά τη μιτζιριά τη τζιτζιμιτζιχοτζιριά και έκλεψε ένα τζίτζιρο μίτζιρο τζιτζιμιτζιχότζιρο!

  9. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    sissa 🙂

    Αλλά με τόσα τρις. …κόκκους που διαθέτεις , λίγο περισσότερους θα θέλαμε και εδώ!!

    Σου πω…,τώρα που έβαλε και ο …Τζουμάκας τι γίνεται;😉🙂

  10. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Χρόνια πολλά και καλά σε εορτάζουσες, εορτάζοντες, εορταζόμενους και εορταζόμενες.!!

    ΄Κατά τα λοιπά ήδη έχει τραβήξει την προσοχή μου ο ρόλος του Τζάκ😉 .
    Εγώ βέβαια για αυτόν το ρόλο είχα στο μυαλό μου κάτι σε πιο ζεν πρεμιέ, αλλά ας μην προτρέχω, μπορεί να κάνω και λάθος.
    Οψόμεθα

  11. Ο/Η sissa ben dahir λέει:

    @ παποyλης.
    Α στο καλό και πάνω που νόμισα με την εισαγωγή περί Τούνεσι, ότι το πήγαινες στους Μυτιληνιούς Μπαρμπαρόσηδες και χάρηκα, εσύ το πήγες 300 χρόνια υστερότερα. Ντάξει όμως, όπου και να το πας εγώ με τους πειρατές είμαι.😉

    @nikalfa
    Τι να σε πω για τον κυρ Στέφανο!; Σε κάθε σοβαρή κούρσα μεσαίας και άνω απόστασης, πάντα χρειάζεται ένας λαγός για να τον χρησιμοποιήσουν οι αληθινοί διεκδικητές.

  12. Ο/Η Left G700 λέει:

    Товариш Яков Федотович Павлов,

    Επειδή, όπως μας το έχει προφτάσει η δασκαλίτσα, στην Ελλάδα, τη δεύτερη πατρίδα σου, κυκλοφορείς με το όνομα Θανάσης, Χρόνια Πολλά και Ευτυχισμένα!

    Κατά δεύτερον: Πρώτες εντυπώσεις άριστες! Μας μετέφερες στο έμπα του λιμανιού τής Τύνιδας και είδαμε εικόνες και εικόνες! Τι χρεία άλλων αποδείξεων έχουμε;🙂

    Κατά τρίτον: Αυτός ο Ισιντόρογλου Πασάς ήταν χριστιανός και το γύρισε στο (ισλαμικό) τσάμικο; ;-)[***]

    Увидимся

    [***] Αν η ερώτηση δείχνει προβοκατόρικη, αν μοιάζει προβοκατόρικη, αν φαίνεται προβοκατόρικη, μη ξεγελαστείς. Ε ί ν α ι προβοκατόρικη!😉

  13. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    @sissa
    αγαπητέ δεν ήθελα να με πεις για τον κυρ-Στέφανο,αν ..ξαναγράφτηκες (ξέρεις που) ήθελα να με πεις, αφού επαληθεύτηκε η …προφητεία σου ! 😉
    Να κάνω κι εγώ (παλιά μου τέχνη) καμιά …πρόγνωση!🙂

  14. Ο/Η αερικό λέει:

    Παπουλη μας, χρόνια πολλα δεν θα σου πω
    που ο κοσμος συνηθίζει.
    Χαμογελο θα ευχηθω
    στα χειλη σου ν’ ανθιζει!🙂

  15. Ο/Η sissa ben dahir λέει:

    @nikos_alfa
    Αα… τώρα σε σύλληψα. Μιλάς γι αυτό εδώ http://panosz.wordpress.com/2011/11/21/chrisohoidis/#comment-130362
    Πήγα να ξαναγραφτώ αλλά οι άνθρωποι που κάνουν κουμάντο ακόμα εκεί από το 1995, μου είπαν ότι δεν δικαιούμαι δια να ομιλώ, έχω εκδηλωθεί υπέρ του Μανδραβέλη, του Μάνου, του Μόσιαλου, του Μπουτάρη στο τάδε και τάδε μπλογκ και φατσοβιβλίο, αφού. Τα ήξεραν όλα με το νι και με το σίγμα.
    Δεν είμαι σοσιαλιστής μου είπαν.
    Κι έτσι τα μάζεψα και έφυγα και πήγα κι εγώ στους πειρατές. Γι αυτό μ αρέσει και το ποστ του παπούλη.

  16. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε sissa,

    Για να τα λέμε όλα, αν όντως έχεις εκδηλωθεί υπέρ τού Μανδραβέλη και του Μάνου, καλά σου έκαναν! Διότι δεν γίνεται να σε αφήσουν να ξεμπροστιάσεις το μαγαζί (μαζί τα τρώνε!). Κι αν -επαναλαμβάνουμε- δεν κάνεις πλάκα, καλά έκανες και πήγες στους Πειρατές! Εκεί, όλοι οι …κακοί χωράνε!😉

    Τα λέμε

  17. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Ε δεν είσαι αγαπητέ μου ,δεν είσαι ! Μην αμφισβητείς την κρίση των γνησίων σοσιαλιστών,παρακαλώ.

    ΥΓ Ώστεεε γι αυτό σ αρέσει ! Με βάζεις σε ….βαθιές σκέψεις τώρα!🙂

  18. Ο/Η bernardina λέει:

    Σίσα, μην έχεις παράπονο. Μπετόβλακα δεν σε είπανε, αφού!

    Τόλμησες να εκδηλωθείς υπέρ του Μανδραβέλη τέτοιες εποχές ρε θηρίο; Δεν ξέρεις ότι το να φτύνεις τα μούτρα και τα άρθρα του «εθνικού μας δημοσιογράφου» ισοδυναμεί πλέον με κατάθεση στεφάνου στο μνημείο της προοδευτικότητας και της αριστεροσύνης; Πού πας ξυπόλητος στ’ αγκάθια, φτωχούλη μου;

  19. Ο/Η nikiplos λέει:

    Ενδιαφέρον το come back…
    Ιδιαίτερα τα σημεία των Ολλανδών που εξήγαγαν την τεχνογνωσία, ουδέν κρυπτόν τελικά… O one eyed Jack, τι άλλο από εγγλέζος λοστρόμος θα ήταν? Αν και κείνα τα χρόνια, για να ήσουν λοστρόμος έπρεπε να ήσουν του σκοινιού και του παλουκιού…

    Να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες!
    για τον καιρό, για το χορό, για την οσμή τ’ ανέμου:

  20. Ο/Η Left G700 λέει:

    Ωχ! Πάλι πέσαμε στη δυσμένεια του ωραίου φύλου!😉 Όνειρο ζούσαμε, αλλά, γμτ, μας ξυπνήσανε!😉

  21. Ο/Η Προγιαγιά λέει:

    Χρόνια πολλά, χρόνια πολλά, αγαπητέ μας… Ιωσαφάτ !
    (Καθόλου άσχετο)

  22. Ο/Η Left G700 λέει:

    Ιωσαφάτ;;; Τι γίνεται ρε γμτ;;; Μας δουλεύει ψιλό γαζί ο товариш Яков τόσο καιρό; Πρόκειται περί απατεώνος τελικά;;; Εν πάση περιπτώσει, γκουγκλίσαμε για να δούμε τι μέρος λόγου είναι αυτός ο Ιωσαφάτ. Ορίστε ένα πρώτο εύρημα (πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευτο!):

    Ιωσαφάτ

    Α | Β | Γ | Δ | Ε | Ζ | Η | Θ | Ι | Κ | Λ | Μ | Ν | Ξ | Ο | Π | Ρ | Σ | Τ | Υ | Φ | Χ | Ω

    Υπάρχουν επτά άτομα στην Αγία Γραφή με το όνομα Ιωσαφάτ

    [το όνομά του σημαίνει «ο Κύριος κρίνει»]

    [1] Ο τέταρτος βασιλιάς του βασιλείου του Ιούδα, γιος του Ασά από τη σύζυγό του Αζουβά, κόρης του Σιλεΐ (ή Σιχλί, Β’ Χρονικών 17:1, 20:31,32). Διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 35 ετών και βασίλευσε στην Ιερουσαλήμ για 25 χρόνια. Ήταν από τους καλύτερους και πιο επιτυχημένους βασιλιάδες του Ιούδα, ευσεβής ο οποίος αγαπούσε το Θεό και τηρούσε το Νόμο, γι αυτό και ο Θεός τον ευλόγησε (Β’ Χρονικών 17:3-5). Σταμάτησε τη λατρεία των ειδώλων που είχαν εισάγει οι προκάτοχοί του (Β’ Χρονικών 17:6), αποκατέστησε της θρησκευτικής διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου, και έστειλε άρχοντες και λευίτες στις πόλεις του βασιλείου του για να διδάξουν στο λαό, το Νόμο του Κυρίου (Β’ Χρονικών 17:7-9). Πήγαινε μάλιστα ο ίδιος για να μάθει στο λαό να εφαρμόζει πιστά το νόμο (Β’ Χρονικών 19:4). Επίσης έδιωξε όλους τους ειδωλολάτρες ιερείς (Α’ Βασιλέων 22:47-49). Εξ αιτίας της πιστότητάς του, «φόβος Κυρίου» έπεσε στους γείτονές του, γι αυτό οι Φιλισταίοι και οι ’ραβες του έφερναν δώρα (Β’ Χρονικών 17:10-12). Οχύρωσε την χώρα του, έγινε αρκετά ισχυρός (Β’ Χρονικών 17:1,12) και έκανε πολλά έργα στις πόλεις του βασιλείου του (Β’ Χρονικών 17:13).
    Από τα αρνητικά σημεία της βασιλείας του ήταν η συμμαχία με τον ασεβή βασιλιά του Ισραήλ Οχοζίαγια να κατασκευάσουν πλοία που να πηγαίνουν στο λιμάνι στη Θαρσείς. Ο προφήτης Ελιέζερπροφήτευσε εναντίον του Ιωσαφάτ, ότι ο Θεός θα έφερνε καταστροφή, γεγονός που αργότερα έγινε πραγματικότητα καθώς τα πλοία του Ιωσαφάτ ναυάγησαν (Β’ Χρονικών 20:35-37). Επίσης συμμάχησε με τον Αχαάβ, αφού προηγουμένως ο γιος του Ιωράμ είχε παντρευτεί με τη κόρη του Αχαάβ, Γοθολία, πράξη που επέκρινε ο προφήτης Ιηού (Β’ Χρονικών 19:2). Μαζί με τον Αχαάβ πολέμησε εναντίον της Συρίας, εκεί ο Αχαάβ έχασε τη ζωή του, ο Ιωσαφάτ όμως διασώθηκε και επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ (Β’ Χρονικών κεφ. 18). Επίσης με τον γιος του Ιωράμ, εκστράτευσε κατά των Μωαβιτώντους οποίους νίκησε χάρη στην πίστη του προς το Θεό και γιατί οι Μωαβίτες είχαν συμμαχήσει με τους Σύριους, τους Αμμωνίτες και τους Εδωμίτες (Β’ Χρονικών 20:1-30).
    Πριν πεθάνει ο Ιωσαφάτ έδωσε στους γιους του πολλά δώρα, μέχρι και οχυρωμένες πόλεις, τη βασιλεία όμως την έδωσε στο μεγαλύτερό του γιο, τον Ιωράμ (Β’ Χρονικών 21:3). Πέθανε σε ηλικία 60 ετών και τάφηκε μαζί με τους πατέρες του στην πόλή Δαβίδ, την Ιερουσαλήμ (Β’ Χρονικών 21:1).
    [2] Γιος του Αχιλούδ, υπομνηματογράφος στο παλάτι του Δαβίδ (Β’ Σαμουήλ 8:16, 20:24) αλλά και του Σολομώντα (Α’ Βασιλέων 4:3), το 984-965 π.Χ.
    [3] Γιος του Φαρουά, ένας από τους δώδεκα σιτάρχες του βασιλιά Σολομώντα (Α’ Βασιλέων 4:17), στη περιοχή Ισσάχαρ.
    [4] Πατέρας του Ιηού, βασιλιά του Ισραήλ (Β’ Βασιλέων 9:2).
    [5] Ένας από τους επίλεκτους πολεμιστές του βασιλιά Δαβίδ (Α’ Χρονικών 11:43).
    [6] Ιερέας που σάλπιζε μπροστά στη Κιβωτό του Θεού κατά τη μεταφορά της, επί βασιλείας Δαβίδ (Α’ Χρονικών 15:24).
    [7] Πρόγονος του Ιησού Χριστού, αναφέρεται στο γενεαλογικό κατάλογο του ευαγγελιστή Ματθαίου(Ματθαίος 1:8).

  23. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    «Από τα αρνητικά σημεία της βασιλείας του ήταν η συμμαχία με τον ασεβή βασιλιά του Ισραήλ Οχοζία για να κατασκευάσουν πλοία που να πηγαίνουν στο λιμάνι στη Θαρσείς. Ο προφήτης Ελιέζερ προφήτευσε εναντίον του Ιωσαφάτ, ότι ο Θεός θα έφερνε καταστροφή, γεγονός που αργότερα έγινε πραγματικότητα καθώς τα πλοία του Ιωσαφάτ ναυάγησαν »

    ….Οπορτούνα , μου φαίνεται !!!

    Χο χο, Αναγνώστη, σε ..πρόλαβα!🙂

  24. Ο/Η bernardina λέει:

    Εν τω μεταξύ ο εν λόγω εξαφανίστηκε πάλι… Μπα, τι Ιωσάφατ και Ξεχειλωσάφατ. Μετενσάρκωση του Χουντίνι είναι, να το δείτε.

    Λεφτόπουλα, μη μασάτε ρε σεις. Αφού έχουμε συμφωνήσει ότι διαφωνούμε occasionally και κατά αραιά διαστήματα μαλλιοτραβιόμαστε κιόλας, αφού! Business as usual😉

  25. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Είναι αλήθεια ότι στεναχωρήθηκα ιδιαίτερα που διάβασα τα σχόλια και είδα ότι υποτιμάται ου μην και λοιδορείται το φαινόμενο της Δήλωσης Επιθυμίας για Έκθεση του Στέφανου.
    Και μάλιστα με τη γνωστή μέθοδο να λέμε την μισή αλήθεια.
    Ελέχθη ότι είναι Λαγός.
    Αυτή είναι η μισή αλήθεια και αδικεί το φαινόμενο και την (γενναία) Πράξη.

    Όλη η αλήθεια είναι ότι είναι Λαγός που βγήκε από το καπέλο της συγκυρίας (δεν είναι αυτός σπορά της τύχης) και εδώ φαίνεται η δυναμική του φαινομένου.
    Άλλωστε όλη η ..Αριστερή Αντιπολίτευση ψυχικώς είναι μαζί του και πιστεύω ότι τελικά θα φερθεί σοφρώνως και η Λούκα και αποσυρόμενη, το Μπλοκ θα μεγαλουργήσει.
    Βέβαια έχω μια αδρά υποψία ότι ο Sissa δεν πάει τυχαία με τους πειρατές. Εκεί, αν το καλοσκεφτούμε, είναι και φυσικός χώρος του ΓΑΠ (είναι πολύ του ..ανοικτού).
    Αλλά και το ΠΑΣΟΚ αν κυριαρχήσει ο Στέφανος θα βρει τις γέφυρες επικοινωνίας (μάλλον).
    Τελικά υπάρχει ελπίς (*) και μην τη μηδενίζουμε!!

    (*) Για τι ακριβώς δεν ξέρω

  26. Ο/Η Left G700 λέει:

    Τι να μασήσουμε ορέ Μπέρνι; Μας έχουν ξεδοντιάσει σε τέτοιο σημείο, που λέμε τι θέλαμε και πετάγαμε στα κεραμίδια τα πρώτα μας δόντια, οι μλκς;😉

  27. Ο/Η bernardina λέει:

    Ρε αλλού αυτά! Πάτε να παραπλανήσετε τα αθώα θύματά σας και να νομίζουν πως ξεφαφουτιαστήκατε για να τους κόψετε μετά μια δάγκα ΝΑΑΑΑΑΑ!!! 😛

    Μα κι εσείς, αριστερά παιδόπουλα και πιστέψατε στις tooth fairies; Ε, καλά να πάθετε! 😉
    Ενώ εγώ σαν προνοητικό κοριτσάκι τα φύλαγα και όταν έρθει η ώρα θα φτιάξω μια γεφυρομασέλα μέγκλα 😆

    (Και μεταξύ μας, when it comes to pirates, χίλιες φορές προτιμότερος αφνός😉 )

  28. Ο/Η ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΣ λέει:

    Και εγω ετοιμαζω ενα Πονημα το οποιο θα ονομαζεται ο Πους Του Φαλλοκράτη . Θα το δειτε κατα την ανοιξη οταν θα γινουν τα εγκαινια της Νεας Σπηλιάς . Θα γινει Χαμός λέμε .
    υγ .Τα ..λέμε

  29. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    ….Περάστε και απ το …σαλονάκι… !

    Που λέει η …Παντα νόστιμη 😉

  30. Ο/Η Προγιαγιά λέει:

    Στο σαλονάκι έχει και παλιά τεύχη του Λούκυ Λουκ, για να λύσετε την απορία σας για τον Ιωασαφάτ και να μη γλουγλίζετε άδικα. Θα πρέπει να προσαρμοστείτε σε ενδεχόμενη κατάργηση βικυ – παιδειας κλπ. Έτσι που κάνετε στο τέλος θα sopaσετε και θα μείνετε με την pipa (όχι τη γνωστή καλίπυγο, την άλλη).
    Σας αφήνω τώρα γιατί πρέπει να τηλεφωνήσω σε έναν τοκογλύφο. Η συμπαθής αυτή τάξη βρίσκεται σε κρίση και χρειάζεται συμπαράσταση.

  31. Ο/Η Left G700 λέει:

    Ο Λούκυ Λουκ ήταν ο «καλός» ιμπεριαλιστής. Εμείς ήμασταν με τους καλούς αντιιμπεριαλιστές! (Αστερίξ και Οβελίξ)😉

  32. Ο/Η Left G700 λέει:

    Μα τι έγινε αυτός ο άνθρωπος, ο товариш Яков; Συγγράφει ή μας …γράφει; Μυστήρια πράματα…

  33. Ο/Η Προγιαγιά λέει:

    Μπα; Γιατί ήταν ιμπεριαλιστής παρακαλώ; Επειδή ήταν πιο γρήγορος κι απ τη σκιά του;

  34. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Όταν ήμουν μικρός είχα ερωτευτεί μια Βίκυ. Αργότερα ήμουν θαυμαστής της Πίππα, διαχρονικά.
    Τώρα λοιπόν έχω κίνητρο για να αγωνισθώ για να δημιουργηθούν πατέντες που δεν θα μας τις φάει η Μαρμάγκα και η Σόφα (είχε μαλλιάσει η γλώσσα μου να το κάνει ο Παπούλης Κλαμπ, τότε που ήταν καινοτόμο, τώρα είναι αργά, όλοι αυτό κάνουνε, δείτε και τη Σπηλιά πώς τη διαχειρίζεται ο ..άλλος. Αν με είχε ακούσει ,τώρα εκτός από τη Βίκυ και την Πίππα θα είχαμε πέραση και στη Σόφη).
    Αλλά μήπως όταν τους έλεγα ότι το Μνημόνιο δεν βγαίνει και θα καταστραφούμε, με ακούγανε;;
    Τι να πεις , μια ζωή επιμυθείς🙂

  35. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Τι να πεις μια ,ζωή επιμυθείς
    μάταια να επιθυμείς
    κάπως φίλε να τη βρεις
    κάλλιο νάμασταν ιππείς

    καβαλάρης αν γενείς
    σε ακούν ότι να πεις
    και αν ψηλά θα ανεβείς
    τίποτε μη φοβηθείς

    γίνεσαι υψιπετής
    άκου με και θα σωθείς
    αν την Βίκυ ερωτευθείς
    από πάνω της θα βγείς

    ο πιο καλός ο εραστής
    της αγάπης νικητής
    και της Πίπας θαυμαστής,
    της καψούρας θερμαστής

    άντε χάσου,μην το πεις
    μην απογοητευθείς
    και στη Σόφη να ..δοθείς
    πάντα νάσαι ευτυχής 😆 🙂

  36. Ο/Η kapetanios λέει:

    θα μας τρελάνεις ρε Νικάλφα 😆😆😆

  37. Ο/Η Left G700 λέει:

    Σεβαστή Προγιαγιά,

    Για να τα λέμε όλα, ο φουκαράς ο Λούκυ Λουκ την πλήρωσε χωρίς λόγο. (Ή μάλλον για το λάθος λόγο, αν σκεφτείς πως πολλοί από τους ανθρώπους τού νόμου στην Άγρια Δύση ήταν τρισχειρότεροι από τους εκτός νόμου…). Εμείς θέλαμε να εστιάσουμε στους αντιιμπεριαλιστές Γαλάτες. Αλλά μας έλειπε ο άλλος πόλος, το Κακό! Και, μια και μας τον σέρβιρες στο πιάτο, βρήκαμε τον Λούκυ Λουκ! Θες να μας κατηγορήσεις για κατασκευή εχθρού; Κάν’ το. Μόνο, ελπίζουμε, στα (αστικά) δικαστήρια που θα στηθούν, να μας αναγνωριστεί το ελαφρυντικό τής ειλικρίνειας!

    Τα λέμε

    ΥΓ😉

  38. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Νικάλφα,

    Μη νομίζεις! Ο Καπετάνιος είναι «ψημένος» απ’ τη θάλασσα και αντέχει. Εμείς τρελαθήκαμε ήδη!😉

    Τα λέμε

  39. Ο/Η bernardina λέει:

    Οι Γαλάτες
    1)είναι εθνίκια του κερατά (το γιατί δεν χρειάζεται επεξήγηση).
    2) Δεν έχουν οικολογική συνείδηση (ξεσκίζουν τα αγριογούρουνα, χρησιμοποιούν τα ψάρια του Αλφαβητίξ για να παίζουν φατούρο και ξεριζώνουν τις βαλανιδιές για να τις πετάνε στους Ρωμαίους με αποτέλεσμα να πλαντάζει στο κλάμα ο Ιντεφιξούλης).
    3) Κάνουν χρήση απαγορευμένων ουσιών με σαθρές δικαιολογίες (χειρότερος απ’ όλους ο ίδιος ο Αστερίξ που είχε πέσει από μικρός στη μαρμίτα)
    4) Διακρίνονται από ψυχολογία του όχλου και εμμονικό παρορμητισμό
    5) Είναι άμουσοι (ρωτήστε τον Κακοφωνίξ άμα δεν πιστεύετε).

    Κατόπιν τούτου είμαι με τον Άβερελ Ντάλτον😆 😆

  40. Ο/Η bernardina λέει:

    Νικόλα κάτι ήπιες και δεν μας έδωσες!🙂

  41. Ο/Η Left G700 λέει:

    Μπέρνι, ντάξ! Αλλά το φλέγον ζήτημα είναι άλλο: τι έγινε ο товариш Яков! Εσύ που έχεις κονέ μαζί του κι ένα φεγγάρι έκανες και αντ’ αυτού ξέρεις τίποτε που να μπορεί να ειπωθεί δημοσίως;[***]

    Τα λέμε

    [***] Δεν ξεχνάμε ότι είναι κι η δασκαλίτσα στη μέση!😉

  42. Ο/Η bernardina λέει:

    Λέφτηδες, ό,τι ξέρετε ξέρω. Και δεν τολμάω να ενοχλήσω με τηλεφωνήματα για να μη γίνω… ενοχλητική😆

  43. Ο/Η nikiplos λέει:

    Ο Οβελίξ είχε πέσει στη μαρμίτα… κι από τότε του έχει μείνει idee fixe

  44. Ο/Η bernardina λέει:

    Σωστός. Παραδρομή😉

  45. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Κάτι …ήπια .Ομολογώ 😳 Αλλά δεν φταίω εγώ ,ο …άλλος!
    Όταν ακούς ότι το …μνημόνιο δεν βγαίνει, λίγο τόχεις ;;; 😯 🙂

  46. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Το ποίημα ήτο εξαίρετο, σαφές, εφστοχο και ανοίγει νέους δρόμους.
    Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί στο παραμικρό λικβινταριστικό σχόλιο, μειώνεις την ..ορμή (μας) και δέχεσαι να αιτιολογείς τα ..αυταπόδεικτα.
    Σε ποιο πολιτκό χώρο είδες (παλιοτερα έστω) να τα κάνουν αυτά;; Ε;;

    ΥΓ Μπερναρντίνα, αν έχεις υπόψιν σου (χο χο χο), το οιανδήτινα είναι όπως το ούστινας, δηλαδή περισπάται ή μπα;;

  47. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Αγαπητέ μου
    (όταν με το καλό …ξυπνήσεις,με τον θειοπροπαπουπάτορα ήσουνα πάλι;)
    σκέψου ότι ,στην εποχή του αυτο(α)νοήτου ,απλά το τόνισα ,
    καθότι πολύτονος και όχι ..μονότονος!

    Μετά ,όπως με λύπη σου είδες ,οι μάζες ποτέ δεν είναι έτοιμες να ακολουθήσουν στον δρόμο της φωτισμένης πρωτοπορίας (μας) που αποτυπώνει εύστοχα τις ανάγκες της εποχής!😦

    Κατά τα ..λοιπά έχεις δίκιο.Από δω και μπρος θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι! και αυτό να το πάρουν πολύ σοβαρά ορισμένοι (ως γνωστόν δεν σηκώνουμε …αστεία) που όλο ξεφεύγουν από τις υποχρεώσεις του ..αγώνα!

    ΥΓ
    Φαντάσου ,σύμφωνα με τις αποφάσεις του Πολιτικού Συμβουλίου,να έγραφα όλα τα εις ….-εις!😉

  48. Ο/Η bernardina λέει:

    Οξύνεται Αναγνώστα, οξύνεται. (Η λέξη που ρωτάς, εννοώ).
    Εκείνο που περισπάται (με την αρχαία έννοια της λέξης*) is the world as we know it :http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10658%3A2012-01-19-11-14-52&catid=13

    *περισπώμαι: γυρίζω κάτι τα πάνω κάτω

  49. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Πω πω, εσύ είσαι θησαυρός (γνώσεων)!! (*)
    Στο κείμενο εντρυφώ πολιτικώς, αλλά με το (παρα)θεμα που ..παράθεσες, βλέπω ότι έχει στείλει επιστολές και στους άλλους.
    Πρέπει οπωσδήποτε να τις βρούμε και να εντρυφήσω , με έχει καταλάβει μια δίψα (τσαρούχι έγινε το στόμα μου) για γνώση και παρατήρηση.
    Ιδιέτερη ζέση πρέπει να επιδείξουμε στην ανάδειξη αυτής (της επιστολής) στο ΣΥΡΙΖΑ και στους Συμμάχους του (πχ στο ΑΚΕΠ που είδα ότι συναντήθηκαν , μαζί με Ρούντυ, Νταβανέλο κλπ γίνεται μνεία;;)

    (*) ο άλλος ο δικός μας ο ποιητής δεν ξέρω πόσο το έχει συνειδητοποιήσει, γιατί τον βλέπω στην παραμικρή αιτιολογημένη και καλόπιστη παρατήρησή σου να απαντάει με μια ανεξήγητη ..ορμή και όλο σπόντες να πετάει.

  50. Ο/Η Left G700 λέει:

    ΣΤΙΧΟΙ (INFO)

    […]
    Έλα βρε άπιστε Ιταλέ, Φασίστα Μουσολίνι
    Να μετρηθούμε οι δυο μαζί να δεις το τι θα γένει

    Δεν έχεις γέρους και άρρωστους, μικρά παιδιά να σφάξεις
    Ούτε κορίτσια ντροπαλά ούτε χωριά να κάψεις

    Π α π ά δ ε ς για να τυραννάς στη μέση στο παζάρι
    Έχεις μπροστά σου σήμερα, τον Καπετάνιο Άρη
    […]

    (Φωναχτή σκέψη) Καλά, εκεί στο ΚΚΕεσ., δεν τους πηγαίνανε ποτέ να ακούσουν Τζαβέλα, που ήταν και δικός τους; Μ’ αυτά και μ’ αυτά κατέληξαν οι Ρηγάδες (οι νεολαίοι της εποχής, γιατί τώρα,… καλά κρασά!…😉 ) να το ρίχνουν στα γκομενιλίκια!😉

  51. Ο/Η Left G700 λέει:

    (Φωναχτή διερώτηση) Ρε μπας κι η Μπέρνυ είναι ο Λασκαράτος;🙄 Αυτά κι αν είναι τα πάνω κάτω!😛

  52. Ο/Η bernardina λέει:

    Λέφτηδες, εμείς δεν ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ κανέναν πουθενά συντεταγμένα και με το στανιό. :mrgreen:
    Ο καθείς ήταν ελεύθερος να πηγαίνει όπου του έκανε κέφι και με όποιον/αν του έκανε κέφι -πάρτια, ντισκοτέκες, μπουάτες, υπόγες, ρεμπετάδικα, ροκάδικα, ρακάδικα, συναυλίες, φεστιβάλια κάθε λογής, γήπεδα (επίσης κάθε λογής), μεταμεσονύκτιες προβολές, εκδρομές στη φύση (με τα γνωστά ομοιοκατάληκτα😉 ) κλπ κλπ, γιου γκετ μάι ντριφτ. Ε, κάπου εκεί ανάμεσα κάποιοι (πολλοί) ακούγανε και Τζαβέλα, αλλά είναι να μη σου βγει το όνομα.😉

    ΥΓ. Όσο για τον Λασκαράτο, όπου τον έχω συντύχει σαν σχολιαστή, οχτώ φορές στις δέκα συμφωνώ μαζί του, άρα εύλογη η φωναχτή απορία. Αλλά γιατί σας φαίνεται ότι ΑΥΤΟ είναι πάνω κάτω;😯

    Ανάγνο, κι εγώ θέλω να βρω τις άλλες επιστολές, αλλά φαντάζομαι πως θα είναι μια βαριάντα αυτής που απευθύνεται στην Παπαρήγα.

    ΥΓ2 Κακόμοιρε Περαία μου, τι σου έμελλε να πάθεις. Έφυγε το ένα ρασοφόρο βλήμα και ήρθε το άλλο 😦

  53. Ο/Η Left G700 λέει:

    Μπέρνι, έχεις να κόψεις οξιές στην Πίνδο με μαχαίρι τής κουζίνας, που θα πάει σύννεφο!😉

  54. Ο/Η bernardina λέει:

    Το νου σας μόνο μη μου γλιστρήσει η μαchαίρα και πάρω κάνα λαρύγγι… κατά λάθος:mrgreen:

    Άντε, οργιάστε ελεύθερα, εγώ φεύγω τώρα. Κι αύριο μέρα είναι. 😆

  55. Ο/Η nikiplos λέει:

    Μπερναρντίνα, δεν ήξερα ότι πέρασες από τα κονάκια του Λαδικού!!!😉
    Για κάποιο λόγο που δεν μου άρεσε καθόλου, με πολλούς από αυτούς συναντιόμασταν στα πάρτυ της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στους Τοπογράφους! ! ! (🙂 8) 😆 )

  56. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φάγατε, ήπιατε, άιντε σηκωθείτε για καμιά γυροβολιά τώρα! (Οι γηραιότεροι να μην ανησυχούν. Είναι μεν τσάμικο, αλλά με διαλείμματα. Θα το βγάλουν!😉 )

  57. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Πότε φάγατε και ήπιατε;;
    Όχι ότι με νοιάζει (εγώ προσπαθώ να διατηρήσω τη γραμμή😉 μου) , αλλά όσο νάναι δεν μπορεί να μην πήρα χαμπάρι τίποτα

  58. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Αναγνώστη,

    Δεν ξέρουμε αν φάγανε κι αν ήπιανε. Εκείνο που ξέρουμε (πια) είναι πως είναι ξενέρωτοι! Διότι, ακόμα κι αν δεν είχανε φάει και πιει, μια γυροβολιά θα τη ρίχνανε. (Τα νηστικά αρκούδια που δεν χορεύουν, δεν το κάνουν επειδή είναι νηστικά. Το κάνουν ακριβώς επειδή είναι ξενέρωτα!)😉

    Τα λέμε (προτιμότερο φαγωμένοι, εννοείται…)

  59. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Διαμαρτύρομαι …εντονότατα!:mrgreen:
    (Η α(ν)τονία μου κάτι …PSIλιάστηκε και με …εγκατέλειψε ,ευτυχώς) 😉

    ..μω τον …καυστήρα μου μέσα, σήμερα!Έχουμε κι εμείς τεχνικά προβλήματα ,τι νομίζατε; Θα άφηνα έτσι τέτοιον …Πειραιώς;

    Αυτή η χοϊκότητα πολύ με άρεσε, έχει καμιά σχέση με το ..χώσιμο,Μπέρνυ, Αναγνώστα;

    Καλή εβδομάς,μπρος ..μαρς 🙂

  60. Ο/Η bernardina λέει:

    Νίκι, τώρα εγώ καταλαβαίνω ότι κάτι θα έπρεπε να… καταλάβω μ’ εκείνο το «Λαδικού» αλλά, μάτια μου, ούτε η πείρα ούτε η μνήμη με βοηθάει. Σε τι ακριβώς αναφέρεσαι… αν δεν απατώμαι; (που θα έλεγε και ο έτερος εξαφανιθείς αρχαίος ημών πρόγονος:mrgreen: )
    Και να μη ρωτήσω τι έκανες στα πάρτι της ΔΑΠ, ε; (Εγώ, πάντως, δεν πατούσα το ποδάρι μου εκεί. Έχουμε και τις κόκκινες γραμμές μας -και τις κρατούσαμε απεξανεκαθίας, όχι σαν κάτι άλλοι😉

    Θρασύτατα μειράκια, προτού τολμήσετε να εγκαλέσετε τους μη χορέψαντας, αναλογιστείτε μήπως κυριακάτικα χορεύανε σε άλλα γλέντια και ούτε καν άκουσαν την αφιερωσούλα σας. Αλλιώς θα έριχναν τη στροφή τους και θα απαντούσαν μ’ αυτό εδώ

  61. Ο/Η bernardina λέει:

    Νικόλα, το χοϊκός φοβούμαι ότι έχει περισσότερο να κάνει με την τελευταία επωδό του ως άνω άσματος:
    (δώστε του χορού να πάει) τούτη γη θα μας εφάει! Γι’ αυτό κι εμείς ορθώνουμε ηρωικώς το ανάστημα και αναφωνούμε το γνωστόν ποτέ δεν θα πεθάνουμε κλπ κλπ., άρα κατά κάποιο τρόπο τα… χώνουμε (αλλιώς).
    Σε μπέρδεψα;😆

    Τον καυστήρα σου; Εγώ το πετρέλαιό μου μέσα ‘μω (που τέλειωσε και θα πλερωθώ την άλλη βδομάδα :twisted:)

  62. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Άρα το ζήτημα είναι ποιος θα προλάβει να …χώσει τον άλλο!😉

    Χοϊκότητα να πάθεις ,κουφάλα νεκροθάπτη! 😆 🙂

  63. Ο/Η bernardina λέει:

    Το κιβούρι σου μέσα, ΄μω! 😆 😆

  64. Ο/Η Left G700 λέει:

    Товариш Яков Федотович Павлов,

    Καλά πάει το πράγμα! Αναμένουμε με αυξημένο ενδιαφέρον τη συνέχεια (να δούμε και τι είναι αυτό το λείψανο και ποιανού).

    Πάντως, πολύ χάρηκα προσωπικά που έπεσα μέσα για τον Ισιντόρογλου. Βέβαια, ξαναδιαβάζοντάς το πάλι από την αρχή, διαπίστωσα ότι το μισόλεγες από το πρώτο …τεύχος. Αλλά μου ‘φυγε. Χρεώνομαι τη μαλακία να μη το προσέξω, πιστώνομαι τη σωστή μαντεψιά!

    Увидимся

    ΥΓ Καμιά αραπίνα μαύρη ερωτιάρα θα παίξει στην ιστορία; Μέχρι στιγμής ούτε θηλυκή φτέρνα δεν μας έχεις δείξει!😉

  65. Ο/Η papoylis λέει:

    Στο επόμενο επεισόδιο Λέφτηδες έχει γυναίκα , αλλά λευκή σαν το γάλα και με καταγωγή εξ Αλβιόνος😉

  66. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Θάχει και τίτλο;; (εξ Αλβιώνος)

  67. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    E ναι και …ευγενικής καταγωγής οπωσδήποτε,ρισκάρω την πρόβλεψη!
    Το τρόπαιο βέβαια θα μας βγουν τα μάτια μέχρι να δούμε τι είναι,με τον Αναγνώστη έμαθε και ο Παπούλης …μάρκετινγκ,αριστερό …έστω !🙂

    Παπούλη, πολύ ενδιαφέρον.Καλοχτισμένο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια ,σασπένς,φλας μπακ,ιστορία,αίσθημα,δράμα,ίντριγκα ,πάλη για την εξουσία,το χρήμα,την δόξα,μέχρι και Ισίδωρο έχει!Ενθουσιασμένος!

    υγ
    Ο Χουσείν γλύτωσε επειδή …βύζαινε. Καρατσεκαρισμένο!😉

  68. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Αναγνώστη μαζί γράφαμε🙂

  69. Ο/Η papoylis λέει:

    Όντως Νικάλφα τα μωροβύζια σπανίως ή σχεδόν ποτέ δεν κόλλαγαν , όσο ακόμα έπιναν το μητρικό γάλα.

  70. Ο/Η Left G700 λέει:

    Товариш Яков Федотович Павлов,

    Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί, όταν παραπονευόμαστε ότι δεν μας δείχνεις ούτε φτέρνα, μας συνιστούσες υπομονή. Όμως, μήπως το πράγμα πηγαίνει λίγο προς το μελό;😉 Μήπως πρέπει να ισιώσεις τη βέργα προς την άλλη μεριά; (ίντριγκες, μονομαχίες, ρεσάλτα και πάει λέγοντας).

    Εν πάση περιπτώσει, εσύ είσαι ο συγγραφέας, προχώρα κατά κει που σε τραβάει η έμπνευσή σου. Εμείς σου αφιερώνουμε το επισυναπτόμενο άσμα που είναι εντός κλίματος.

    Увидимся

  71. Ο/Η papoylis λέει:

    Λέφτηδες

    εσείς που προφανώς είστε των ..ανθρωπιστικών σπουδών θα πρέπει να έχετε αντιληφθεί ότι ΟΛΑ γίνονται για το sex…. 😉 Παρά τη θετική μου παιδεία είχα πολλές φορές τη δυνατότητα να το αντιληφθώ , είναι άλλο πράγμα το αν άργησα , αφού κάλλιο αργά παρά ποτέ🙂

    Δεν υπάρχει βέργα Λέφτηδες για να ισιώσω , κάντε υπομονή να δείτε πως δένεται το ατσάλι😉

  72. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Ορέ Παπούλη ψυχοβγάλτης έγινες μου φαίνεται κι εσύ.🙂
    Έχεις κατηγορία «ιστορικά κακοτράχαλα» πουθενά ορέ ζαβολιάρη;
    Δυο φορές, γιατί με την ανακαίνιση και εδώ πως θα αποφανθούμε ποια εκδοχή μας άρεσε περισσότερο;😉

  73. Ο/Η papoylis λέει:

    Νικάλφα

    στο τέλος του κειμένου φαίνονται οι κατηγορίες στις οποίες έχει ενταχθεί ο Πους ….. μεταξύ αυτών και τα Ιστορικά κακοτράχαλα 😉

    Εναλλακτικά θα μπορούσες να το βρεις ως πρώτο entry αν πήγαινες από την αρχική μου σελίδα στη δεξιά στήλη κάτω από τα «πρόσφατα ατοπήματα» , άνοιγες την επιλογή των κατηγοριών » Κατηγορίες μαγείας» και χτύπαγες την επιλογή » Ιστορικά κακοτράχαλα» κάπου στη μέση της διαδρομής….

    Αντιλαμβάνομαι τη χειμερινή ραστώνη που διακατέχει το πανελλήνιο αλλά δεν είμαι ζαβολιάρης … η εύρεση του Πόδα ήταν ζήτημα λίγης παρατηρητικότητας και τριών κλίκς 🙂

    ΥΓ1 μη πάρεις στα σοβαρά την εδώ μομφή μου🙂

    ΥΓ2 το παλαιό κείμενο δεν είναι πιά διαθέσιμο

  74. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Αχ βρε παπούλη…παράπονο τόχω που όλοι με πιάνουν μετάαα τρία τέρμινα και μου λένε «δίκιο είχες» αλλά μετά είναι αργά!
    Κάνε εσύ τα τρία κλικ και αν το βρεις πάρε με τηλέφωνο!🙂

  75. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Εγώ πάντως το βρήκα με 2 (κλικ). 🙂
    1. γούγλισα » ο πους της καθετου evil witch»
    2. ..μπήκα

    χο χο χο

  76. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Κοίταξε Αναγνώστη δεν θα βάλουμε και τον Γκούγγλη στην παρέα μας τώρα! Μπααα🙂

  77. Ο/Η papoylis λέει:

    Νικάλφα

    τελευταία επανάληψις :

    Μπαίνεις στην αρχική σελίδα του evil witch

    Στη δεξιά στήλη ανοίγεις τις κατηγορίες μαγείας ( κλικ νο 1 ) 😉
    Βρίσκεις τα Ιστορικά κακοτράχαλα και χτυπάς ( κλικ νο 2 ) 😉 😉
    Θα σου βγάλει πρώτο πρώτο τον Πόδα ( κλικ νο 3 )😉 😉 😉

  78. Ο/Η nikos__alfa λέει:

    Χο χο Παπούλη το βρήκα.
    Στη δεξιά στήλη ανοίγεις τις κατηγορίες μαγείας ( κλικ νο 1 )😉
    Εμφανίζονται μέχρι «Εκλογικά τερτίπια» !😉
    Γυρνάς τη ροδέλα του πόντικα για να εμφανισθούν και οι υπόλοιπες κρυμμένες κατηγορίες😛
    Βρίσκεις τα Ιστορικά κακοτράχαλα και χτυπάς ( κλικ νο 2 )😉😉
    Θα σου βγάλει πρώτο πρώτο τον Πόδα ( κλικ νο 3 )😉😉😉
    Το μάνιουαλ είχε …ελλείψεις!🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s