ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ “ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ” …. ( Οψεποτε κι αν ειναι )

Σήμερα δημοσιεύουμε απόσπασμα από τη πολιτική διαθήκη του Προπάπου

άρθρο : ” Ηθικός μαζοχισμός” ,

παράγραφος : ” Αυτοηττώμενες συμπεριφορές”


Σαραντα χρονια ναυτικός και στα μπετα αλλα τοσα
κι ακομα δεν συνηθισα να’χει η γυναικα γλωσσα
ομοια με του καλουπατζη και  του λιμενεργατη
που μολις τηνε βανει μπρος να φευγουνε κι οι γατοι


Δεν ειν΄το θεμα ηθικο ουτε νομιζω πρεπει
ν’ αναζητησει το σωστο κανενας στο αντέtι *
γιατι ο καθωσπρεπισμος, το εθος και το ηθος
είναι πολύ απατηλος και ψευδολογος μυθος.
Μοναχα ότι είν’ ωφελιμο βοηθαει τους ανθρωπους
κι αυτή η ωφελιμοτητα  εχει δικους της τροπους.

Μα είναι η αισθητικη πλευρα μου που ζαβωνει
σαν να γκαριζουν μεσα μου ολου του κοσμου οι όνοι
κι αναμεσα τους ξαφνικα ν΄ακουω τον Μητσαρα
– φρεζαροντας τα’ρχιδια του με μια χοντρη τσατσαρα
κατω απ΄το φεγγαροφωτο – σαν να’τανε κοριτσι
να με καλει , γκαριζοντας, να τον φωναζω Μήτσι .

Η επιθυμια μου καμπτεται σαν ψοφιο σαμιαμιδι
καθως αλλαζουνε μορφες τ’ ανθρωπινα τα ειδη
περνανε από τη σκεψη μου  τρομακτικες εικονες:
πως οι όνοι μεταλλασονται και γινονται ολοι όνες !
Η λιμπιντο μου χανεται και τα ορμεμφυτα μου
-που πρωτα ηταν ολο ορμη κι εμφυοντο στ’απαυτά μου-
σαν σαπια φυλλα κοιτονται που επεσαν το φθινόπωρο
και μοιαζουν σα να παθανε όλα τους περονοσπορο.

*    *     *

Θυμαμαι καποτε, παλια, πανε σαραντα χρονια
τοτε που περιδιαβαινα μεσα στην ποσειδώνια
την εκταση του γαλανου και αχανους πελαγους
-γραμμη απ’ του Πυρος τη Γη ως της Ρωσιας τους παγους-
ενα λοστρομο εγνωρισα από Κορφού Κερκύρας
αγροικος, αξεστος, θρασυς πλην όμως λεξιθηρας
πεπαιδευμενος, διεθετε τεραστιο λεξιλογιο,
τον πιο τρανο που γνωρισα καταραμενο λογιο!
κι οσα αισχρα λογια εμαθα σε κεινον τα οφειλω
στον Σπυρο από την Κερκυρα, τον συγχρονο Αισχηλο!

Εβαζε μπρος από νωρις τον ασεβη του ορθρο
καθως το στομα του αδειαζε σαν επουρανιο βοθρο
κι αν «Καλημερα» ελεγες πρωι-πρωι στο κτηνος
«Καλως τα’ρχιδια μας τα δυο» σου απανταγε εκεινος !

Δεν ητανε του σαλονιου, ουτε του ψυχολογου
ητανε  Η θεοτητα του  πιο χυδαίου λογου
κι όλα τα μπινελικια του – φριχτα και κολασμενα -
παντα στ’αυτια μου εσκαγαν σαν κυματα αφρισμενα
και ειχαν μια άγρια ομορφια , μια μαυρη γοητεια
ανεπιτηδευτης ψυχης θαλασσινη ρεστια ** !

Ερρωσο Σπυρο φιλε μου, οπου τωρα κι αν εισαι
χεσε ψηλα κι αγναντευε, ανάβλεψον και βρισε,
κι ας ακουστει απ’ του συμπανος τα φοβερα ηχεια
σαν προσευχη και σαν ευχη κάθε βωμολοχια
‘Οτι ο πιο υπερτατος του συμπαντος ο νομος
είναι: «Άλλο να’σαι γκομενα κι αλλο να’σαι λοστρομος»!!!

*    *    *

Αν κατι εχασε λοιπον πολυτιμο η γυναικα
(εστω κι αν στο παζαρεμα εκερδισε αλλα δεκα
όπως: η …«επιτυχια» της να μοιαζει με τον ανδρα
και το δικαιωμα ορθια να κατουραει στη μαντρα,
να ξυνει τα αρχιδια της στη μεση στο παζαρι
να βριζει σαν τον μπετατζη και σαν τον αρκουδιαρη)
είναι αυτη η διαφορα που ειχε απ τον συντροφο της,
το ζωο το διαφορετικο που εκανε προτυπο της.

* αντέτι : έθιμο

** ρεστία : φουσκοθαλασσιά

This entry was posted in Προπάπους. Bookmark the permalink.

54 Responses to ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ “ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ” …. ( Οψεποτε κι αν ειναι )

  1. Καλέ Παπς;;;!
    Εμείς στα χρόνια μας, τη μέρα της γυναίκας την είχαμε στις 8 March !
    Άλλη είν’ η παγκόσμια; ‘Η εμβήκεν ο Μάρτ’ς και δεν μας άφηκε να το καταλάβουμε ο στρατηγός Αλτ’ς ;;!!

    [τό'χασα ή τα 'χω πιεί...;;;]

    ***

    Αφιερωμένο στον…Κατσαντώνη !!!

    …Μου λένε πια να μη μεθώ, γιατί δεν επιτρέπεται
    μα της καρδιάς μου τον καημό, εσείς δεν τονε ξέρετε…

    [Χαρούλα Αλεξίου, 1975 - Σύνθεση: Βασίλης Βασιλειάδης - Στίχοι : Πυθαγόρας - Από το δίσκο 12 ΛΑΪΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ]

    ***

    Προπάπο, για τα λόγια σου, έχω να πω : Σπολλάτη
    (μα άστηνα να περπατά, κι αυτήν -λίγο- ΦΟΥΡΚΑτη !!!)

    Εις πολλά έτη !!!
    :oops:

  2. sissa ben dahir says:

    Ορθά μιλάει ο ναυτικός
    της γυναικός ο στόμας
    θάθελα νάναι ευγενικός
    να μην ξερνάει βρώμας.

  3. demetrat says:

    παράρτημα ανοίξαμε
    στο στόμα της χαρχάλας
    και φύγαμε εκ του πτηνού
    τας φτερωτάς αγκάλας;
    δ

  4. Ενη says:

    Παπούλη
    Τι θέλεις και μπερδεύεις τον κόσμο με “παγκόσμια μέρα της γυναίκας” και τέτοια. Μέχρι κι η Γιαγιάκα μπερδεύτηκε, με τα παγκόσμια και με τους Μάρτηδες (οχι μορτηδες).
    Ετσι για να πούμε δυο λόγια΄, δεν υπάρχει καμια ξεχωριστή μέρα για τις γυναίκες η για τούς αντρες τα παιδιά κλπ.
    Υπάρχει μόνο μια μέρα θύμησης ,οταν το 1857 στις 8 του Μάρτη κατέβηκαν στους δρόμους οι υφάντρες της Νέας Υόρκης απαιτώντας ισες αμοιβές με τους άντρες, με συνέπεια να αρριβάρει το ιππικό και η εξέγερση να πνιγεί στο αιμα.
    Πολύ αργότερα στο διεθνές συνέδριο του σοσιαλιστικού κόμματος στην Κοπεγχάγη το 1910 η Κλαρα Τσέτκιν, μετέπειτα βουλευτής του κομμουνιστικού κόμματος, διακήρυξε την 8 του Μάρτη παγκόσμια μέρα της γυναίκας ,ως μέρα μνήμης των αιματηρών γεγονότων του 1857.

    Σε ο,τι αφορά απο κει και πέρα τον αγώνα των γυναικών, για ισα δικαιώματα και εξάλειψη των διακρίσεων, δεν εχει καμιά σχέση με συμπεριφορές δηθεν απελευθερωτικές και εξισωτικές με τους αντρες, οπως γαμοσταυρίδια και σικιμε (μτφ. στα @#$δια ).
    Αυτα ειναι για να ξεγελιούνται οι γυναίκες οτι ο δυναμισμός τους ειναι οντα-οντα με τους σκληροτράχηλους αρσενικούς……. μια ορεα πλάνη. :wink:

  5. papoylis says:

    Δεν μπερδεύω εγώ καλή μου , το ποστ είναι του πατέρα μου ” Προπάπου”
    που ξεκινά εδώ τη νέα του καρριέρα ως σχολιαστής ποητής και αρθρογράφος

    Πάντως παρά την ιστορική αναδρομή που επιχειρήσατε , στη συνέχεια γίνεται φανερό ότι και το νόημα αλλά και το νεύμα του ποστ το έχετε…. ;) :)

  6. Propapoys says:

    Σισα τα λογια σου σοφα και η παρατηρηση σου
    “να μη βρωμαει ο στομας της” σωστη κι αυτη εξ ισου!
    Τα λογια σου μου θυμισαν μια παλια ιστορια
    τοτε που στη ρωμαικη την αυτοκρατορια
    ημουν ακομα ναυτικος στου Δέκιου το στολο
    και γνωρισα μια γκομενα που ειχε ωραιο κωλο!!!

    Η νεα αυτη που σου μιλω ητανε Φιλισταια
    σε ολο το στολο ηταν γνωστη και μη εξαιρετεα
    μια μερα που καθομουνα πανω σε κατι καβους
    και κοιταγα το πελαγος και χαζευα τους σκλαβους
    που στη γαλερα ειχαμε για την κωπηλασια
    μπροστα μου εμφανιστηκε σαν μια οπτασια!

    Δεν πιστευα στα ματια μου με κεινο οπου ειδα
    καθως η αραχνοϋφαντη που φοραγε χλαμιδα
    ετσι καθως εφυσαγε αναλαφρος ο μπατης
    χωνοτανε αναμεσα στα κωλομαγουλα της
    Μα, Sissa, αυτο που μου’φερε τον ουρανο σφονδυλι
    ηταν τα δυό σαρκωδη της, τα ηδονικα της χειλη
    που ηταν σαν ολοφρεσκες συκωταριες αρνίσιες
    και φαντασιωσεις γένναγαν στο νου μου παραδείσιες

    Ο ναυαρχος Νουμέριος που ητο αρχηγος του στολου
    τοτε ένα νομο εβγαλε, το νομο «Περι κωλου»,
    με τον οποιο προσπαθησε να βαλει μια ταξη
    και απαγορευσε αυστηρα την παρα φυσιν πραξη
    Πολλοι λεγαν πως επειδη αυτος ειχε γερασει
    και τρυπα που ητανε σφιχτη δεν μποραε να περασει
    σε ερωτικο περιεπεσε, ο ναυαρχος, ραχατι
    και ζηταγε “φαρδυ μουνι και μαλακο κρεβατι”.
    Μα ειν΄εικασιες ολ’ αυτα κι είναι του παρελθοντος
    κι ουτε πρεπει να λεγονται του ναύαρχου αποντος
    γιαυτο επανερχομεθα στο θεμα μας και παλι
    πως: σαν την ειδα βρεθηκα μεσα στην παραζαλη.

    Αξαφνα γυρισε ο καιρος και γινηκε πουνεντης
    κι ενοιωθα σαν ιδανικος κι αναξιος πισωκέντης
    γιαυτο μια λυση επελεξα μη καταδικαστεα
    κι αφου όπως προανεφερα ητανε Φιλιστεα
    κι αφου απαγορευοτανε –ειπαμε- από πισω
    στο στομα αποφασισα πως θα τηνε φιλισω.

    Διεστειλα τα χειλη μου και σαν παντιερα ροσα
    πριν από την από την επιθεση ανεμισα τη γλωσσα
    και την οδηγησα ευθυς -σαν ίλαρχος την ίλη-
    αναμεσα στις σκωταριες που ειχε αντι για χειλη!
    Η επιθεση ηταν τελεια και ητανε νικηφορα
    κι οι σκλαβοι ζητωκραυγαζαν από τα ιστιοφορα

    Μα ξαφνικα μια οσμη με πηρε απ’ τα ρουθουνια
    που ηταν σα να περδονται της Κιρκης τα γουρουνια.
    Αμεσως υποχωρησα ατακτως κι όπως-όπως
    γιατι απ’ τη βρωμα την πολυ δεν με βαστουσε ο τοπος
    (σα να ειχε υδρογοναθρακες και μεταλα βαρέα)
    γιαυτο ετρεξα κι ανεβηκα σε μια συκομωρέα,
    εκει πανω εμεινα καιρο κι ετρωγα μονο μουρα
    διοτι ητο βρωμοστομη η Φιλισταια χαμουρα
    κι εβρωμαγε ο στομας της απ’ τα κακα τα λογια
    γιαυτο και με διαγραψανε Sissa από τα νηολογια!

    Γιαυτο όταν βλεπεις γκομενα βρωμολογα να λεει
    να ξερεις από πισω της πως κρυβονται οι Εβραιοι!

  7. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!..

    (ειμαι βαθυτατασυγκινημενος)

  8. bernardina says:

    RESPECT λεμεεεεεε!

  9. sissa ben dahir says:

    @propapoys
    Προπάπο η φιλισταία σου μπορεί να σε απώθησε
    όταν τη γουρουνοπορδίλα της απάνω σου εξώθησε,
    μάθε όμως πως ο Νουμέριος το είχε εμπνευστεί
    να δοκιμάσει όπλο αμυντικό σε ένα κελευστή.
    Γι αυτό και την αραχνοΰφαντη χλαμύδα είχε ως δόλο
    ενώ γνωρίζανε με σπάγκο πως να ντύνουνε τον γυναικείο κώλο.

    Μετά από το Νουμέριο βγήκε καινούργιος νόμος
    και μπόρεσε το πισωκεντητό να γίνεται εννόμως
    τα γεμιστά απαγόρεψαν με εντολή ναυάρχου
    και γίνονταν ακίνδυνα το “σμπρώξιμο” του υπάρχου.
    Χο.

  10. suigeneris says:

    ΠΡΟοπάπου μου πελώριε και άξιε ποιητή
    του Θήλεως αρχιμάστορα μα και διαγουμιστή
    θα ήθελα και από τούτο δω, του Παπς το μετερίζι
    να έρθω πλέον πλησίον σου για να μη μείνω γίδι..

    τα θέματα που έθεσες είναι μακράς πνοής
    αξίζουν της μελέτης μας σε βάθος της ροής
    των εμβριθών σχολίων σου, των hot συμπερασμάτων
    τούτα δεν είν’ στοιχίδια-είναι άσμα ασμάτων

    και όσο για τα έτερα, τα της ζωής βαρίδια
    εμείς τα καταγράψαμε ποκάτω απ’ τ’ αρχίδια
    χθες βράδυ καθως θώραγα τη διακαναλική
    μου λέγει μια φίλη μου “τρώω γιδα βραστή”
    και ζήλεψα και σκέφτηκα ‘πωπω, τι ευτυχία
    εγω στην τηλεοραση-κι αυτη στην ευωχία..

    τεσπα,
    τα λόγια σου αντηχούσανε βαθειά μέσα στ’ αυτιά μου
    για κεινηνε τη γκόμενα και φυγε η μαγκιά μου
    σκεφτόμουνα φαρδόκάπουλες, ξεκωλες Φιλισταίες
    ύπερθεν στο καράβι σου καλοφτιαγμένες νέες
    το κώλο τους κουνώντας τον με δροσερό αεράκι
    και πίσω το Νουμέριο ναυάρχο με μεράκι

    μετά, ωστόσο σκέφτηκα φρικώδη ροζ πον-πον
    που Φιλισταίες καλλίγραμες εκούναγαν alone
    καθώς ξεκατινιάζονταν και λέγανε βρωμόλογα
    στη μαύρη την κορβέτα τους τίγκα εις τα ομόλογα (μας)

    κι ύστερα γύρισε ο καιρός και πήγε για λεβάντες
    εγλίστρησε και το σκαρί φεύγοντας με τις μπάντες
    αφήνοντας ξοπίσω του κλεφτά μια βρωμούσα
    και στην καυτή την αμμουδιά να στέκει ΜΙΑ (1) πατούσα
    και έμεινα αίφνης ενεός γροικώντας κειό το στόλο
    λογίζοντας πως θα τανε να μου ‘ρθει με τον κώλο ..
    μια Φυλιστέα ζουμερή με ηδονικά τα χείλη
    κι ΑΣ ήτανε να μου ‘ρχονταν ο Ουρανός σφοντύλι .. ;-)

  11. Ενη says:

    Δεν ξέρω, αλλά εγω αυτη την Προπάπουα ποιήση την εχω ξαναδεί.
    Δεν ηταν ομως δυο γενιές πίσω, εκεί γύρω σαν αδελφός του Πατέρα, κοινώς Θείος,
    δείχνει να μοιάζει. Μπορεί και να σφάλλω αλλά και κάτι “γιδο”και “σπαγγο” κουβέντες που γίνονται κάποιο παρελθόν μυρίζουν, μόνο λείπει μια σημαδιακή παρουσία που “σάρωνε” τούς πάντες με τα λόγια της.
    Θα δείξει…. .Επίσης σοβαρή ενδειξη ειναι οτι….. εμπνέει και τον Σουι. :roll:

  12. Propapoys says:

    Ενη, θυμαμαι αυτο που λες, ηταν οχτω του Μαρτη
    τοτε που σκισαν το καλτσον και το στεφανοχαρτι,
    τοτε που πηρε αναποδες η τρομερη η Κλαρα
    και στις υφαντρες φωναζε “μπητε κατω απ’ την μπαρα”
    αν θερτε να σηκωσουμε συντροφισες τα βαρη
    Κλαρα με λενε ‘μενανε και Κλαρα λεν τον Αρη”!
    Μα εκεινες δεν τη ακουγαν κι αρχισε τα βρισιδια
    τα μπινελικια τα χοντρα και τα γαμοσταυριδια.
    Eβρωμαε ο στομας της σαν βοθρος του αποπάτου
    και ολα αυτα συνεβησαν ενωπιον του Προπάπου!
    Και ξαφνικα αρχισανε ολες μαζι οι υφαντρες
    με λογια ακατονομαστα να βριζουνε τους αντρες
    λεγαν πως ειναι ανικανοι και σκαρτοι και γαϊδουρια
    και υστερα μαζευτηκανε και καναν ολες γιουργια
    κι εσπασανε τους αργαλειους, στιμονια και σαϊτες
    μεσα στη σκαφη κλασανε και καψανε τις πιτες!
    Απ’ τα πολλα βρωμολογα βρωμησε η Κοπεγχαγη
    ανοιξε η τρυπα του οζοντος κι ελιωσανε κι οι παγοι.

    Η Πηνελοπη μοναχα σε αυτα τα εκτροπα ολα
    δεν συμετειχε, μα υφαινε κι επαιζε μπασαβιολα
    προσμενοντας τον αντρα της, κι ειναι προς επαινον της
    οτι ψωλη δεν αγγιξε ποτε τον πισινο της
    ενω ως πρωταγωνιστρια επαιξε στην Οδυσσεια
    που βρυθει απο οργια και σφυζει απο γαμησια!
    Κι ενω οι αλλες που ησαντο εξωλης και προωλης
    απαρατησαν τα χωρια και ηρθανε στις πολεις
    εν αντιθεσει με αυτη που εμεινε στο χωριο της
    -και οπως πιο πανω ανεφερα, ειναι προς επαινο της-
    ενω απο το στομα της δεν ξεφυγε πουστλούκι
    γιαυτο και μοσχοβολαγε σαν ανοιξης μπουμπουκι!

    Για την υφαντρα αυτη λοιπον ο εκδοτικος μου οικος
    θα εκδοσει ενα ποιημα που εγραψε ο Εμπειρικος
    τοτε που πρωτοαρχιναε ποιηματα να γραφει
    κι ο στιχος του κι μουρη του μοιαζανε του Καβαφη
    μονο που ο Ανδρεας ητανε ο ιδιος φωτογραφος
    και αυτοφωτογραφηθηκε επανω σ΄ενα σκαφος .
    Και επισης φωτογραφησε και μια άλλη υφαντρα
    Που τον ιστο της υφαινε να πιασει καναν αντρα!

    Τωρα ο Παπους εντελεται να τα δημοσιευσει
    τα ντοκουμεντα ολα αυτα που εχω αλιευσει
    γιατι αν οι νεες καθονται στον αργαλειο και υφαινουν
    πουστλουκια και βρωμολογα τοτε δεν θα μαθαινουν!

    ολα αυτα γινικανε εις τας οχτω Μαρτιου

  13. suigeneris says:

    πάρτυ, πάρτυ-στις 8 του Μάρτη! *
    όλες εκ του Προπάπου μας πήραν συγχωροχάρτι
    οι γραίες και οι νέες, οι μαίες κι οι ωραίες
    τον Εμπειρίκον γνωρισαν-μαζι κι άλλες.. παρέες

    [*αυτό ειναι από άλλο ανεκδοτο-αλλά δε γ@μιέται ..]

  14. Propapoys says:

    Πρωτα στον Σισσα απαντω και δευτερον στoν Σούη
    και η Ενη να ετοιμαζεται υστερα να τ’ακουει.
    Γιατι όπως τον Πεταλωτη ο Γιωργος εχει παντα
    να λεει ποιος να ομιλει και κανει τα κουμαντα
    εγω τα κανω ολ’αυτά στο μπριφιγκ ρουμ μοναχος
    «οποιος δεν εχει πεταλα δεν εχει ουτε αγχος»!
    μα ο Τζεφρυ μας τα φορεσε τα πεταλα

    Ας επανελθουμε λοιπον στο θεμα μας και παλι:
    «Βρωμαει το ψαρι απ την κοιλια ή από το κεφαλι?»
    Φταινε οι γυναικες δηλαδη ή μηπως φταινε οι αντρες
    που επαναστατησανε Μαρτιάτικα οι υφαντρες
    κι εκει που υφαινανε χοντρα: τσίτι, χασέ και ντρίλι
    αφου πρωτα τα γνεθανε με αδραχτι και σφονδυλι
    βαλανε μπρος τα διάφανα ωσαν ιστο αραχνης
    λες να τις εντυνε η αυγη με ένα πεπλο παχνης.
    Οι ναυτες τοτε αρχισανε να βγανουν μπουρμπουλιθρες
    καθως μπροστα τους περναγαν οι κωλομαγουλιθρες
    με πληρη διαφανεια σα να γυριζουν τσοντα
    όπως και η «Κυρου Αναβασις» γραφει του Ξενοφωντα
    τοτε που του Δαρειου ο γιος ο νεοτερος, ο Κυρος,
    εμπλεξε με μια γκομενα κι εχασε κάθε κυρος
    ητανε μια βρωμοστομη μια Φιλισταια πουτανα
    γιαυτο και η Παρισατιδα του Αρταξερξη η μανα
    την ελουσε με λογια αισχρα τη Φιλισταια μανταμα
    κι ένα μαλι της εκανε που ηταν «άλλο πραμα»!

    Υπηρχανε και θετικα: δεν ηταν όπως τωρα
    που στη αδιαφανεια βουλιαζει ολη η χωρα
    κι ενώ ο Τζεφρυ προσπαθει μονος να βρει μια λυση
    είναι παντου τριγυρω μας πολλοι μεγαλοι κρισοι !

    Τοτε την διαφανεια την εφερε η γυναικα
    γιαυτο και παιρνει εικοσι με αριστα το δεκα!
    Κι αν δεν ηταν βρωμοστομες -να βριζουν σαν τον ανδρα-
    μπορει και να τους εβαζα ακομα και τριαντα!

    Ετσι εχουνε τα πραγματα αγαπητε μου Σίσσα
    αφου οι γυναικες σημερα τις εχει πιασει λυσσα
    αν κατι άλλο επιθυμεις να πεις ή να προσθεσεις
    για το πώς διαγραφονται την σημερον οι σχεσεις,
    για θηλεα που ειν’ βρωμοστομα να γραψεις μην διστασεις
    διοτι εχει αυτό το σκανδαλο πελωριες διαστασεις!

    Δοκτορα Σουη, αδαμαστε, της μπατσικας καπλανι
    σου αρεσει Σουη το θηλεο να βριζει και να κλανει?
    Γιατι να μην τα φτιαξουμε Σουη με τον Βαγγελη
    πο’χει τον μυστακα παχυ και μοιαζει με τσιγγελι?
    Γιατι να στοιχιζομεθα μαζι με κάθε γκιοσα
    πο’χει το στομα βρωμικο και βρωμικη τη γλωσσα?
    Που πηγανε τα θηλικα που ητανε μες τη γλυκα
    και υφαινανε στον αργαλειο χωρις να θελουν ΙΚΑ?
    Αυτές που ειχαν στοματα μα που μιλια δεν ειχαν
    και όταν σπανιως τα΄ανοιγαν ητανε γιατι βηχαν?

    Σουη ο κοσμος χαλασε δεν είναι όπως πρωτα
    Οι ανθρωποι εξοκειλαν, τα ηθη πεπτωκοτα.

    Τωρα κυρια Ενη μου που ηρθε η σειρα σου
    κι ενω ως τωρα ησυχη καθοσουνα στ’ αυγα σου
    η ωρα εχει παει αργα γιαυτο σου λεω «Γεια σου»
    τωρα και σ’ αποχαιρετω, ες αυριον τα σπουδαια
    μα ετσι και δω στον υπνο μου καμια Ιουδαια
    όλα θα στα διηγηθω, χαρτι και καλαμαρι
    και οι παλαιοι καλογεροι πως τριβουν το μπαχάρι!

  15. papoylis says:

    Κα Ένη μου

    όπως πάντα είστε ενήμερη και αντιλαμβάνεστε τα τεκταινόμενα :lol:

    Εντός ολίγου αναρτάται νέο και εμπειρίκειο πόνημα του προπάπου…
    φύλακες γρηγορείτε

  16. bernardina says:

    Τάκου τάκου ο αργαλειός μου
    τάκου κι έρχετ’ ο καλός μου
    και μαζί του ο προπάπους
    με Σατύρους και Πριάπους

    Ώχου τι με περιμένει!
    Τι θα δω η πικραμένη;
    Τι θ’ ακούσουνε τ’ αφτιά μου;
    Μ’ έχει πιάσει η καρδιά μου!

    Σύγχλιση, ταχυπαλμία,
    ίλιγγος και αρρυθμία!
    Όργια θα γίνουν πάλι
    και βρωμιές με το τσουβάλι (γουστάρω!)

    Κι εγώ θα τους παίρνω μάτι
    από κάτω απ’ το κρεβάτι (χεχε)
    δε θα βγάζω τσιμουδιά
    μη με στείλουνε στον διά :twisted:

    ή ακόμα χειροτέρου,
    μη μου πούνε αφετέρου
    στα όργια να συμμετέχω
    γιατί τέτοια δεν αντέχω (λέμε τώρα :mrgreen:)

    Mόνο τη γλυκειά μου Ένη,
    τη σοφή και τιμημένη,
    μη μου την κακοκαρδίσεις
    -ΜΠΑΚΑΚΑΚΙΑ θα το φτύσεις! (άντε γιατί α!)

  17. Propapoys says:

    Κα Ενη ο Προπαπους ξεκινησε απο βρεφος
    τοτε ειχε γινει το Μπιγκ Μπαγκ και υπηρχε μεγα νεφος
    υστερα εγινε εφηβος, νεος, εραστης, πατερας
    ενσπειροντας πολλους υιους και πλειστας θυγατερας
    ενδιαμεσα απ΄ολα αυτα υπηρετησε φανταρος
    κατοπιν εγινε παπους, συμπεθερος, κουμπαρος
    υπηρξε δε -στα νιατα του- ακομα και νυμφιος
    και λαϊκος γαμηκουλας, μα πανω απ΄ολα θειος!
    Ομως κουραστηκε πολυ, τουφυγε το καφασι
    κι εγινε τωρα Προπαπους μηπως και ησυχασει!

  18. sissa ben dahir says:

    Μη φοβάσαι προπαπού
    κι αν σούφυγε το καφάσι
    θα ψάξω εγώ παντού
    και θα σου βρω Καφάση.
    Βγάλε και συ απ το μυαλό
    τις φράσεις τις προσβλητικές
    που γράψανε σ΄ένα σαχλό
    σχόλιο, οι δήθεν καλοθελητές.

  19. Propapoys says:

    Οσους εκουρασε η ζωη ηλθαν εδω κι αραξαν
    γιαυτο δεν πρεπουν οργια εδω στην καρακαξαν
    ουτε αρμοζουν ολ’αυτα στους ηλικιωμενους
    καθοτι ειν’ αναντιστοιχα του ερωτικου των μενους.
    Τους πρεπει ο διαλογισμος του “Πως” και του “διοτι”,
    του σωματος η γηρανσις του πνευματος νεοτης!

    Υπαρχουν ερωτηματα παρα πολυ μεγαλα
    που οταν τα θετει η ζωη τη χανουμε τη μπαλα:
    Απ τη ζωη στον θανατο ειναι ενα μονοπατι
    κι αν φορτωμενος το διαβεις ποναει η ωμοπλατη.
    Υπαρχουνε άλλες διαδρομες για την απεναντι οχθη
    χωρις να κανουμε κουπι να μην υπαρχουν μοχθοι?
    Πως θα περασω απεναντι στην λιμνη Αχερουσία
    χωρις όμως τα’αρχιδια μου από την υγρασια
    να’ρθουνε να ζαρωσουνε σα μαραμενα συκα
    που δεν τα ηθελε κανεις και τα’φαγε η σφικα?
    Όταν θα μπουμε ολοι εμεις που’χουμε τοσο βαρος
    η βαρκα δεν θ’ανατραπει και θα μας πνιξει ο χαρος?

    Σε αυτα να απαντησωμε νομιζω οτι πρεπει
    αντι να χτενιζομαστε μπροστα σ’ενα καθρεφτη.
    Ουτε είναι ωραιο θεαμα σε οργιο καλεσμενους
    να βλεπει ο ενας του αλλουνου τους κωλους τους πεσμενους,
    να ξαμολιεται το βυζι μεχρι την κλειτοριδα
    και το πουλι του αρσενικου να’ναι σαν κατσαριδα
    Τα οργια ας ξεχασουμε και τις φαντασιωσεις
    γιατι είναι αντιαισθητικα και σερνωνται και ιωσεις.

  20. Ενη says:

    Την καλή μου Bernardina, να ευχαριστήσω πρώτα
    για τη sister συμπαράσταση της.
    Του Παπουα ομως να πω οτι αλλο εμπειρίκιον και αλλο εμπειρικοφανές
    μην μπερδεύονται τα πράγματα, οπως
    λενε για τις “βουρτσες”.
    Πες την Θειο-πνευστη ποίηση , οχι εμπειρίκιον επειδη εχει κάποιες “κωλ0-κουβέντες” για να ενισχύονται οι παντός ειδους “ονειρο-φαντασιές”, εφήβων, νεων, γέρων,γερούνδιων και άλλων, μεσήλικων ας πούμε.
    Την Κλάρα ομως αστηνε μη τη μπερδεύεις και “ξυπνήσουν και ολοι οι άλλοι που πολλά λέγανε τον καιρό του “ενα ειν’ το Κομμα”, αλλά επίσης και το άλλο “το πολύ το ΚΚ κάνει το παιδί μ@#$&α” και άλλα τινα.
    Αυτά για τα ποιητικά, εχουμε κι άλλες έννοιες στο μεταξύ, Παπούα μου.

  21. προγιαγιά says:

    Στην αρχή με Καβάφη και μετά με Καφάση
    (ελαφρύ ας είν το χώμα που τον έχει σκεπάσει)
    Ο προπάπους σαν μπάρμαν σε μαγαζί λιμανίσιο
    Που οι νεολαίοι το βρίσκουνε κάπως καλτ, κάπως γνήσιο
    Και εκεί συνωστίζονται σαν εγγόνια προσφύγων
    Και θαρρούν πως μυούνται στα μυστήρια των λίγων
    Κατορθώματα διηγείται κι ιστορίες του τρόμου (κι άλλη λέξη ταιριάζει)
    Κι ισχυρίζεται πως είναι ταξειδιώτης του χρόνου
    Πως υπάκουα τον προσκύνησαν οι πιο όμορφες νέες
    Πως με τέρατα πάλεψε και με λάμιες χυδαίες
    Και τα λέει όλα αυτά, ως αφορμή να διδάξει
    Τα νεαρά θηλυκά που τον έχουν ταράξει.
    Ορέο το μάθημα και του δάσκαλου ο ρόλος
    Εγγυάται στα σίγουρα πως θα βρει «στόχο» ο λόγος.
    Μα τα λόγια είναι λόγια και η πράξη είναι πράξη
    Ξέρεις πώς η καθεμιά τα λόγια θα διαβάσει;
    Τι στο νου της θα μπει κι αν θα δράσει ή αντιδράσει;
    Όπως είναι γνωστό από άλλη ιστορία
    Με ενδιέφερε πάντοτε η δική σου υγεία
    Καταπλάσματα σού έβαζα, εντριβές και βεντούζες
    Κι ο παπούλης μού φώναζε για κουμπαριές και Ρεγκούζες.
    Σε καλώ το λοιπόν να προσέξεις ως πρέπει
    Να ξεχάσεις τις πράξεις και να μείνεις στα έπη.
    Σ’ όσους θες μαθητές, μα ουχί εις μαθητρίας
    Ν αφεθείς αντικείμενον θαυμασμού και λατρείας.
    Όταν θέλουμε η γυναίκα να είναι κυρία
    Ανθηρόστομη πάντα και σε κάθε ευκαιρία
    Και ο άντρας ιππότης θα πρέπει να μένει
    Να φροντίζει την κυρά του να μην την πικραίνει
    Για να μη συζητήσουμε την καινούρια τη μόδα
    Κάθε νέο κατόρθωμα να το βγάζει στη μόστρα
    Και σαν να ναι η γυναίκα του ο παλιός κολλητός του
    Παρηγοριά να ζητά σαν τον πιάνει ο καημός του.
    Κουδούνι όταν χτύπησε σε πόρτα άλλη
    Κι αυτή δεν του άνοιξε και τον έπιασε ζάλη.
    «Πες μου αγάπη μου, σου μοιάζω με πούστης;
    Γιατί δεν με θέλει, τι βάζει ο νους της;».
    Αυτά τα ορέα και πολλά άλλα ακόμη
    Τις γυναίκες τρελάναν και τους άλλαξαν γνώμη.
    Σε μετάλλαξη βρίσκονται όπως το κλίμα
    Μα θαρρώ μόνο οι γέροι το βρίσκουνε κρίμα.
    Αρκετά αναλύθηκε των ανθρώπων ο βίος.
    Σπεύσε σπίτι, ο τραχανάς δεν τρώγεται κρύος

    ΥΓ. Καλησπέρα κα Ένη μου. Όπως βλέπετε προσπαθώ να συνετίσω τον γέροντα (για το δικό του καλό και μόνο).

  22. sissa ben dahir says:

    Δεν νομίζω πως πρέπει από τώρα να πάει
    στην εστία ο προπάπος τραχανά για να φάει.
    Ειν ακόμα απλωμένα στη μπαριέρα επάνω
    γυναικεία μπαλκόνια που κολάζουν σαμάνο.
    Κι ούτε όταν στο ξημέρωμα ρολά κατεβάσει
    σ΄αλληνής το κρεβάτι θα πάει να πλαγιάσει.
    Παντοφλίτσες θα βάλει και θα πάει να ξαπλώσει
    αφού πρώτα ένα χάδι στο σκύλο του δώσει.

  23. Propapoys says:

    Καλωστηνε την Προγιαγια που φανηκε στη ρουγα
    με το μεταλικο το «Π» κουνωντας τη φτερουγα
    Φορωντας -ηρθες μεχρι εδώ- τη φανελενια ρομπα
    ενώ στο σπιτι εχουμε μεγαλη γκαρνταρομπα
    κι αναποδα εφορεσες επισης τις παντουφλες
    κι ηρθες και μουκανες σκηνη και μουριξες και μπουφλες

    Εδω λοιπον στην αγορα που τωρα ιστρουχτορευω
    μονο την τυφλα μου κοιτω και ρεστα δεν γυρευω
    γιατι η δουλεια μου είναι αυτή, να δινω κατευθυνσεις
    κι αν δεις πως παρεκτρεπομαι να’ρθεις και να με φτυσεις
    Το ξερεις ότι σ’ αγαπω και δεν ξενοκοιταω
    αλλωστε στο ’χω ορκιστει, με ξενη δεν θα παω!
    Ελληνοπουλες μοναχα θα βλεπω διοτι πρεπει
    καποιος να τις επιστατει και να τις επιβλεπει
    γιατι βρωμαει ο στομας τους από τα μπινελικια
    τοσα π’ουτε της θαλασσας δεν φτανουν τα χαλικια
    Γιαυτο και μην ανησυχεις μπορει όλλα να τα σφαζω
    μα για ένα να’σαι σιγουρη: εσενα δεν σ’αλλαζω!

  24. προγιαγιά says:

    Πως δεν μ αλλάζεις με καμιά αμφιβολία δεν έχω
    τ΄απόδειξες από καιρό κι εμπιστοσύνη σου έχω.
    Αν έτρεξα μέχρις εδώ ντυμένη με τη ρόμπα
    είναι που οι στίχοι σου αυτοί μου μοιάζουνε με μπόμπα.
    Τι θα γενεί σαν σκάσουνε, το σκέφθηκες καθόλου;
    Θα εκδοθεί ως σχολικό το λεξικό του κώλου.
    Κι εσύ ευθύς θα στρατευτείς, αντίσταση να κάνεις
    κι απ΄τις υπερωρίες στο μπαρ μπορεί και να πεθάνεις.
    Γι αυτό σου λέω προπάπου μου, τις νουθεσίες με μέτρο
    Αλλιώς να σε συστήσουνε μπορεί στον Άγιο Πέτρο.

  25. ….Σε μάζεψα, σε σύμασα
    αχ! απ’ τα σοκάκια μέσα.
    Κι είπα, να κάνουμε χωριό,
    Ν’ ανοίξουμε νοικοκυριό.
    Μα συ δεν έχεις μπέσα…

    Για να σε κάνω άνθρωπο
    ήπια τόσα φαρμάκια,
    μα το δικό σου το μυαλό
    πετάει στα σοκάκια…

    “Για να σε κάνω άνθρωπο” [Β. Τσιτσάνη-Κ. Βίρβου]

  26. σ αυτο του πραιωνιο παιχνιδι με τις χαντρες
    που ολοενα εμπλεκονται Γυναικαι μα και αντρες
    αυτο το Ψυχομπερδεμα ,το ερωτο παιχνίδι
    που μπλεκει αιδοιολουλουδα με καθε αρρεν φίδι
    μεσ’ το Λιμπιντοξοδεμα στης Ηδονής την Τεχνη
    -απεξω είναι όμορφο μα μέσα η σαρκα ζέχνει-
    επέρχεται καποια στιγμή , της γηρατειας η ωρα
    που ξαφνου εγκαταλειπονται ολα του Σεξ τα δωρα
    μενει μόνο κατούρημα να συμβολιζει η στύση
    και τα αιδοιά μαραίνονται λές και τα πιασε φθίση
    ειναι η ωρα που το σεξ γινεται πιά Σοφία
    η σαρξ εγκαταλειπεται και μένουν τα Λοφία..

    Και να που εξαφανίζονται τα των ανθρώπων πάθη
    και μένει να αναλογιστείς του Βίου σου τα λάθη ..

  27. Nόσφυ… Πολλά τα λάθη μας -γιατί δώσαμε βάση
    σε άντρηδες που όλο λεν, πως έχουν πια γεράσει…

    [Καληνύχτα Νοσφεράτε... Για τη ρίμα μου: σκουζάτε!]

  28. Propapoys says:

    Νοσφυ βλεπω το τσακωσες το νοημα απ’ τα μουτρα
    κι οχι μοναχα το ‘πιασες, το κλεισες και στην κουτρα.
    Ποσοι καταλαβαινουνε πως το πολυ γ@μησι
    ενα ψυχαναγκαστικο ειναι αλισβερισι?
    πως μια ιδεα ειναι αυτη που ετσι και σου κολλησει
    θα καψει φλατζα το μυαλο κι ολλα θα τα διαλυσει!
    Εσυ που εισαι διαβαστερος κι εχεις μεγαλος κυρος
    ανοιξε τα βιβλια σου και αναπτυξετο πληρως!

  29. Νοσφερατος says:

    πρεπει να πω παπουλη μου πως ο Χεμινγουεη
    στο ”Γερος και τη θαλασσα” μας ειπε πως , τα Πέη
    – που συμβολζουν λίμπιντο και εινα σαν Οψάρια
    και κανονιζουν τη ζωή , την παιζουνε στα ζαρια
    και μας τυφλώνουν αγαρμπα , πεφτουμε με τα Μουτρα
    και κανουμε οτι ζαβό μας ερθει εις την κουτρα
    κι εν τελει εξαντλουμεθα, οπως, εκει, ο Γερος
    οταν τ΄οψαρι πιανουμε σενα θαλασσης μέρος
    κι αντι για ικανοποιηση αντι για ευτυχία
    κραυγαζουμε ανημποροι ”Γαμώ την ατειχ’ια ”

    γιατι το οψαριον αυτο εμεινε μόνο Αγκάθια
    δεν εχουν λοιπον τελειωμο τα των ανθρωπων Παθια …

  30. Γιαυτό, όλοι οι καλόφιλοι να γεύεσθε τους λούτσους,
    -που ούτε έχουν άγκαθα -και μοιάζουν και στους …μούτσους!
    (ή μ(π)ούτσους)

    [Προπάπους : >>> μα τι λέει ο στόμας της... Ήμαρτον!]

  31. sissa ben dahir says:

    Τώρα που γέρασα κι εγώ κατανοώ απολύτως
    πως οδηγεί σε ψυχαναγκασμό της λίμπιντο ο μίτος
    κι αν συνεχώς το πέος μου θέλω να μοιάζει στέκα
    χάνω πολύ απ το άρωμα που εκπέμπει μια γυναίκα.
    Αν πάντα σκέφτομαι και προσπαθώ να ικανοποιώ το πέος
    αυξάνω μόνο συνεχώς των φαρμακευτικών το κλέος.
    Δεν είναι όμως κι εύκολο η λίμπιντο να γίνεται σοφία
    του Μίκη αλλιώς δε θάφευγε προψές μια τέτοια λακαμία.

  32. bernardina says:

    Άσπρα μαλλιά της κεφαλής κακά μαντάτα της… λωλής λέγανε οι αρχαίοι
    και όποιος το αμφισβητεί πάει να πει πως σε αυτή τη φάση παραπαίει,
    πως μπαίνει αναπόφευκτα στα τέλη τ΄αναπόδραστα και στις αφλογιστίες
    και όλα τ’ άλλα είναι απλώς φιλοσοφίες αμπελός, σαθρές δικαιολογίες.

    Και κάτι άλλα για μαλλί μπαμπάκι και… λωλή στητή δήθεν σαν το καμάκι
    είναι απλώς περισπασμός και τελευταίος ασπασμός και “κλείστε το καπάκι”
    και μεγαλεία από το χτες όπου διηγόντας τα να κλαις γοερά με μαύρο δάκρυ
    γιατί τα χρόνια πέρασαν και νεανίες άλκιμοι σε κάνανε στην άκρη

  33. Ενη says:

    Πολύ ωραίος διάλογος περί γερόντων και γεροντισσών, απο τα νιάτα που δεν κρύβονται οπως ας πούμε ο βήχας.
    Δεν μαθατε Παπουα τα νέα; Ο Προβόπουλος προτείνει να κλείσουν τα ΚΑΠΗ και οι τρόφιμοι να ανοίξουν μπλόγκς. Δεν βλέπω και πολύ καλά τα ηδη “ζωντα” στη μπλογκόσφαιρα, αν πιάσουν το διάλογο ολου του κόσμου γέροντες σοφοί/ες και πρόγονοι.
    Να ειστε λοιπόν πιο ψύχραιμοι, ξςχνάτε τις ευκολίες εμείς ειμαστε οι “ξέροντες” και οχι οι σοφοί γέροντες γιατί θα μετανοιώσετε κι ας ειναι μια η εννοια σας της λιμπιντο το κλέος. :lol: :lol:
    Y.Γ. Ο Προβόπουλος ειπε να κλείσουν τα ΚΑΠΗ και να δοθούν αυξήσεις στις συντάξεις με τα κονδύλια που ξοδεύονταν εκεί. (για να πούμε και κατι εκτός ποίησης).

  34. αρσενικά και θηλεα,αγορια και κοριτσια
    γεροντες και γεροντισες με τα πολλά τα βιτσια
    και νεαρές παχυβυζες ,γιαγιαδες μασταρουδες
    και σεις Ω! λιγοψωληδες ανημποροι παπουδες
    Ω ! Σεις που εφυγε η ορμή και εμειναν τα Κρυα
    και μοιαζετε Βρυκολακες που σερνονται στα Βρυα
    Γερόντια και Μπαμπουσκες,με τις χοντρες τις καλτσες
    και τα μεγάλα σωβρακα ,φωλιες για τις Μπεκαλτσες
    παμπαλαιοι προπάτορες σε καθε αμαρτια
    που εβρεθηκατε εδώ ξανά σε απαρτια …
    και γυρω σας δισεγγονα και γυρω σας μωρουδια
    πετουν Χελιδωνόψαρα γυρω και αλλα Ζουδια ..
    ω! συντροφοι των γηρατειων ,μέσα σαυτην την κριση
    – Δεν εννοει Παπουλη μου ο Βηχας να μ’αφησει —
    Ω ! σεις αρχαιοι αλλοκοτοι μεσα στην Μπλογκοσφαιρα
    ειναι καιρος για ΕΞΟΔΟ φωναζοντας αερα
    – γιατί μαστε απο καιρο σαν περικυκλωμένοι
    και μας χτυπουν αλυπητα και νιωθουμε καυμένοι-
    Μα μενουμε Ελευθεροι και Πολιορκημένοι…

  35. Ενη says:

    Ναι Νοσφεράτε, ελέυθεροι και πολορκημένοι και μόλις ειδα την ταινία braveheart με τον Μελ Γκίμπσον που πεθαίνοντας στην αγχόνη φώναξε “ελευθερία”.
    Καιρός και μεις να κάνουμε τους ηρωες και να φωνάζουμε “αέρα” λες και ειμαστε στη μάχη του Μπλάκεμπορν που οι ξεβράκωτοι σκωτσέζοι νίκησαν τους άγγλους και κέρδισαν την ελευθερία τους.
    Να σου πώ δεν τόχουν σε τίποτα μερικοί θερμόαιμοι αντιμνημονιακοί να επιχειρήσουν την “εξοδο του Μεσολογγίου” ητοι απο τη μπλογκόσφαιρα και ισως αποβει και εκτονωτικό για μερικούς πολύ παθιασμένους και ανυπόφορα πολυλογάδες.
    Τα λέω αυτά γιατί σήμερα ελλειψει ιστιοσανίδας για σέρφιν, σερφάρισα στο διαδίκτυο. Τι διάβασαν τα μάτια μου δεν λέγεται μέχρι και οτι η λύση ειναι μια “η κατοχή των μέσων παραγωγής απο τούς εργαζόμενους” τέτοια πρωτοτυπία. Ο ιδιος ο Μαρξ αν ζούσε σήμερα ισως να τάλεγε αλλιώς ,για τις συνθήκες ας πούμε.

  36. Νοσφερατος says:

    ακουσε κυρα Ευη μου εδώ στην Μπλογκοσφαίρα
    περνΙεται για αριστερά η Καθε ΜπλογκοΛέρα
    κι αυτοι που μέχρι περυσι προσκΎναγαν Δαμάλους
    Τωρα με το Μνημονιο περνιουνται κι απο τους αλλους
    και ξεστομίζουν Εμβριθώς , ”αριστερές” κοτσανες
    μου φαινεται πως προκειται για Δεξιες που..άνες
    που ενώ ξεσχιστήκανε με τον Πορδοκοφίνα
    τωρα δηθεν το παιζουνε αριστερή Κατίνα
    και επειδή δενξερουνε γρυ απο Μαρξισμό
    μπερδευουνε τα λόγια τους με αριστερισμό
    ακου και μένα πουφαγα τα Μπλογκια με κουταλι
    το παιζουν ακροαριστεροι μα ειν ‘ με το ΔΑΜΑΛΙ …

  37. Ενη says:

    Νοσφεράτε
    Ευχαριστώ, το διάβασα οπως και τά σχετικά σχολια. Βέβαια ολες οι διαπιστώσεις λίγο ως πολύ δεν διαφέρουν απο την τότε πραγματικότητα, που ισως εφερε και τη σημερινή κρίση γενικώς στην κοινωνία, αυτό το αλαλούμ που επικρατεί στην κοινωνική και πολιτική ζωή ως αποτέλεσμα της κρίσης αξιών της δεκαετίας του
    ΄90.Της εποχής του υπερκαταναλωτισμού, του υπερδανεισμού και σε ορισμένα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας η επίδειξη πλούτου με τη γκλαμουριά και το κιτς.
    Αυτή ακριβώς την εποχή υπήρχαν πολλοί που απείχαν απο ολα, μια εσωστρέφεια στο απόλυτο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον ισως τους “προστάτεψε” απο την “εκθεση” στην “ρύπανση”. Π.χ. διάβαζαν ακόμα Γκράμσι η Ρ.Λ. η και Πουλαντζα. Μπορεί να επαιζαν και μπιριμπα……..
    Τα ιλλουστρατιον εντυπα σχεδόν δεν τα ειχαν πάρει χαμπάρι, τα κλικ κ.α. παρά μόνο ισως στα κουρεία οταν πήγαιναν για κούρεμα.
    Ψυχανεμίζονταν ομως οτι κάτι δεν παει καλά στο…. βασίλειο της Δανιμαρκίας, ομως μη εχοντες καμιά δύνατότητα παρέμβασης, απλά παρακολουθούσαν τα δρώμενα με εκδηλη ανησυχία. Ολοι αυτοί μάλλον δεν ηταν λίγοι στην ελληνική κοινωνία.
    Σε ο,τι αφορά ενα συγκεκριμένο νεο επιχειρηματία της νεοελληνικής λαιφσταιλ εκδοτικής δραστηριότητας (οπως αναφέρεται στο ποστ σου), να πώ οτι δεν τον γνωρίζω βέβαια προσωπικά μόνο θυμάμαι κάποτε σε ενα διεθνές συνέδριο εκει στα ’80 με συμμετοχές Σαμιρ Αμιν, Αντρε Γκουντερ Φράνκ και άλλες προσωπικότητες του διεθνούς οικονομικο-πολιτικού στερεώματος, κάποια στιγμή
    ενας νεαρός Ελληνας έκανε μια εξαιρετική παρέμβαση που δημιούργησε εντυπωση στο ακροατήριο. Εκ των υστέρων έμαθα οτι ηταν φοιτητής οικονομικών σπουδων στο Παρίσι , με πολιτική δραση. Ηταν ο μετέπειτα επιτυχών εκδότης-επιχειρηματίας.
    Δεν υπάρχει ουδείς ψόγος για επιτυχημένους επιχειρηματίες, μόνο που (οπως λέτε στο ποστ σου), δημιουργήθηκε μια ψευδο-ευδαιμονία με τη γκλαμουρια των περιοδικών ποικίλης υλης που φυσικά επηρρεάζει και τις υφιστάμενες νοοτροπίες.
    Ας τα κρίνουν οι κοινωνιολόγοι του μέλλοντος. :wink:

  38. Ενη says:

    Παρατηρώ οτι υπάρχει και δεύτερο λινκ για την Ενη. Το προηγούμενο σχόλιο μου αφορά το πρώτο.
    Με το ρυθμό αυτό, Νοσφεράτε, θα αισθανθώ οτι βρίσκομαι σε εξεταστική περίοδο σπουδών, με ορισμένη υλη προς μελέτη…… :lol: :lol:

  39. Nosferatos says:

    με την ησυχια σου .. Μην αγχωνεσαι

  40. Ενη says:

    Μια διόρθωση στο προηγούμενο σχόλιο μου, εκει που λέω “στερεωματος” ειναι φυσικά “διανόησης”. Επιστήμονες συμμετείχαν στο συνέδριο οχι “επιχειρηματίες”. Συγνώμη ¨

    Νοσφεράτε, επιφυλασσομαι, οπως βλέπεις δεν αγχώνομαι. :lol:

  41. Kυρία Ένη, σοβαρότατα τα πήρες και τα λες…
    έλα εδώ -καμάρι μου- να πάμ’ στις καστανιές.
    :roll:
    [Σας χαιρετάω βιαστικά... Μόλις το μάτι μου άνοιξα
    και φεύγω για τρανή γιορτή, στην ξακουστή Καστάνιτσα!]

  42. Ενη says:

    Τι γίνεται Γιαγιάκα μου και εστειλες και λινκιο
    να ανέβουνε στις καστανιές , φορώντας το πηλήκιον
    του γυμνασίου τα παιδιά ,που δείχνουν συνομήλικοι
    με τη Γιαγιάκα που οδηγει, σίγουρα ογκώδες τζιπιον.

  43. Ενη says:

    Nοσφεράτε,
    Να πω ξανά ευχαριστώ για τα ¨μηνύματα” που μου “αφιερώνεις”.
    Το συγκεκριμένο θέμα η συγγραφέας μπορεί να το αναλύει πολύ καλά σε σχέση με τα δεδομένα των χωρών στίς οποίες αναφέρεται, ομως δεν βλέπω καμιά ομοιότητα με τα ελληνικά δεδομένα. Δεν εχουμε τέτοιες εξελίξεις ,νομίζω ,εδώ παρά κάποιες μειοψηφίες και “ψηφιδωτα” που δεν επηρεάζουν σοβαρά την εδω πραγματικότητα.
    Άλλα ειναι τα δικά μας προβλήματα. :wink:

  44. αγαπητη μου διαφωνω μαζι σου .. αυτο ειναι το κυριο προβλημα

  45. Ενη says:

    Αγαπητέ μου
    Το πρόβλημα διαφωνίας μεταξύ δυο προσώπων δεν σημαίνει οτι ανταποκρίνεται στο “κύριο προβλημα” μιας χώρας. :shock:
    Oι προσωπικές απόψεις και δη εκτειθέμενες στην μπλογκόσφαιρα δεν δεσμευουν κανένα, ο μόνος λόγος υπαρξης ειναι ενας ισως διάλογος που μπορεί να αναπτυχθεί.
    Αν δεν μπορεί δεν πειράζει. Υπάρχουν και τα εκτονωτικά έμμετρα ποστ. :wink:

  46. papoylis says:

    Κα Ένη μου

    τα “εκτονωτικά έμμετρα ποστ” και σχόλια αποτελούν τη ψυχή αυτού εδώ του ιστολογίου. Όλα τα υπόλοιπα είναι παρεμπίπτοντα και μη ουσιώδη. ;)

  47. Νοσφερατος says:

    Συμφωνω ( με τον παπουλη οχι με την κυρια εvη με την οποια συμφωνω επισης σε αλλα αλλα ουχι εν προκειμένω στο οποιο διαφωνώ αλλά διαφωνω και στο οτι ονομαζει τα εμμετρα ποστ εκτονωτικά .. ΟυΟΧΙ . εινα τονωτικά .

  48. Ενη says:

    Νομίζω οτι και οι δύο λέτε το ιδιο πράγμα όταν υποστηρίζετε οτι τα εμμετρα ποστ ειναι αφένος τα ουσιώδη αλλά και τα τονωτικά.
    Δεν ξερω αλλά μάλλον διαπιστώνει κανείς , απο τα γραφόμενα ,οτι αυτό που θα λεγόταν με τον πεζό λόγο γίνεται ακόμα πιο έντονο και απελευθερωτικό με τον έμμετρο.
    Ομως “ανεπαισθήτως” ο εμμετρος μετατρέπεται σε μονόλογο ,πολλές φορές πληθωρικός, που τελικά λειτουργεί ως εκτονωτικός λόγος και απελευθερωτικός.
    Αντίθετα ενας ψύχραιμος διάλογος δεν εχει μεν αυτή την “ορμητικότητα” δίνει ομως “εδαφος” για αντίθετη γνώμη (σ αυτό που υπάρχει διαφωνία).
    Αυτό ομως ειναι θέμα επιλογής και του ιστολογίου και των σχολιαστών.
    Οταν δε υπεισέρχονται θέματα εμπειριών του παρελθόντος τότε το “εκτονωτικό” ειναι πλέον εμφανές.
    Μιας και μιλάμε για έμμετρο να πω κι εγω δυο λόγια στη Γιαγιάκα η Προγιαγιά.

    Στην Προγιαγιά η και Γιαγιάκα εχω
    να πω οτι συγνώμη της ζητώ,
    οι λαχανοντολμάδες της οτι εχουνε μια “νοστιμιά” ειναι σε ολους μας γνωστό
    Οπως και οτι με μια “σκουπιά” πάντα τα καταφέρνει
    πολλά να “καθαρίζει”.
    (Το παραπάνω ανήκει σε αλλο ποστ).

    ,

  49. Ενη says:

    Διαγράφεται το “παραπάνω ανήκει σε άλλο ποστ”. Οχι ,σ αυτό απευθύνεται. Συγνώμη.

  50. papoylis says:

    Κα Ένη μου

    μπορώ να σας πω ότι η Γιαγιάκα και η Προγιαγιά είναι δύο εντελώς διαφορετικά πρόσωπα – περσόνες ;) :)

  51. Ενη says:

    Παπούλη, ευχαριστω για τη διευκρίνηση, αν και δεν εχει και μεγάλη σημασία, στα μπλόγκς συμβαίνei πολλές φορές να γράφει μια περσόνα και να της απαντάει το αλτερ-εγώ της συμμφωνώντας , δίνοντας ετσι την εντύπωση στούς τρίτους οτι υπάρχει μια “σύμφωνη γνώμη”, ως ενισχυτική δύναμη. :lol
    Εν πάση περιπτώσει στη συγκεκριμένη περίπτωση η συγνώμη μου αναφέρεται μόνο στη μια απο τις δύο περσόνες. :smile:

  52. προγιαγιά says:

    Σε ποια, σε ποιά;
    Καταμπερδευτήκαμε με τα συγγενολόγια

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s