Ива́н Дани́лович Черняхо́вский

Επειδή μου έβαλαν το φυτίλι οι Λέφτηδες  ( Left G700 ) θα ασχοληθώ – εκλεκτοί μου αναγνώστες – σήμερα με ένα πρόσωπο ελάχιστα γνωστό στο ευρύ κοινό : Τον Ιβάν Ντανίλοβιτς Τσερνιακόφσκυ ( 1906 – 1945 ) .

Αλλά γιατί ο Τσερνιακόφσκυ και όχι κάποιος άλλος  πιό γνωστός και προβεβλημένος από τους Σοβιετικούς Στρατηγούς του ΒΠΠ , όπως για παράδειγμα ο  Гео́ргий Константи́нович Жу́ков Γκιόργκι Κονσταντίνοβιτς Ζούκωφ ( ο οποίος πέραν της αναμφισβήτητης αξίας του έχει και ελληνικό ενδιαφέρον ως απόγονος ελληνοποντίων ) ;;

Γιατί ο Τσερνιακόφσκυ υπήρξε ο νεώτερος Στρατάρχης του Κόκκινου Στρατού , διοικητής του 3ου Λευκορωσικού μετώπου  και μάλιστα με τη πλέον εντυπωσιακή άνοδο στις τάξεις του Στρατού. Ένα πρόσθετο στοιχείο που καθιστά τη περίπτωση πολύ ενδιαφέρουσα , είναι το γεγονός ότι έχασε τη ζωή του ( σχεδόν στη πρώτη γραμμή του μετώπου) δυόμιση μήνες μόλις πριν τη τελική νίκη.

Ο Ιβάν Ντανίλοβιτς γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1906 σε ένα μικρό χωριό της Ουκρανίας το Οκσάνινο στη περιοχή του Ουμάν , κοντά στο Κίεβο.

Το τέταρτο και τελευταίο παιδί μιας οικογένειας με αμφισβητούμενες  εβραϊκές ρίζες ήταν γιός ενός εργάτη των σιδηροδρόμων. Σε ηλικία μόλις εννέα ετών έχασε το πατέρα του από επιδημία τύφου . Η αρρώστια αυτή ήταν ενδημική  στη περιοχή και  είχε πολλά εκατομμύρια θυμάτων ανά τους αιώνες.

Ο μικρός Ιβάν σύντομα αναγκάστηκε να δουλεύει ως βοσκός ,  αγρότης και  αργότερα , σαν το πατέρα του , στους σιδηροδρόμους. Η κατάσταση στην Ουκρανία τότε ήταν πολύ επιβαρυμένη. μετά την επικράτηση της Μπολσεβίκικης επανάστασης στο τέλος του 1917 η Ουκρανία έγινε πεδίο μαχών , εξεγέρσεων , σφαγών , εισβολών από γερμανούς , πολωνούς και συμμάχους της Αντάντ Κορντιάλ . Τελικά το 1922 επικρατούν οι Μπολσεβίκοι και λίγο αργότερα ο νεαρός Ιβάν πηγαίνει στη Στρατιωτική Σχολή της Οδησσού  για να γίνει αξιωματικός του πεζικού ( 1924 ) . Οι διοικούντες τη Σχολή διαπιστώνουν ότι ο  Ιβάν Ντανίλοβιτς έχει φυσική κλίση στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες και τον κατατάσσουν στο Πυροβολικό. Παρακολουθεί τη Σχολή Πυροβολικού στο Κίεβο από την οποία αποφοιτά το 1928 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Τότε εντάσσεται και στο Κομμουνιστικό Κόμμα , κατά την τρέχουσα πρακτική όπου κάθε φέρελπις νέος αξιωματικός , όπως ο Τσερνιακόφσκυ , θα έπρεπε να  είναι μέλος του Κόμματος.

Οι στρατιωτικοί ηγήτορες είχαν προβλέψει από νωρίς ότι ο νεαρός ανθυπολοχαγός θα είχε ανοδική πορεία και το 1931 τον στέλνουν στη Μόσχα για να παρακολουθήσει τη Στρατιωτική Ακαδημία Μηχανοκίνησης. Θα παραμείνει εκεί μέχρι και το 1936 , τη περίοδο που επιχειρείται η τεράστια προσπάθεια αλλαγής δόγματος και  ο επανεξοπλισμός των μηχανοκίνητων δυνάμεων με διαφόρων τύπων άρματα , τεθωρακισμένα οχήματα και άλλα τεχνικά μέσα. Είναι επομένως λογικό να υποθέσει κανείς ότι ο  Τσερνιακόφσκυ βρέθηκε μέσα στο πυρήνα αυτών των εξελίξεων και διδάχθηκε από αυτές , αλλά και από την επικοινωνία με  τις διεθνείς τάσεις ( Γερμανία) σχετικά με τη διεξαγωγή του «μοντέρνου» πολέμου.

Κατά τη περίοδο των διώξεων ( 37 – 39 ) , όπου το ένα τρίτο των Σοβιετικών αξιωματικών , του Τουχατσέφσκυ πρωτεξάρχοντος , πέρασε από το πάγκο του χασάπη , τα γκουλάγκ ή την απόταξη ο Ιβαν Ντανίλοβιτς θα επιβιώσει , πιστός στη σταλινική γραμμή. Θα αναφέρει πολύ αργότερα για το Στάλιν στον Ηλία Έρεμπουργκ ( παραφράζω ) : » Ο Στάλιν είναι ένα διαλεκτικό προτσές , όχι στη θεωρία αλλά ως ζωντανό παράδειγμα. Είναι αδύνατον να τον καταλάβει κανείς»

Ήδη τον έχουν ξεχωρίσει για τις δυνατότητες του ο Ζούκωφ , ο Βασιλέφσκυ και ο Τιμοσένκο και αναλαμβάνει διοικητής τεθωρακισμένου συντάγματος , ενώ το 1938 θα αναλάβει τη διοίκηση της 9ης ελαφράς τεθωρακισμένης ταξιαρχίας * .

Η έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου , θα τον βρεί με το βαθμό του Συνταγματάρχη να διοικεί την 28η τεθωρακισμένη μεραρχία στη περιοχή της Βαλτικής. Μετά από ηρωϊκή αντίσταση απέναντι στη 1η τεθωρακισμένη μεραρχία της Βέρμαχτ  , τη τρίτη μέρα των μαχών η μονάδα του , έχωντας χάσει όλο το αρματικό της δυναμικό θα υποχωρήσει , ουσιαστικά διαλυμένη.

Τα απομεινάρια της 28ης τεθωρακισμένης μεραρχίας του θα αναδιοργανωθούν σε μία αναιμική μεραρχία πεζικού ( 241η ) που θα εξακολουθήσει να μάχεται απελπισμένα στη περιοχή μέχρι και τη περικύκλωση του Λένινγκραντ. Η μαχητική του διάθεση , η ευχέρειά του να αναδιοργανώνει και να ενθαρρύνει τους άνδρες του , δεν έμειναν απαρατήρητες από τη στρατιωτική ηγεσία.  Τον Ιούλιο του 42 ο Τσερνιακόφσκυ προάγεται σε ταξίαρχο και αναλαμβάνει τη διοίκηση του 18ου τεθωρακισμένου σώματος , μιας σύνθετης μονάδας που θα χρησιμοποιηθεί ως αμυντική εφεδρεία που καλείται να κλείσει τα κενά στη περιοχή του Βορονέζ . Μετά το τέλος της Μάχης του Στάλινγκραντ , λίγο πιό νότια , στις αρχές του 43 ο Τσερνιακόφσκυ θα λάβει μέρος στην ευρεία προέλαση του Κόκκινου Στρατού στην Ουκρανία και , ηγούμενος πλέον της 60ης στρατιάς , θα καταλάβει το Βορονέζ και το Κούρσκ.

Για πρώτη φορά , λίγες μέρες  μετά , το όνομα του αναφέρεται ευμενώς στην Ημερήσια διαταγή νο 95 του Μεγάλου Πατερούλη , όπου ο Ιβάν Ντανίλοβιτς προάγεται σε Υποστράτηγο. Κατά τη διάρκεια της μάχης του Κούρσκ , ο άμεσος προϊστάμενος του Ροκοσσόφσκυ θα κρατήσει την 60η στρατιά στα μετόπισθεν , ενισχύωντας συνεχώς το ανθρώπινο και το υλικό της δυναμικό. Ο Τσερνιακόφσκυ εκπαιδεύει συνεχώς τους άνδρες του σε συνδυασμένες επιχειρήσεις , διάβαση κωλυμάτων , αστραπιαίες προελάσεις και άλλα αντικείμενα , αφού η διοίκηση τον προορίζει για την επιθετική φάση της τεράστιας επιχείρησης.

Κατά τη φάση της προέλασης η στρατιά του Τσερνιακόφσκυ θα πραγματοποιήσει βαθειά διείσδυση στα μετόπισθεν της 2ης στρατιάς της Βέρμαχτ και θα περάσει πρώτος τους ποταμούς Ντέσνα και Δνείπερο . Οι γερμανοί θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το κατεστραμμένο Κίεβο και το μεγαλύτερο μέρος της  ανατολικής και κεντρικής Ουκρανίας.

Τη περίοδο αυτή ( Οκτώβριος 43 )  ο Ιβαν Ντανίλοβιτς θα προαχθεί σε αντιστράτηγο και θα λάβει για πρώτη φορά το Τίτλο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης ( ήδη του έχουν απονεμηθεί αρκετά υποδεέστερης τάξης παράσημα και διακρίσεις  ) .

Με το τέλος του 43 είναι πλέον ορατή για τη Σοβιετική ηγεσία η δυνατότητα οριστικής νίκης στο πόλεμο. Με πρώτο στόχο τη Λευκορωσία και στη συνέχεια Ανατολική Πρωσσία  και Πολωνία σχεδιάζεται μια σταδιακή προέλαση με γιγαντιαίες επιχειρήσεις. Τελικός στόχος το Βερολίνο και ο μπογιατζής.  Για να επιτευχθούν οι στόχοι , γίνεται μια τεράστια αναδιοργάνωση της δομής  του Κόκκινου Στρατού  με αναδιάταξη των μεγάλων σχηματισμών ( Μετώπων κατά τη σοβιετική ορολογία ) . Η 60η στρατιά θα διαλυθεί για να ενσωματωθεί στο 3ο Λευκορωσικό Μέτωπο με έδρα το Κράσνογιε τον Απρίλιο του 44.

Το Μάϊο του 44 στη Μόσχα γίνεται η τελική σύσκεψη με τη παρουσία του και δρομολογείται η επιχείρηση Μπαγκρατιόν ( από το όνομα ένδοξου στρατηγού των Ναπολεοντείων πολέμων ) .

Στόχος το Μινσκ και στη συνέχεια οι Βαλτικές χώρες και οι ακτές της Ανατολικής Πρωσσίας. Σκοπός ο εγκλωβισμός της Ομάδας Στρατιών Βορράς   της Βέρμαχτ με τη πλάτη στη Βαλτική και η αποσταθεροποίηση και συντριβή της Ομάδας Στρατιών Κέντρο , σε συνδυασμό με την επιχείρηση Λβόφ – Σαντομίρ νοτιότερα με στόχο το Βιστούλα.

Η επιχείρηση Μπαγκρατιόν θα αρχίσει σημαδιακά στις 22 Ιουνίου 44 ( τρία χρόνια μετά τη Μπαρμπαρόσα ) και από τις πρώτες τρείς μέρες θα φανεί η αδυναμία των γερμανών να αντιμετωπίσουν το Σοβιετικό οδοστρωτήρα. Το 3ο Λευκορωσικό Μέτωπο θα καταλάβει το Βιτέμπσκ , την Όρσα και στη συνέχεια το Μίνσκ μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου. Στη συνέχεια θα απελευθερωθεί η τελευταία πόλη της Λευκορωσίας το Γκρόντνο καθώς και η Βίλνα και το Κάουνας στη Λιθουανία. Στο βορρά το 1ο Βαλτικό Μέτωπο ( Μπαγκραμιάν ) σε τέλεια συνεργασία θα προωθηθεί πέρα από τη λίμνη Ίλμεν προς τη Ρίγα και τη Βαλτική , στο νότο το 1ο και 2ο Λευκορωσικό Μέτωπο ( Ροκοσόφσκι και Ζαχάρωφ )  προς το Μπρέστ και το Μπιάλυστοκ .

Ακόμα νοτιώτερα το 1ο Ουκρανικό Μέτωπο ( Κόνιεφ ) προωθείται προς Λβόφ , Κρακοβία , Βιστούλα , λίγες μέρες αργότερα και αφού κάθε κινητή εφεδρεία της  Βέρμαχτ έχει σπεύσει προς Βορρά.

Στην αρχική φάση και λίγο πριν την απελευθέρωση του Μίνσκ , ο Τσερνιακόφσκυ δε θα διστάσει να στείλει πίσω στη Στάβκα τον πολύ Ροντμίστροφ ,  διοικητή της ένδοξης 5ης τεθωρακισμένης στρατιάς της Φρουράς και ήρωα του Στάλινγκραντ που θεωρείται μαίτρ των τεθωρακισμένων , επειδή δεν κατάφερε έγκαιρα να διαβεί το ποταμό Ντβίνα. Ο Ροντμίστρωφ δεν θα διοικήσει μάχιμη μονάδα ξανά και τη φήμη τεθωρακισμένων διοικητών – κεραυνών θα  πάρουν έκτοτε οι νεώτεροι Ρυμπάλκο και Λελιουσένκο , υφιστάμενοι του Κόνιεφ.

Οι δυνάμεις του Τσερνιακόφσκυ θα φτάσουν στο τέλος Αυγούστου μέσα στα όρια του Ράιχ ** στην Ανατολική Πρωσσία , ελάχιστα χιλιόμετρα από το ένδοξο Τίλσιτ και σε απόσταση αναπνοής από την ακτή. Η επιχείρηση Μπαγκρατιόν θεωρείται η μεγαλύτερη και πιό επιτυχημένη επιχείρηση του Κόκκινου Στρατού. Πρόκειται για ολοκληρωτική νίκη με εκμηδενισμό των αντιπάλων και ανακατάληψη τεράστιας έκτασης ,  χωρίς προηγούμενο και επόμενο στη στρατιωτική ιστορία.

Εν τω μεταξύ στις 28 Ιουνίου του 44 ο Τσερνιακόφσκυ προάγεται σε Στρατηγό σε ηλικία μόλις 38 ετών ( ο νεώτερος στην ιστορία του Κόκκινου Στρατού ) . Στο τέλος Ιουλίου θα λάβει και το δεύτερο παράσημο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.

Το φθινόπωρο του 44 το 3ο Λευκορωσικό Μέτωπο είναι σχεδόν εξαντλημένο από τη προσπάθεια , τις απώλειες και τον ελλιπή εφοδιασμό ( λόγω των αποστάσεων που διέτρεξε και των κατεστραμμένων δικτύων ) . Προσπαθεί να προωθηθεί εντός της Ανατολικής Πρωσσίας προς το Τίλσιτ , το Μέμελ και την ακτή αλλά συναντά ισχυρή αντίσταση από τη 3η τεθωρακισμένη στρατιά του Ράινχαρντ που μάχεται υπέρ βωμών. Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου η προώθηση θα σταματήσει οριστικά , αφού οι δυνάμεις δεν επαρκούν για να καμφθεί η αντίσταση. Θα επιτευχθεί τελικά μια προώθηση 50 περίπου χιλιομέτρων μέσα στα όρια της Ανατολικής Πρωσσίας και οι επιχειρήσεις θα σταματήσουν.

Μετά από εκτεταμένες προετοιμασίες και επανεξοπλισμό , ενίσχυση και εφοδιασμό των δυνάμεων , στα πλαίσια του τελικού βήματος πρίν το Βερολίνο ανατίθεται στο 3ο Λευκορωσικό Μέτωπο η εξ ανατολών επίθεση στην Ανατολική Πρωσσία με κατεύθυνση το Καίνιγκσμπεργκ . Παράλληλα από το νότο το 2ο Λευκορωσικό Μέτωπο ( Ροκοσσόφσκυ ) θα ανέβει το Βιστούλα προς τις εκβολές του με στόχο το  Γκντάνσκ και τη λιμνοθάλασσα Φρίτζε Χάφ και την αποκοπή των δυνάμεων που αμύνονται στην Ανατολική Πρωσσία από τη Πομερανία. Από το βορρά το 1ο Βαλτικό Μέτωπο ( Μπαγκραμιάν )  θα καταλάβει τη Ρίγα και το Μέμελ και θα στριμώξει από βορειοανατολικά τα απομεινάρια της 3ης τεθωρακισμένης Στρατιάς και της 4ης στρατιάς της Βέρμαχτ μέσα στο θύλακα που θα δημιουργηθεί.

Την πλέον δύσκολη αποστολή έχουν οι μονάδες του Τσερνιακόφσκυ , που θα πρέπει να διασπάσουν μεθοδικά οργανωμένη σε βάθος άμυνα. Η επιχείρηση αρχίζει στις 13 Ιανουαρίου του 45 και στην αρχή συναντά σοβαρές δυσκολίες στη περιοχή του Ίστερμπεργκ.  Μέχρι το τέλος του μηνός όμως με τη βοήθεια του ελιγμού που έκανε ο Ροκοσόφσκυ στα δυτικά η αντίσταση κάμπτεται και δημιουργούνται δύο θύλακες . Ένας γύρω από το Καίνιγκσμπεργκ ( σήμερα Καλίνινγκραντ ) και ένας κοντά στο Έλμπινγκ  , ο θύλακας του Χάιλιγκενμπέιλ δυτικά. Το 3ο Λευκορωσικό Μέτωπο έχει περικυκλώσει και πιέζει και τους δύο θύλακες , όπου έχουν συνωστισθεί τα υπολείμματα 14 μεραρχιών και εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν  στους δύο θύλακες στο διάστημα μέχρι και το τέλος Απριλίου του 45  είναι από τα πιό τραγικά της ιστορίας του ΒΠΠ .

Στα μέσα Φεβρουαρίου και ενώ οι  εγκλωβισμένοι στο Χάιλιγκενμπέιλ επιχειρούν να διασπάσουν το κλοιό ο Τσερνιακόφσκυ βρίσκεται σχεδόν στη πρώτη γραμμή.  Τηλεφωνεί στον υφιστάμενο του  στρατηγό Γκορμπότωφ , διοικητή της 3ης στρατιάς και κανονίζουν συνάντηση σε ένα σταυροδρόμι κοντά στη κωμόπολη Μέχλσακ ( στα αρχαία πρωσσικά «διαβόλου τόπος» ) . Παρά το γεγονός ότι  η περιοχή βρίσκεται υπό το πυρ του γερμανικού πυροβολικού , ο Τσερνιακόφσκυ με τον οδηγό του και δύο συνοδούς σε ένα τζίπ σπεύδει προς το σημείο. Μία και μοναδική , αδέσποτη ίσως ,  οβίδα θα κτυπήσει το Willies . Ένα θραύσμα θα χτυπήσει το στρατηγό  στο κορμό και θα τον τραυματίσει θανάσιμα , είναι 18 Φεβρουαρίου του 1945.  Στη σορό του που θα σκεπαστεί με κλαδιά θα αποδοθούν τιμές  , ενώ  όλο το πυροβολικό του μετώπου θα βάλλει ομοβροντία προς τους θύλακες. Θα μεταφερθεί μετά από δύο μέρες στο Βίλνιους όπου θα θαφτεί με τιμές , ενώ τη διοίκηση του μετώπου θα αναλάβει ένας από τους μέντορες του , ο πολύς στρατάρχης Βασιλέφσκυ.  Ήδη είχε υπογραφεί το διάταγμα που ονόμαζε τον Τσερνιακόφσκυ Στρατάρχη σε ηλικία 39 ετών.

Η αντίσταση των γερμανών στη περιοχή θα εξακολουθήσει μέχρι και το τέλος του πολέμου. Στη λεπτή λωρίδα προσχωσιγενούς εδάφους που φράζει τις εκβολές του Βιστούλα , το Φρίτζε Νέρουνγκ θα πάψει στις 8 Μαΐου , μια βδομάδα σχεδόν μετά το τέλος στο Βερολίνο , ενώ ήδη  ο Ιβάν Ντανίλοβιτς έχει μπεί στη χορεία των ηρώων που έδωσαν τη ζωή τους λίγο πριν  τη τελική νίκη.


Ο Τσερνιακόφσκυ  δεν είναι ευρέως γνωστός στη Δύση. Πολλοί όμως Δυτικοί μελετητές του ΒΠΠ τον θεωρούν εξαιρετικών δυνατοτήτων , εφάμιλλο των καλύτερων γερμανών διοικητών που αντιμετώπισε . Ο φίλος του Ηλία Έρεμπουργκ έγραψε γι’ αυτόν ( παραφράζω )  ότι : ¨Αργότερα είδα πολλούς από τους Στρατάρχες να διοικούν σε καιρό ειρήνης , να  παίρνουν σύνταξη , να πεθαίνουν στο κρεβάτι τους. Ο Τσερνιακόφσκυ παραμένει στη μνήμη μου πάντα νέος , να απαγγέλλει στίχους υπό τη συνοδεία κανονιοβολισμών και να κάνει εκείνα τα υπέροχα σκωπτικά του σχόλια «.

Μετά τη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης , το 1990 η σορός του μεταφέρεται από το Βίλνιους στη Μόσχα , όπου και θάβεται με τιμές στο Νοβοντέβιτσι ( όπου αναπαύονται όλοι οι μεγάλοι ) . Το Ίστερμπεργκ μετονομάστηκε σε Τσερνιάκοβσκ ,  μνημείο και μουσείο υπάρχει στο Μίνσκ και σε άλλες πόλεις που ελευθέρωσε , καθώς και πολλές οδοί και σχολεία φέρουν το όνομα του ακόμα και σήμερα.

Τι με έκανε λοιπόν σήμερα και έγραψα αυτό το σεντονάκι ;Τι με γοήτευσε στη προσωπικότητα του Ιβάν Ντανίλοβιτς ; αυτό καλοί μου «πελάτες» το αφήνω για τα σχόλια.

* Οι μονάδες του Κόκκινου Στρατού δεν έχουν άμεση αντιστοιχία με τις μονάδες των γερμανών ή των δυτικών συμμάχων . Μια ταξιαρχία δεν είχε μεγαλύτερη δύναμη από ένα γερμανικό σύνταγμα , ενώ ένα σώμα στρατού σοβιετικό υπολειπόταν σημαντικά από μια γερμανική μεραρχία σε πλήρη σύνθεση. Επίσης οι βαθμοί των αξιωματικών δεν είναι συγκρίσιμοι

** Το Γερμανικό Ράιχ περιελάμβανε και την Ανατολική Πρωσσία , περιοχή από την οποία κατάγεται μεγάλο μέρος της πρωσσικής αριστοκρατίας , ιστορικό λίκνο του γερμανικού κράτους και παλαιά έδρα των Τευτόνων Ιπποτών από το 14ο αιώνα. Ο πληθυσμός ήταν σχεδόν αμιγώς γερμανικός.  Η έναρξη του ΒΠΠ οφείλεται στη διεκδίκηση του διαδρόμου του Ντάντσιγκ ( Γκντάνσκ )  που χώριζε την Ανατολική Πρωσσία από το Ράιχ , δίνωντας στη Πολωνία πρόσβαση στη Βαλτική. Μετά τη λήξη του ΒΠΠ η Ανατολική Πρωσσία παραχωρήθηκε στη Σοβιετική Ένωση και αποτελεί σήμερα τη πιό δυτική επαρχία της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οι γερμανοί κάτοικοι , όσοι γλύτωσαν , εκτοπίστηκαν και στη θέση τους ήρθαν Ρώσοι και Λευκορώσοι. Το Καίνιγκσμπεργκ μετονομάστηκε σε Καλίνινγκραντ.

This entry was posted in Βου Που Πούς, Ιστορικά κακοτράχαλα, Φυσιογνωμίες. Bookmark the permalink.

6 απαντήσεις στο Ива́н Дани́лович Черняхо́вский

  1. Ο/Η Ακυρος λέει:

    Παπούλη ωραία η ιστορία, έχεις γίνει ευχάριστα διδακτικός κι αυτό είναι σήμερα κατόρθωμα, αλλά η δική μου αδυναμία είναι ο Τουχατσέφσκυ. Να ελπίζω ότι θα ασχοληθείς κάποτε με αυτόν;

  2. Ο/Η Propapoys λέει:

    Ολο με θεματα τρεχουσας επικαιροτητας καταπιανεσαι τα οποια ομως ειναι για εσας τους νεοτερους, ακομα δεν ξεκινησες και το μπλογκ σου κοντευει να μετατραπει σε πολυ σκληρη νεολεϊστικη σεχτα. Γιατι δεν ανεβαζεις και κανενα αρθρο της δικης μου κλασης; Ειδες οτι για τον Μπαρμπαροσα συμετειχα στο μετρο των δυνατοτητων μου.

  3. Ο/Η Propapoys λέει:

    Συγνωμη, «νεολαιίστικη»

  4. Ο/Η Ενη λέει:

    Παπούλη
    Στο σπίτι υπάρχει ολη η σειρά της Σοβιετικης Εγκυκλοπαίδειας οπως και άλλες εκδόσεις. Να ψαξω να βρώ σχετικά θέματα; Ειναι μια πολύ ενδιαφέρουσα πλευρά της ιστορίας ιδιαίτερα στο διάστημα του ΒΠΠ.
    Aν θέλεις ομως σου χαρίζω και μερικά.

  5. Ο/Η papoylis λέει:

    Κα Ένη μου οι πηγές μου δεν ήταν από τη Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια.
    ( για τη προσφορά ευχαριστώ , θα συνεννοηθούμε εν καιρώ🙂 )

  6. Ο/Η Left G700 λέει:

    Товариш Яков Федотович Павлов,

    Κι εμείς είμαστε στους πολλούς, που δεν ήξεραν την περίπτωση του νεαρότερου Στρατάρχη του Κόκκινου Στρατού. Εντυπωσιακό. Για να τα λέμε όλα, μας ενόχλησε λίγο που όσο ανέβαινε (με την αξία του, δε λέμε), άλλους, επίσης άξιους συντρόφους του, τούς έτρωγε το μαύρο σκοτάδι. Απ΄την άλλη, πέθανε στα 39 του
    στο πεδίο της μάχης, ενώ θα μπορούσε να μην ξεμυτίζει από το στρατηγείο του και να τη βγάλει καθαρή. Οπότε, το βουλώνουμε…

    Увидимся

    ΥΓ1 Спасибо για την αναφορά.

    ΥΓ2 Δεν πιστεύουμε αυτό που λέει ο Propapoys περί σκληρής νεολαιίστικης σέχτας να ‘ναι σπόντα για μας;…😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s