Περί τηλεοπτικών εκπομπών το ανάγνωσμα

ert11607281000

 

Επανέρχομαι  , αγαπητοί μου ( καναδυό μείνανε ) αναγνώστες για να κομίσω καλοκαιριάτικα   μέσα στο κ(λ)άψωνα γλαύκα στην Αθήνα .

Γιατί αυτές τις μέρες και ελλείψει μεροκάματου παρακολουθώ κάθε πρωί μετά τις δέκα μια εξαιρετική σειρά εκπομπών  στο πρώτο δημόσιο κανάλι. Η σειρά είναι σε επανάληψη , παραγωγής του 2012 , πιθανόν μάλιστα ορισμένα από τα επεισόδια να μη πρόλαβαν να προβληθούν πριν επέλθει  με το μαύρο μπερντέ ο … Σίμος. Δεν το έχω τσεκάρει πάντως , ούτε νομίζω ότι έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Αφόρητες γενικολογίες, Προσεγγίσεις αισθητικής - πετικιούρ, Πολιτιστικά δρώμενα | 7 σχόλια

Στ’ αχνάρια του μεγάλου αγωνιστή…

Πωλείται

 

Αφιερωμένο στον αγαπητό φίλο που τα λέγαμε εκεί στην οδό Βουλής σήμερα το πρωί’ Αυτός σίγουρα θα καταλάβει🙂

Posted in Ανάτυπα ενός ενδόξου παρελθόντος, Ανασκο(λο)πηση Επικαιρότητας, Βίοι Αγίων - Λειψανοθήκαι, Κίτρινος Τύπος, Ξεφτίλα ρεεεε | 6 σχόλια

Sans titre…!

Edith-Piaf

 

Για την εύνοια και το κρεβάτι της  (υπερ ) ώριμης  κυρίας σήμερα  μάχονται τον υπέρ πάντων αγώνα ο έτι σφριγηλός και μπρούτος Μαρσέλ Σερντάν  και ο πολλά υποσχόμενος ντιλετάντης Τεό Σαγκαπό….. Sieurs , dames faites vos jeux..!

Posted in Αλκοολούχα υπόλοιπα, Ανήθικες προτάσεις, Εκλογικά τερτίπια | 9 σχόλια

Τι έκανες τόσο καιρό ορέ Παπούλη ;;;

halab citadel Panoramio

Αν επιχειρούσα , ελάχιστοι μου αναγνώστες , να προβώ σε μια ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε θα είχα ελάχιστα πράγματα να πω. Αν κρίνει μάλιστα κανείς από τη παραγωγή του υποφαινόμενου ιστολόγου , μετρημένη στα δάκτυλα του ενός χεριού , το συμπέρασμα θα ήταν απογοητευτικό .

Άλλωστε  η ισχνή , μέχρις ασιτίας , αυτή παραγωγή κυριαρχείται από τρία νεκρώσιμα ποστ που αποχαιρετούν  κατά σειράν : ένα σημαντικό  αγωνιστή  του Ντονμπάς ,  ένα φίλο που μας συνέδεε μακρά κοινή πορεία και συμβίωση  και τέλος ένα πολύτιμο   διαδικτυακό φίλο που δεν αξιώθηκα να γνωρίσω από κοντά.

Τα υπόλοιπα δύο ποστ , ένα του τέλους του 2014 που το εντάσσω  όμως λόγω θεματικής ( ένα εικαστικό  μόνο  χωρίς κείμενο ) στα αφορώντα το τρέχον έτος και ένα  ακόμα  , ομοίως μόνο εικαστικό , του  Μαρτίου , συμπληρώνουν  το λογαριασμό .

Παράλληλα με  σπάνιες παρεμβάσεις μου μέσω σχολίων  σε άλλα ιστολόγια , συνηθέστατα στη Καλύβα του αγαπητού μου Πάνου , ασκούσα το «λειτούργημα» του  συνεπούς ιστολόγου που πέρα από τη δική του παραγωγή , είθισται να παρεμβαίνει και σε άλλα όμορα ιστολόγια. Αλλά όπως προείπα η συνολική παρουσία του Παπούλη στα διαδικτυακά τεκταινόμενα υπήρξε πρακτικά ανύπαρκτη , επιεικώς οριακή σε σχέση με τα παρελθόντα.

Μπαίνει λοιπόν το ερώτημα : τι έκανες ( τόσο καιρό ) ορέ Παπούλη ;;;

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Αφόρητες γενικολογίες, Uncategorized | 10 σχόλια

Για το Νίκο Άλφα

hachiko

( Είναι μέρες τώρα που κλωθογυρίζει μέσα μου  τούτο το πόστ. Πώς να το αρχινίσω , πώς να το γράψω , πώς να το τελειώσω …. )

Δεν τον γνώρισα δια ζώσης ποτέ , σε όλη τη διάρκεια της μακράς διαδικτυακής μας γνωριμίας . Τα μέηλ  , τα σχόλια είτε εδώ είτε σε άλλα όμορα ιστολόγια και προπάντων μια ζεστή , αντρίκεια φωνή από το τηλέφωνο μας έδεσαν σταδιακά σε μια ουσιαστική φιλία .

Η στιχουργική του δεινότητα ( στις Χελιδόνες του Πάνου  , στα εδώ Μαυροπούλια ) , το  εξαιρετικό του χιούμορ , η συναισθηματική του ωριμότητα ,  ωριμότητα της βιωμένης εμπειρίας , η διάθεση του για ζωή και γλέντι , η ανεκτικότητα και η απαντοχή του  αλλά  και η εμπεδωμένη πολιτική του αντίληψη , όλα αυτά συνδυασμένα αρμονικά σε ένα μοναδικό σύνολο  αποτέλεσαν τη  παρουσία του στη μπλογκοχώρα ,  εγκαταστάθηκαν και κατοικούν μόνιμα στη καρδιά και τη σκέψη μου.

Μου έχει μείνει ακόμα μισό μπουκάλι τσίπουρο , από εκείνο που μου έστελνε να το πίνω στην υγειά του , για να το πιώ σιγά σιγά στη μνήμη του , γιατί ο εξαίρετος Νικάλφας έφυγε από αυτό το κόσμο  πριν από λίγες μέρες  για να απομείνει τούτο το ιστολόγιο και ο υποφαινόμενος πιό ορφανοί παρά ποτέ. Το avatar και το νικ του θα στοιχειώνουν ανέγγιχτα και στο διηνεκές τούτο το ταπεινό ιστολόγιο που θα τον περιμένει πιστά και απελπισμένα μέχρι τη στιγμή που επιτέλους θα αγκαλιαστούμε και θα τα πιούμε από κοντά……

 

 

Posted in Ανεξόφλητα υπόλοιπα | 16 σχόλια

Η φυγή του καραβιού …

Η φυγή του καραβιού

Τονε θυμάμαι σαν νάταν μόλις χθες   που διαφωνούσαμε χαριεντιζόμενοι , τρεις κοπρίτες ,  για τη ρότα του καραβιού  και τη ταχύτητα του , όπως το αγναντεύαμε εκεί στην εσχατιά του ένδοξου και ανάδελφου έθνους μας , στη  νοτιοδυτική άκρη της Κρήτης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Βίοι Αγίων - Λειψανοθήκαι